ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ଲଭେତ୍କନ୍ଯାଂ ଵାଞ୍ଛିତାଂ ଚାପି ନାରଦ
ନାରଦ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଇଚ୍ଛିତ କନ୍ୟାକୁ ଲାଭ କରାଯାଏ।
ଵାସୁଦେଵାଯ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରେ ସ୍ଵାହାନ୍ତୋ ମନୁରୀରିତଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କ ପାଇଁ 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ରକୁ ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ କହାଯାଇଛି।
ଵର୍ମ ବୀଜଂ ଶିରଃ ଶକ୍ତିରନ୍ଯତ୍ସର୍ଵଂ ଦଶାର୍ଣଵତ୍
ବର୍ମର ବୀଜ ମୁଣ୍ଡରେ, ଶକ୍ତି ମୁଣ୍ଡରେ, ଅନ୍ୟ ସବୁ ଦଶ ଅଙ୍ଗ ଭଳି।
ଅତ୍ରିର୍ଵ୍ଯାସାଯ ହୃଦଯଂ ମନୁରଷ୍ଟାକ୍ଷରୋ ଽଵତୁ
ଅତ୍ରି ମୁନି ବ୍ୟାସଙ୍କ ହୃଦୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଥିଲେ; ଏଠି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ରକ୍ଷା କରେ।
ଆଦ୍ଯଂ ବୀଜଂ ନମଃ ଶକ୍ତିଦୀର୍ଘାଢ୍ଯୋ ନାଦିନାଙ୍ଗକମ୍
ପ୍ରଥମ ବୀଜ ସହିତ 'ନମଃ' ଦୀର୍ଘ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, 'ନ' ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ଓ ଅଙ୍ଗ ସହିତ।
ଵିପ୍ରଵ୍ରାତଵୃତଂ ପ୍ରସନ୍ନମନସଂ ପାଥୋରୁହାଙ୍ଗଦ୍ଯୁତିଂ ପାରାଶର୍ଯ୍ଯମତୀଵ ପୁଣ୍ଯଚରିତଂ ଵ୍ଯାସଂ ସ୍ମରେତ୍ସିଦ୍ଧଯେ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଘେରିଥିବା, ଶାନ୍ତ ମନ, ପଦ୍ମପରି ଅଙ୍ଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିପୁଣ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତପୀଠେ ଵ୍ଯାସସ୍ଯ ପୂର୍ଵମଙ୍ଗାନି ପୂଜଯେତ୍
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ବ୍ୟାସଙ୍କର ଆସନରେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ସୁମଂପ୍ତୁଂ କୋଣଭାଗେଷୁ ଶ୍ରୀଶୁକଂ ରୋମହର୍ଷଣମ୍
କୋଣ ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରୀଶୁକ ଓ ରୋମହର୍ଷଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ ସିଦ୍ଧମନୁର୍ମନ୍ତ୍ରୀ କଵିତ୍ଵଂ ଶୋଭନାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଏପରି ଭାବେ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହେଲେ, ମନ୍ତ୍ରୀ କବିତାର ପ୍ରେରଣା ଓ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ପାଉଥିବେ।
ନୃସିଂହୋ ମାଧଵୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଲୋହିତୋ ନିଗମାଦିମଃ
ନୃସିଂହ, ମାଧବ, ଦୃଷ୍ଟ, ଲୋହିତ ଓ ନିଗମାଦିମ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ଅନନ୍ତପଙ୍କ୍ତିପକ୍ଷୀନ୍ଦ୍ରା ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦଃ ସୁରା ମତାଃ
ଅନନ୍ତପଙ୍କ୍ତି, ପକ୍ଷୀନ୍ଦ୍ର, ମୁନି ଛନ୍ଦସ୍ ଓ ଦେବମାନେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଜ୍ଵଲଜ୍ଵଲ ମହାମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ଵାହା ହୃଦଯମୀରିତମ୍
'ଜ୍ୱଳ ଜ୍ୱଳ' ମହାମନ୍ତ୍ର ସ୍ୱାହା ସହିତ ହୃଦୟ ପାଇଁ କହାଯାଇଛି।
ଶିରୋମନ୍ତ୍ରୋ ଗରୁଡତଃ ଶିଖେ ସ୍ଵାହା ଶିଖା ମନୁଃ
ଗରୁଡ଼ଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମନ୍ତ୍ର ଅଟୁ, ଚୁଡ଼ା ପାଇଁ 'ସ୍ୱାହା' ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶିଖା ପାଇଁ 'ଶିଖା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଭେଦଯଯୁଗଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିତ୍ରାସଯ ଵିମର୍ଦଯ
ପରେ, ଭଙ୍ଗ କରିବା, ଭୟ ଦୂର କରିବା ଓ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଉଗ୍ରରୂପଧରାନ୍ତେ ତୁ ସର୍ଵଵିଷହରେତି ଚ
ଶେଷରେ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ନେଇ, 'ସମସ୍ତ ବିଷ ନଷ୍ଟ ହେଉ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଭସ୍ମୀକୁରୁ ତତଃ ସ୍ଵାହା ନେତ୍ରମନ୍ତ୍ରୋ ଽଯମୀରିତଃ
ତାପରେ, 'ଭସ୍ମ କର, ସ୍ୱାହା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ଏହା ହେଉଛି ଚକ୍ଷୁ ମନ୍ତ୍ର।
ଶାସନାନ୍ତେ ତଥା ହୁଂ ଫଟ୍ ସ୍ଵାହାସ୍ତ୍ରମନୁରୀରିତଃ
ଆଜ୍ଞା ଶେଷରେ, 'ହୁଁ ଫଟ୍ ସ୍ୱାହା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ଏହା ହେଉଛି ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର।
ପାଦେ କଟୌ ହୃଦି ମୁଖେ ମୂର୍ଧ୍ନିଂ ଵର୍ଣାନ୍ପ୍ରଵିନ୍ଯସେତ୍
ପାଦ, କଟି, ହୃଦୟ, ମୁଖ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଚଞ୍ଚ୍ଵଗ୍ରପ୍ରଚଲଦ୍ଭୁଜଙ୍ଗମଭଯଂ ପାଣ୍ଯୋର୍ଵରଂ ବିଭ୍ରତଂ ପକ୍ଷୋଚ୍ଚାରିତସାମଗୀତମମଲଂ ଶ୍ରୀପକ୍ଷିରାଜଂ ଭଜେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ଯାହାଙ୍କର ଚଞ୍ଚୁ ଶିରା ଉପରେ ଚଳିତ ସର୍ପକୁ ଦମନ କରିଥାଏ, ହାତରେ ଭୟ ଦେଇଥାଏ, ପକ୍ଷରେ ଶୁଦ୍ଧ ସାମ ଗୀତ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ।
ପୂଜଯେନ୍ମାତୃକାପୀଠେ ଗରୁଡଂ ଵେଦଵିଗ୍ରହମ୍
ମାତୃକା ପୀଠରେ ବେଦର ଅବତାର ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଙ୍ଗଂ କର୍ଣିକାମଧ୍ଯେ ନାଗାନ୍ଯନ୍ତ୍ରେଷୁ ପୂଜଯେତ୍
କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ ଆଙ୍ଗ ଦେଖି, ଯନ୍ତ୍ରରେ ନାଗମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ଦେହାନ୍ତେ ଲଭତେ ଚାପିଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଦେହ ଶେଷରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ପ୍ରାପ୍ତଂ ଭଗଵତଃ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛୂଲିନୋ ଯୁଗଲାତ୍ମକମ୍
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କର ସାକ୍ଷାତ୍ ସ୍ଥିତି ଦ୍ୱୟ ରୂପରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ନାରଦୋ ଵିପ୍ରାଃ କୁମାରେଣ ତୁ ଧୀମତା
ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କହିବା ପରେ, ନାରଦ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କଥା କହିଲେ।
ତତଶ୍ଚିରଂ ଧ୍ଯାନପରୋ ନାରଦୋ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯଃ
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହିଲେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାରଦ।
ଭଗଵନ୍ସର୍ଵଵୃତ୍ତାନ୍ତଃ ପୂର୍ଵକଲ୍ପସମୁଦ୍ବଵଃ
ହେ ଭଗବାନ, ଆପଣ ପୂର୍ବ କଳ୍ପରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜାଣିଛନ୍ତି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ନାରଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି,
ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯସ୍ମିଞ୍ଜନ୍ମନି ଶୂଲିନଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ କହିବି କେଉଁ ଜନ୍ମରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ—
ଅସ୍ମାତ୍ସାରସ୍ଵତାତ୍କଲ୍ପାତ୍ପୂର୍ଵସ୍ମିନ୍ପଞ୍ଚଵିଂଶକେ
ଏହି ସାରସ୍ୱତୀ କଳ୍ପର ପୂର୍ବ ପଚିଶତମ କଳ୍ପରେ—
ତତ୍ରୈକଦା ତ୍ଵଂ କୈଲାସଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଯୋଗିନଃ
ସେଠାରେ, ଏକଥର, ତୁମେ ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କୈଳାସ ପହଞ୍ଚିଥିଲା।