ଅର୍ଚା ପୂର୍ଵୋଦିତେ ପୀଠେ ଅଙ୍ଗଲୋକେଶ୍ଵରାଯୁଧୈଃ
ପୂର୍ବ ଉଦୟ ସମୟରେ, ପୀଠରେ ବସି, ଅଙ୍ଗର ମାଲିକ ଓ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତାରୋ ମାଯା ତତଃ ସାଂତସେଂଦୁଷ୍ଵାନ୍ତଶ୍ଚ ସର୍ଵଵାନ୍
'ତାର' ଅକ୍ଷରଟି ମାୟା; ପରେ, ସେ ଶାନ୍ତ, ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ମାଲିକ।
ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମାତ୍ମକସ୍ଯାସ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ମୁନି ସତ୍ତମଃ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ ରୂପର।
ପରଞ୍ଜ୍ଯୋତିଃ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଦେଵତା ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ପରମ ଜ୍ୟୋତି, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଦେବତା ଭାବରେ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି।
ସ୍ଵାହେତି ହୃଦଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସୋ ଽହଂ ଵେତି ଶିରୋ ମତମ୍
'ସ୍ୱାହା' ହୃଦୟ ଭାବରେ କହାଯାଏ; 'ସୋହଁ' ଶିର ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ପ୍ରଣଵୋ ନେତ୍ରମାଖ୍ଯାତମସ୍ତ୍ରଂ ହରିହରେତି ଚ
'ପ୍ରଣବ' ଚକ୍ଷୁ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ; ଅସ୍ତ୍ର ହେଉଛି 'ହରିହର'।
ସ ସର୍ଵରୂପଃ ସର୍ଵାଖ୍ଯଃ ସୋ ଽକ୍ଷରଃ ପରମଃ ସ୍ଵରାଟ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଆକାରରେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଅବିନାଶୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂଶାସକ୍ତି।
ପୂଜାପ୍ରଣଵପୀଠେ ଽସ୍ଯ ସାଂଗାଵରଣକୈର୍ମତା
ପୂଜା ଓ ପ୍ରଣବ ମଞ୍ଚରେ, ସେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅଂଗ ଓ ଆବରଣ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରାଯାନ୍ତି।
ଜାଯତେ ତତ୍ତ୍ଵମସ୍ଯାଦିଵାକ୍ଯୋକ୍ତଂ ନିର୍ଵିକଲ୍ପକମ୍
‘ତତ୍ତ୍ୱମସି’ ପରି ବାକ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସତ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ନିର୍ବିକଳ୍ପ।
ଋଷିର୍ବ୍ରହ୍ମାସ୍ଯ ଗାଯତ୍ରୀ ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରମୀରିତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ବ୍ରହ୍ମା, ଛନ୍ଦ ଗାୟତ୍ରୀ, ଏବଂ ଜପ ମଧ୍ୟ ଗାୟତ୍ରୀ।
କାମୋ ବୀଜଂ ତଥାଯେତି ଶକ୍ତିରସ୍ଯ ହ୍ଯୁଦାହୃତା
ଇଚ୍ଛା ଏହାର ବୀଜ, ଏହିପରି ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ପୁରୁଷୋତ୍ତମମନ୍ତ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ଵାସ୍ଯ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ରରେ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି, ସେ ସମସ୍ତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ତର୍ପଣଂ ସର୍ଵକାମାପ୍ତ୍ଯୈ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସଂମୋହିନୀସୁମୈଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ତର୍ପଣ, ସବୁଠୁ ଆକର୍ଷକ ମୁନିମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହନଃ ଶବ୍ଦୋ ନମୋଂଽତୋ ମନୁରୀରିତଃ
ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ‘ଓଁ’ ଓ ‘ନମଃ’ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର।
ଶ୍ରୀବୀଜଂ ଶକ୍ତିରାପେତି ବୀଜେନୈଵ ଷଡଙ୍ଗକମ୍
ଶ୍ରୀ ବୀଜ ଏହାର ଶକ୍ତି, ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଏହାର ଛଅଟି ଅଂଗ ଅଛି।
ଲକ୍ଷଂ ଜପସ୍ତଥା ହୋମ ଆଜ୍ଯେନୈଵ ଦଶାଂଶତଃ
ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ ଏବଂ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ, ଏହାର ଦଶମାଂଶ ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ।
ଏଵଂ କୃତେ ତୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ସାକ୍ଷାତ୍ସ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରୀଧରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମଣ୍ଡଳରେ ଶ୍ରୀଧର ନିଜେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରୋ ଽସ୍ଯ ଶୌନକଋଷିର୍ଵିରାଟ୍ ଛନ୍ଦଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ଶୌନକ, ଛନ୍ଦ ବଡ଼ ରୂପରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଵିରାଟ୍ ଛନ୍ଦଃ ସମାଖ୍ଯାତଂ ପରବ୍ରହ୍ମାତ୍ମକୋ ହରିଃ
ବଡ଼ ଛନ୍ଦ ନାମିତ, ହରି ପରବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଧରଂ ଦେଵଂ ଚତୁର୍ବାହୁଂ କିରୀଟିନମ୍
ସେ ଦେବତା ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ, ଚାରିଟି ହାତ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା।
ସନକାଦିମୁନୀନ୍ଦ୍ରୈସ୍ତୁ ସର୍ଵଦେଵୈରୁପାସିତମ୍
ସନକ ଆଦି ମହାମୁନିମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ପ୍ରାତରୁଦ୍ଯତ୍ସହସ୍ରାଂଶୁମଣ୍ଡଲୋପମକୁଣ୍ଡଲମ୍
ପ୍ରଭାତ ବେଳେ ତାଙ୍କ କୁଣ୍ଡଳ ଉଦୟମାନ ହଜାର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳ ସମାନ।
ଅଭଯଂ ଵରଦଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତଂ ମୁଦାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଦେବତା ଭୟ ଓ ବର ଦେଇ, ଆନନ୍ଦରେ ଦାନ କରନ୍ତି।
ଆଦ୍ଯାଵରଣସଂଗୈଃ ସ୍ଯାଚ୍ଚକ୍ରଶଙ୍ଖଗଦାସିଭିଃ
ପ୍ରଥମ ଆବରଣର ସହଚରମାନେ, ଚକ୍ର, ଶଂଖ, ଗଦା ଓ ଖଡ଼ଗ ଧାରଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ସନକାଦିକଶାକ୍ତେଯଵ୍ଯାସନାରଦଶୌନକୈଃ
ସନକ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯାତୀ, ଶାକ୍ତେୟ, ବ୍ୟାସ, ନାରଦ ଓ ଶୌନକମାନେ—
ଲକ୍ଷଂ ଜପୋ ଦଶାଂଶେନ ଘୃତେନ ହଵନଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଏକ ଲକ୍ଷ ଜପ କିମ୍ବା ତାହାର ଦଶମାଂଶ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।
ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷମୂଲେ ଦେଵେଶଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ଵୈରୋଗିଣଂ ସ୍ମରନ୍
ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ ତଳେ ବସି ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ରୋଗମୁକ୍ତ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରିବା—
ରୋଗିଣାଂ ରୋଗନିର୍ମୁକ୍ତିଂ କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ତୁ ମଣ୍ଡଲାତ୍
ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରିବ।
ଵସ୍ତ୍ରାର୍ଥୀ ଗନ୍ଧକୁସୁମୈରାରୋଗ୍ଯାଯ ତିଲୈର୍ହୁନେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବସ୍ତ୍ର ଆଶା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଚନ୍ଦନ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍। ଆରୋଗ୍ୟ ପାଇଁ ତିଳ ଦେଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରସହସ୍ରଂ ଵୈ ସ ଜ୍ଵରଂ ନାଶଯେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏକ ଶତ ଏଠାରେ ଆଠ ହଜାର ଏକ ଶତ ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ଲକ୍ଷ ଆଠ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜ୍ୱର ନାଶ ହୁଏ।