ଶିଷ୍ଟୈସ୍ତୁ ସପ୍ତଦଶଭିରକ୍ଷରୈର୍ଵେଷ୍ଟଯେତ୍ସ୍ଵରମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସତରଟି ଅକ୍ଷରକୁ ନେଇ, ଏହାକୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଘେରିବା ଉଚିତ।
ଷଟ୍ସୁ ସଂଧିଷୁ ଷଟ୍କର୍ଣେ କେସରେଷୁ ତ୍ରିଶସ୍ତ୍ରିଶଃ
ଛଅଟି ସଂଧି, ଛଅଟି ପଙ୍କୁଡ଼ି ଓ କେଶରରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ତିନିଟି କରି ଅକ୍ଷର ରଖିବା ଦରକାର।
ଷଟୂଷଃ ସଂଲିଖ୍ଯ ତଦ୍ବାହ୍ଯେ ଵେଷ୍ଟଯେନ୍ମାତୃକାକ୍ଷରୈଃ
ଛଅଟି ଧାନ୍ୟ ଚିତ୍ରାଇ ହେବା ପରେ, ତାହାର ବାହାରେ ମାତୃକା ଅକ୍ଷରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରିବା ଉଚିତ।
ଭୂଗ୍ରହଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ସ୍ଯାଦଷ୍ଟଵଜ୍ରଵିଭୂଷିତମ୍
ପୃଥିବୀର ଚିତ୍ରଟି ଚତୁରସ୍ର ରୂପରେ ହେବା ଦରକାର, ଏବଂ ଏହା ଆଠଟି ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେବ।
ସଂସ୍କୃତଂ ଧାରଯେଦ୍ଯୋ ଵୈ ସୋର୍ଽଚ୍ଯତେ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ଯିଏ ଏହି ସଂସ୍କାରିତ ଆକୃତିକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ମହେଧୀମହିଯୁତୌ ତନ୍ନୋ ଽନଙ୍ଗଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ଆମେ ଜାଣିବା, ଧ୍ୟାନ କରିବା, ସେଇ ଅନଙ୍ଗ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
ହୃଦଯଂ କାମଦେଵାଯ ଙେଂତଂ ସର୍ଵଜନପ୍ରିଯମ୍
ହୃଦୟଟି କାମଦେବଙ୍କ ପାଇଁ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ।
ଜ୍ଵଲ ଜ୍ଵଲ ପ୍ରଜ୍ଵଲେତି ପ୍ରୋଚ୍ଯ ସର୍ଵଜନସ୍ଯ ଚ
'ଦହ, ଦହ, ଦହ' ବୋଲି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଦନମନ୍ତ୍ରୋ ଽଷ୍ଟଚତ୍ଵାରିଂଶଦ୍ଭିରକ୍ଷରୈଃ
ଏହିପରି ମଦନ ମନ୍ତ୍ରଟି ଅଠଚାଳିଶି ଅକ୍ଷରରେ ଗଠିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପୀଠ ପ୍ରାଗ୍ଵତ୍ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ମୂର୍ତି ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମୂଲତଃ
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ମଣ୍ଡପକୁ ପୂଜା କରି, ମୂଳରେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ।
ଆସନାଦିଵିଭୂଷାନ୍ତଂ ପୁନର୍ନ୍ଯାସକ୍ରମାଦ୍ଯଜେତ୍
ଆସନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭୂଷଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପୁନି ନ୍ୟାସ ଓ ପୂଜା କ୍ରମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଙ୍ଖଂ ଚକ୍ରଂ ଗଦାଂ ପଦ୍ମଂ ମାଲାଂ ଶ୍ରୀଵତ୍ସକୌସ୍ତୁଭୌ
ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ମାଳା, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଓ କୌସ୍ତୁଭ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଷଟ୍କୋଣେଷୁ ଷଡଙ୍ଗାନି ଦିଗ୍ଦଲେଷୁ କ୍ରମାଦ୍ଯଜେତ୍
ଛଅଟି କୋଣରେ ଛଅଟି ଅଙ୍ଗ, ଦିଗର ପଙ୍କୁଡ଼ିରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ପତ୍ରାଗ୍ରଗା ମହିଷ୍ଯୋ ଽଷ୍ଟୌ ଯଜେତ୍ସାଧକସତ୍ତମଃ
ପଙ୍କୁଡ଼ିର ଶିରାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ଅଠଟି ରାଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲମୁକୁନ୍ଦାଂଶ୍ଚ କରାଲାନନ୍ଦକଚ୍ଛପାନ୍
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ, ମୁକୁନ୍ଦ, କରାଳ, ଆନନ୍ଦ ଓ କଚ୍ଛପଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ତଦ୍ବହିର୍ଲୋକପାଲାଂଶ୍ଚ ଵଜ୍ରାଦ୍ଯାନପି ପୂଜଯେତ୍
ତାହାର ବାହାରେ ଦିଗପାଳମାନେ ଓ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଣଯେଦ୍ଦଧିଖଣ୍ଡାଜ୍ଯମିଶ୍ରେଣ ତୁ ପଯୋଂଽଧସା
ଦଧି, ଚିନି ଓ ଘିଅ ମିଶା ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଉଦ୍ଵାସଯେତ୍ସ୍ଵହୃଦଯେ ପରିଵାରଗଣୈଃ ସହ
ସେମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ନିଜ ହୃଦୟରେ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ରତ୍ନାଭିଷେକଧ୍ଯାନେଜ୍ଯା ଵିଂଶତ୍ଯର୍ଣାଶ୍ରିତେ ରିତା
ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ, ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ପୂଜା କରି, ଏହି କ୍ରିୟାକୁ କୁଳି ଶୁଳ୍କରେ ଏକ ଶୁଭ ରୀତି ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ।
ଜପହୋମାର୍ଚନଧ୍ଯାନୈର୍ଯୋ ମନୁଂ ପ୍ରଜପେଦମୁମ୍
ଯେ କେହି ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜପ, ହୋମ, ପୂଜା ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ପଠେଇଥାଏ,
ପୃଥ୍ଵୀ ପୃଥ୍ଵୀ କରେ ତସ୍ଯ ସର୍ଵସସ୍ଯସମାକୁଲା
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ପରି ହେବ, ସମସ୍ତ ପାଳି ଫସଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିବ।
ଵହ୍ନାଵଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପୈଃ ସତନ୍ଦୁଲୈଃ
ଅଗ୍ନିରେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଧଳା ଫୁଲ ଏବଂ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ଦେଇ ପୂଜା କରି,
ତସ୍ଯାନ୍ନାଦିସମୃଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାତ୍ତଦୂଶେ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ତାଙ୍କର ଅନ୍ନ ଏବଂ ଧାନର ସମୃଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜନନୀ ତାଙ୍କ ଅଧୀନ ରହିବ।
ଶ୍ରିଯା ତସ୍ଯୈନ୍ଦ୍ରମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ତୃଣଲେଶାଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତାଙ୍କର ଧନ ଏବଂ ରାଜା ଭଳି ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ହେବ, ଅନ୍ୟ ସବୁ ତୁଳନାରେ ଘାସ ଟିକିରେ ପରି ଅପରିଗଣ୍ୟ ହେବ।
ଯୋ ହୁନେତ୍ପ୍ରତ୍ଯହଂ ମାସାତ୍ପୁରୋଧା ନୃପତେର୍ଭଵେତ୍
ଯେ କେହି ପ୍ରତିଦିନ ହୋମ କରିଥାଏ, ଏକ ମାସ ପରେ ସେ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ହେବ।
ମନ୍ତ୍ରରାଜମଥୋ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଦଶାର୍ଣଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏବେ ମୁଁ ମନ୍ତ୍ରରାଜ କହିବି, ଦଶ ଅକ୍ଷରର ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ପଵନୋ ଽଗ୍ନିପ୍ରିଯାନ୍ତୋ ଽଯଂ ଦଶାର୍ଣୋ ମନ୍ତ୍ର ଈରିତଃ
ଏହି ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର, 'ପବନ' ଏବଂ 'ଅଗ୍ନିର ପ୍ରିୟ' ରେ ଶେଷ ହେଇଥିବା, ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି।
କାମୋ ବୀଜଂ ଵହ୍ନିଜାଯା ଶକ୍ତିଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ମନୀଷିଭିଃ
ଏହାର ବୀଜ କାମ, ଅଗ୍ନିର ଜନନୀ ଶକ୍ତି, ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରକ୍ଷଣଂ ଚକ୍ରମସୁରାନ୍ତକଗଚକ୍ରକମ୍
ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଚକ୍ର, ଅସୁରମାନେ ନାଶ କରୁଥିବା ଚକ୍ର।
ତତସ୍ତାରପୁଟଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵ୍ଯାପଯ୍ଯ କରଯୋସ୍ତ୍ରିଶଃ
ତାପରେ, ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ହାତରେ ଅକ୍ଷର ଆବରଣ ସହିତ ବିସ୍ତାର କରି,