କାମିନୀ ମାଲିନୀ ଚୈଵ ଶୋଭା ଚେତି ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
କାମିନୀ, ମାଲିନୀ ଏବଂ ଶୋଭା ଏହି ନାମଗୁଡିକ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ପୁତ୍ରାଣାମସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵେ ନିତ୍ଯଂ ବୁଭୁକ୍ଷିତାଃ
ଅସୁରମାନ୍ୟ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ସଦା ଭୁକ୍ତିରେ ରହୁଥିଲେ।
ପଶ୍ଯନ୍ସ୍ଵଯଂ କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତଶ୍ଚ ଵିଲଲାପାକୁଲେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସେ ନିଜେ ଏହା ଦେଖି, ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ବିଷଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଧିଗ୍ଜନ୍ମ ଧର୍ମରହିତଂ ଧିଗ୍ଜନ୍ମ ଖ୍ଯାତିଵର୍ଜିତମ୍
ଧର୍ମ ନଥିବା ଜନ୍ମ ଉପରେ ନିନ୍ଦା! ଖ୍ୟାତି ନଥିବା ଜନ୍ମ ଉପରେ ନିନ୍ଦା!
ଅହୋ ଗୁଣାଃ ସୌମ୍ଯତା ଚ ଵିଦ୍ଵତ୍ତା ଜନ୍ମ ସତ୍କୁଲେ
ଗୁଣ, ସୌମ୍ୟତା, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୁଳରେ ଜନ୍ମ — ଏହାର ଦୁଃଖ ଅନେକ!
ପ୍ରିଯାଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵା ଭ୍ରାତରସ୍ତଥା
ପ୍ରିୟ ପୁଅ, ପୌତ୍ର, ବାନ୍ଧବ ଏବଂ ଭାଇମାନେ —
ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଵା ଦ୍ଵିଜୋ ଵାପି ଭାଗ୍ଯଵାନେଵ ପୂଜ୍ଯତେ
ଚଣ୍ଡାଳ ହେଉ କି ଦ୍ୱିଜ, କେବଳ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅହୋ ସଂପତ୍ସଂମାଯୁକ୍ତୋ ନିଷ୍ଟୁରୋ ଵାପ୍ଯନିଷ୍ଠୁରଃ
ଅବଶ୍ୟ, ଧନ ଥିଲେ ଲୋକ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥାଏ, ସେ କଠୋର ହେଉ କି ନାହିଁ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯଗୁଣଯୁକ୍ତଶ୍ଚେତ୍ପୂଜ୍ଯ ଏଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଏଇଶ୍ୱର୍ୟ ଏବଂ ଗୁଣ ଥିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ — ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଆଶାଭିଭୂତାଃ ପୁରୁଷା ଦୁଃଖମଶ୍ନୁଵତେ ଽକ୍ଷଯମ୍
ଅତି ଆଶାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକମାନେ ଅନନ୍ତ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଆଶା ଦାସୀ ଯେଷାଂ ତେଷାଂ ଦାସାଯତେ ଲୋକଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆଶାକୁ ଦାସୀ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦାସ ହୋଇଯାଏ।
ତସ୍ମିନ୍ନାଶାଖ୍ଯରିପୁଣା ମାନେ ନଷ୍ଟେ ଦରିଦ୍ରତା
ଏହି ଆଶା ନାମକ ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ମାନ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦରିଦ୍ରତା ଆସେ।
ନୈଷ୍କିଞ୍ଚନ୍ଯମହାଗ୍ରାହଗ୍ରସ୍ତାନାଂ କୋ ଵିମୋଚଚକଃ
ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦନତା ନାମକ ବଡ଼ ମକର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକମାନେ, କିଏ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରିବ?
ତତ୍ରାପି ପୁତ୍ରଭାର୍ଯାଣାଂ ବାହୁଲ୍ଯମତିଦୁଃଖଦମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପୁଅ ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟାର ଅଧିକତା ସବୁଠାରୁ ବେଶି ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ।
ଅନ୍ଯମୈଶ୍ଵର୍ଯଦଂ ଧର୍ମଂ ମନସାଚିନ୍ତଯତ୍ତଦା
ତାପରେ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଧର୍ମକାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ମନରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଦାନେନ ଯୋ ଽନୁମନ୍ତାତି ସ ଏଵ କୃତଵାନ୍ପୁରା
ଯିଏ ଦାନ ଦେବାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରେ, ସେ ପୂର୍ବରୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଦାନାନାମୁତ୍ତମଂ ଦାନଂ ଭୂଦାନଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ଭୂମି ଦାନକୁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଇତି ନିଶ୍ଚତ୍ଯ ମତିମାନ୍ଧୀରୋ ଭଦ୍ରମତିର୍ବଲେ
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଧୀର ଓ ଶୁଭଚିନ୍ତକ ଭଦ୍ରମତି ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।
ସୁଘୋଷନାମଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରଂ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯସମନ୍ଵଲିତମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁଘୋଷ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସୁଘୋଷୋ ଧର୍ମନିରତସ୍ତଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ କୁଟୁମ୍ବିକ୍ରମ୍
ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ସୁଘୋଷ, ଗୃହସ୍ଥ ଭଦ୍ରମତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତାର୍ଥୋ ଽହଂ ଭଦ୍ରମତେ ସଫଲଂ ମମ ଜନ୍ମ ଚ
ସେ କହିଲେ, 'ହେ ଭଦ୍ରମତି, ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହେଲା; ମୋର ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସୁଘୋଷୋ ଧର୍ମତତ୍ପରଃ
ଏପରି କହି, ସେଉଁଠି ଭଦ୍ରମତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସୁଘୋଷ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରହିଲେ।
ପୃଥିଵୀ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ପୁଣ୍ଯା ପୃଥିଵୀଂ ଵିଷ୍ଣୁପାଲିତା
ଏହି ପୃଥିବୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପବିତ୍ର ଧରିତ୍ରୀ; ବିଷ୍ଣୁ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ସୁଘୋଷସ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦୈତ୍ୟନାୟକ, ସୁଘୋଷ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୂମି ଦାନ କଲେ।
ସୋ ଽପି ଭଦ୍ରମତିର୍ଵିପ୍ରୋ ଧୀମତା ଯାଚିତାଂ ଭୁଵମ୍
ସେ ଧୀର ଭଦ୍ରମତି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଭୂମି ଚାହିଲେ।
ସୁଘୋଷୋ ଭୂମିଦାନେନ କୋଟିଵଂଶସମନ୍ଵିତଃ
ସୁଘୋଷ ଭୂମି ଦାନ ଦେଇ, କୋଟି କୁଳର ସମ୍ପର୍କ ଲାଗିଲେ।
ବଲେ ଭଦ୍ରମତିଶ୍ଚାପି ଯତଃ ପ୍ରାର୍ଥିତଵାଞ୍ଛ୍ରିଯମ୍
ଏବଂ, ହେ ବଳି, ଭଦ୍ରମତି ଯେ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହିଥିଲେ, ସେ ତାହା ପାଇଲେ।
ତଥୈଵ ବ୍ରହ୍ମସଦନେ ସ୍ଥିତ୍ଵା କୋଟିଯୁଗାଯୁତମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହରେ କୋଟି-ଯୁଗ ଧରି ବସିଥିଲେ।
ତତୋ ଭୁଵଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ, ପୃଥିବୀକୁ ପାଇ, ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ତତୋ ଭଦ୍ରମତିର୍ଦୈତ୍ଯ ନିଷ୍କାମୋ ଵିଷ୍ଣୁତତ୍ପରଃ
ତାପରେ, ହେ ଦୈତ୍ୟ, ଭଦ୍ରମତି କାମନାହୀନ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ହେଲେ।