ଗୋଦୁଗ୍ଧୈଃ ପୂଜଯେତ୍ପୀଠେ ସ୍ଯାଦଙ୍ଗୈଃ ପ୍ରଥମାଵୃତିଃ
ଗାଈର ଦୁଧରେ ଆସନରେ ପୂଜା କରିବା; ପ୍ରଥମ ଅଞ୍ଜଳି ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ।
ଗୁଡପିଙ୍ଗାଂ ବଭ୍ରୁଵର୍ଣାଂ ଚୋତ୍ତମାଂ କପିଲାଂ ତଥା
ଗୁଡ଼ପିଙ୍ଗା, ବଭ୍ରୁବର୍ଣ୍ଣା ଓ ଉତ୍ତମ କପିଳା ଗାଈ।
ଗୋଗଣାଷ୍ଟକମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଲୋକେଶାନୁଯୁଧୈର୍ଯୁତାନ୍
ଗୋଗଣା ଅଷ୍ଟକକୁ ଲୋକେଶଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରି।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରସହସ୍ରଂ ଯଃ ପଯୋଭିର୍ଦିନଶୋ ହୁନେତ୍
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଦୁଧରେ ଏକ ହଜାର ଆଠ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ହୋମ କରେ।
ତାରୋ ହୃଦ୍ଭଗଵାନ୍ ଙେଂତଃ ଶ୍ରୀଗୋଵିନ୍ଦସ୍ତଥା ଭଵେତ୍
‘ତାର’ ଅକ୍ଷର ହୃଦୟରେ ଭଗବାନ; ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ଉପସ୍ଥିତ।
ଚନ୍ଦ୍ରାକ୍ଷିଯୁଗଭୂତାର୍ଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗକଲ୍ପନମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରନୟନ ଦ୍ୱୟ ଭାବର ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷରରେ ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗ ନିର୍ମାଣ ହୁଏ।
ଧ୍ଯାଯେତ୍କଲ୍ପଦ୍ରୁମୂଲାଶ୍ରିତମଣିଵିଲସଦ୍ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନସ୍ଥଂ ମେଘଶ୍ଯାମଂ ପିଶଙ୍ଗାଂଶୁକମତିସୁଭଗଂ ଶଙ୍ଖରେତ୍ରେ କରାଭ୍ଯାମ୍
କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ତଳେ ମଣିମୟ ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା, ମେଘ ଭଳି କଳା, ପିଙ୍ଗଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଅତି ସୁନ୍ଦର, ହାତରେ ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା।
ବିଭ୍ରାଣଂ ଗୋସହସ୍ରୈର୍ଵୃତମମରପତିଂ ପ୍ରୌଢହସ୍ତୈକକୁଂଭପ୍ରଶ୍ଚୋତତ୍ସୌଧଧାରାସ୍ନପିତମଭିନଵାଂଭୋଜପତ୍ରାଭନେତ୍ରମ୍
ହଜାର ଗାଈରେ ଘେରା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ଗର୍ବିତ ହାତରେ ଏକ ଘଡ଼ା ଧରି, ଉଚ୍ଚ ମହଳରୁ ଝରିଥିବା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରୁଛନ୍ତି, ନୂତନ ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ନୟନ।
ଯଜେଚ୍ଚ ପୂର୍ଵଵଦ୍ଗୋଷ୍ଠସ୍ଥିତଂ ଵା ପ୍ରତିମାଦିଷୁ
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ଗୋଷ୍ଠରେ କିମ୍ବା ପ୍ରତିମା ଆଦିରେ ପୂଜା କରିବା।
ତତ୍ରାଵାହ୍ଯ ଯଜେତ୍କୃଷ୍ଣଂ ଗୁରୁପୂଜନପୂର୍ଵକମ୍
ସେଠାରେ ଆବାହନ କରି, ଗୁରୁ ପୂଜା ପୂର୍ବକ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା।
ପୃଷ୍ଠତଃ ସୁରଭିଂ ଚେଷ୍ଟ୍ଵା କେସରେଷ୍ଵଙ୍ଗପୂଜନମ୍
ସୁରଭିଙ୍କୁ ପଛେ ରଖି, ତାଙ୍କର କେଶର ତଳେ ଅଂଗପୂଜା କର।
ପୀଠକୋଣେଷୁ ବଦ୍ଧ୍ଵାଦିକିଙ୍କଣୀଂ ଚ ତଥା ପୁନଃ
ପୀଠର କୋଣକୁ ଛୋଟ ଘଣ୍ଟି ବାନ୍ଧିବାକୁ ପୁଣିଥରେ କର।
ଅଗ୍ରତୋ ଵନମାସାଦିର୍ଦିକ୍ଷ୍ଵଷ୍ଟସୁ ତଥା ସ୍ଥିତାଃ
ସାମ୍ନାରେ ବନମାଳା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ରଖ, ଏହିପରି ଆଠଟି ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ସଜା।
ନନ୍ଦଗୋପୋ ଯଶୋଦା ଚ ସଗୋଗୋପାଲଗୋପିକାଃ
ନନ୍ଦ ଗୋପ, ଯଶୋଦା, ସହ ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ।
କୁମୁଦଃ କୁମୁଦାକ୍ଷଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଡରୀକୋ ଽଥ ଵାମନଃ
କୁମୁଦ, କୁମୁଦାକ୍ଷ, ପୁଣ୍ଡରୀକ ଓ ବାମନ।
ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଶ୍ଚ ସଂପୂଜ୍ଯଃ ସ୍ଵାତ୍ମା ଚାର୍ଚ୍ଯସ୍ତତଃ ପରମ୍
ବିଶ୍ୱକ୍ସେନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ତାପରେ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କର।
ସ ଚିରାଯୁର୍ନିରାତଙ୍କୋ ଧନଧାନ୍ଯପତିର୍ଭଵେତ୍
ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଦୁଃଖ ରହିତ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ମାଲିକ ହୁଏ।
ନାଥାଯ ହୃଦଯାନ୍ତୋ ଽଯଂ ଵସୁଵର୍ଣୋ ମହାମନୁଃ
ଏହି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଓ ଧନର ମହାମନ୍ତ୍ର ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ।
ଵର୍ଣଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵୈଶ୍ଚ ସର୍ଵେଣ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗାନ୍ଯସ୍ଯ କଲ୍ପଯେତ୍
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ଯୁଗଳ ସହିତ ତାହାର ପାଞ୍ଚ ଅଂଗ ଗଠନ କର।
କିଙ୍କିଣୀଵଲଯହାରନୂପୁରୈ ରଞ୍ଜିତଂ ନମତ ଗୋପବାଲକମ୍
ଘଣ୍ଟି, ବାଲା, ହାର ଓ ନୂପୁର ଦ୍ୱାରା ଗୋପବାଳକଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର।
ବ୍ରହ୍ମଵୃକ୍ଷସମିଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଜୁହୁଯାତ୍ପାଯସେନ ଵା
ବ୍ରହ୍ମବୃକ୍ଷର ଦାଳ କିମ୍ବା ଖୀର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କର।
ତତ୍ରାଵାହ୍ଯାର୍ଚଯେତ୍କୃଷ୍ଣଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ଵୈ ସ୍ଥିରମାନସଃ
ସେଠାରେ ମନୋନିବେଶ ରଖି, ପୁରୋହିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତୁ।
ଵାସୁଦେଵଂ ବଲଂ ଦିକ୍ଷୁ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନମନିରୁଦ୍ଧକମ୍
ବାସୁଦେବ, ବଳଭଦ୍ର, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଅନିରୁଦ୍ଧ।
ଲୋକେଶାନ୍ସାଯୁଧାନ୍ବାହ୍ଯେ ଏଵଂ ସିଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ମନୁଃ
ବାହାରେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଲୋକନାଥମାନେ; ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ଶ୍ରୀଗୋଵିନ୍ଦଂ ତତଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ଗୋପୀଜନପଦଂ ତତଃ
ତାପରେ ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ଗୋପମାନେ ଥିବା ପଦକୁ କହ।
ମୁନ୍ଯାଦିକଂ ଚ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ସିଦ୍ଧଗୋପାଲକଂ ସ୍ମରେତ୍
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ମୁନି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ସିଦ୍ଧ ଗୋପବାଳକଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର।
ଦିଵ୍ଯକ୍ରୀଡାସୁ ନିରତୌ ରାମକୃଷ୍ଣୌ ସ୍ମରନ୍ ଜପେତ୍
ଦିବ୍ୟ ଖେଳାରେ ଲୀନ ରହି, ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଜପ କର।
ଚକ୍ରୀ ମୁନିସ୍ଵରୋପେତଃ ସର୍ଗୀ ଚୈକାକ୍ଷରୋ ମନୁଃ
ଚକ୍ରଧାରୀ, ମହାମୁନିମାନେ ସହିତ, ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏକାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର।
ସୈଵ ଙେଂତୋ ଯୁଗାର୍ଣଃ ସ୍ଯାତ୍କୃଷ୍ଣାଯ ନମ ଇତ୍ଯପି
ଏଠାରେ 'ଙେଁ' ଅକ୍ଷରଟି ଯୁଗାର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ଏହିପରି 'କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଟେ।
ଗୋପାଲାଯାଗ୍ନିଜାଯାନ୍ତୋ ରସଵର୍ଣଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
'ଗୋପାଳ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମିଥିବା 'ଆ' ଅକ୍ଷରଟି ରସ ଶ୍ରେଣୀର ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।