ରଜୋଭିର୍ଧୂସରୈର୍ମନ୍ଦମାରୁତୈଃ ଶିଶିରୀକୃତେ
ମୃଦୁ ପବନରେ ଶୀତଳ ହୋଇ, ଧୂଳିରେ ହଳକା ମାଟି ଲାଗିଛି ।
ପୀଯୂଷାଂଶୁକରୈର୍ଵିଶାଲିତହରିତ୍ପ୍ରାନ୍ତେ ସ୍ମରୋଦ୍ଦୀପନେ କାଲିନ୍ଦୀପୁଲିନାଙ୍ଗଣେ ସ୍ମିତମୁଖଂ ଵେଣୁଂ ରଣନ୍ତଂ ମୁହୁଃ
ଯମୁନା ପାରରେ ବିଶାଳ ହରିତ କାନନ ଛାଡ଼ରେ, ଅମୃତ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣରେ ପ୍ରେମ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ, ହସୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ବାରମ୍ବାର ବାଁଶୀ ବଜାଉଥିବାକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ।
ମାଯୂରଚ୍ଛଦବଦ୍ଧମୌଲିଵିଲସଦ୍ଧଂମିଲ୍ଲମାଲଂ ଚଲଂ ଦୀପ୍ଯତ୍କୁଣ୍ଡଲରତ୍ନରଶ୍ମିଵିଲସଦ୍ଗଣ୍ଡଦ୍ଵଯୋଦ୍ବାସିତମ୍
ମୟୂରପିଛା ଲାଗିଥିବା ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲମାଳା ଝଲମଲାଉଛି, ଚମକୁଥିବା ରତ୍ନ କୁଣ୍ଡଳର ଆଲୋକରେ ଗଣ୍ଡଦ୍ୱୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଵିନିବଦ୍ଧଗୋପଦଯିତାଦୋର୍ଵଲ୍ଲିଵୀତଂ ଲସଦ୍ରାସକ୍ରୀଡନଲୋଲୁପଂ ମନସିଜାକ୍ରାନ୍ତଂ ମୁକୁନ୍ଦଂ ଭଵେତ୍
ଗୋପୀମାଣଙ୍କ ସହ ବାହୁ ବାହୁ ଧରି, ରାସକ୍ରୀଡ଼ାରେ ମନ ଲଗାଇ, କାମଦେବଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ମୁକୁନ୍ଦ ଅନୁଭୂତ ।
ଭ୍ରମମାଣମମୂଭିରୁଦାରମଣିସ୍ଫୁଟମଣ୍ଡନସିଂଜିତଚାରୁତନୁମ୍
ସେ ଗୋପୀମାଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଣିର ଅଳଙ୍କାରର ଧ୍ୱନିରେ ତାଙ୍କର ଶରୀର ଆକର୍ଷଣୀୟ ।
ମଣିଶଙ୍କୁଗମପ୍ଯମୁନା ଵପୁଷା ବହୁଧା ଵିହିତସ୍ଵକଦିଵ୍ଯତନୁମ୍
ମଣି, ଶଂଖ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ।
ଶ୍ରୀକାମଃ ସସ୍ଵରାଦ୍ଯାନି କଲାବ୍ଜୈର୍ଵୈଷ୍ଣଵୋତ୍ତମଃ
ଶ୍ରୀଙ୍କ ଆଶା କରି, ସ୍ୱରମୟ ସଙ୍ଗୀତ ଓ କଳାର ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୈଷ୍ଣବ ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନପି ଵଜ୍ରାଦୀନ୍ପୂଜଯେତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ପଦ୍ଭ୍ଯାମିତରେତରୈସ୍ତୁ ହସ୍ତୈର୍ଭ୍ରମୋ ଽଯଂ ଖଲୁ ରାସଗୋଷ୍ଠୀ
ଏହି ଦଳୀୟ ନୃତ୍ୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ପାଦ ଓ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଧରି ରହନ୍ତି—ଏହିଠାରେ ରାସ ମଣ୍ଡଳ ହେଉଛି।
ନୈଵେଦ୍ଯମର୍ଚଯିତ୍ଵା ତୁ ଚଷକୈର୍ନୃପସଂଖ୍ଯକୈଃ
ପରେ, ଭୋଗ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ରାଜାମାନେ ଯେତେ ଥିଲେ, ସେତେ ଗିଳାସ ନେଇ—
ଵିଧାଯ ପୂର୍ଵଵଚ୍ଛେଷଂ ସହସ୍ରଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନୁମ୍
ପୂର୍ବର ଭଳି ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ହଜାରଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଯଃ ପୂଜଯେତ୍କୃଷ୍ଣଂ ସ ସସ୍ମୃଦ୍ଧେଃ ପଦଂ ଭଵେତ୍
ଏଭଳି ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମୃଦ୍ଧିର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵେହ ଵିଵିଧାନ୍ଭୋଗାନନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିଵାରଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ପୂଜଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦିନରେ ତିନିଥର କିମ୍ବା ଅଠାଇଶଥର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାତର୍ଦ୍ଦଧ୍ନା ଗୁଡାକ୍ତେନ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ପଯସା ପୁନଃ
ସକାଳେ ଦହି ଓ ଗୁଡ଼ ମିଶାଇ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ପୁଣି ଦୁଧ ଦେଇ—
ସସିତୋପଲମିଶ୍ରେଣ ପଯସା ଵୈଷ୍ଣଵୋତ୍ତମଃ
—ଦୁଧ ସହିତ ଚିନି ଓ ଶିଳାକନ୍ଦ ମିଶାଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିତୀଯାନ୍ତେଷୁ ତୁ ପୁନଃ ପୂଜାଶେଷଂ ସମାପଯେତ୍
ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶର ଶେଷରେ, ପୁଣି ଅବଶିଷ୍ଟ ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ତୃତ୍ପସ୍ତମଥୋଦ୍ଵାସ୍ଯ ତନ୍ମଯଃ ପ୍ରଜପେନ୍ମନୁମ୍
ତାପରେ, ଭୋଗ ହଟାଇ, ସେ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତାନି ପ୍ରୋକ୍ତଵିଧାନାନାମାଶ୍ରିତ୍ଯାନ୍ଯତମଂ ଭଜେତ୍
ଏହି ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଧିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ଗ୍ରହଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦଧୀନି କଦଲୀ ମୋଚା ଚିଞ୍ଚା ରଜସ୍ଵଲା ତଥା
ଦହି, କଦଳୀ, ମୋଚା ଫୁଲ, ଟେଂଟୁଳି ଓ ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳାମାନେ—
ଦ୍ରଵ୍ଯଷୋଡଶକଂ ହ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ପଦ୍ମଜାଦିଭିଃ
—ଏହି ଷୋଳଟି ପଦାର୍ଥ ପଦ୍ମାଦି ମହାପୁରୁଷମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
ଚତୁଃସପ୍ତତିଵାରଂ ଯଃ ପ୍ରାତରେଵଂ ପ୍ରତର୍ପଯେତ୍
ଯିଏ ଏଭଳି ପ୍ରଭାତରେ ଚଉହଠି ଏବଂ ସତଚାରିଥର ଉପସ୍ଥାପନ କରେ—
ଧାରୋଷ୍ଣପକ୍କପଯସା ନଵନୀତଂ ଦଧୀନି ଚ
—ତାଜା ଗରମ ଦୁଧ, ନବନୀତ ଓ ଦହି ସହିତ—
ପୂଜଯେନ୍ନଵଭିର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ରଵିସଂଖ୍ଯଯା
—ନବଟି ପଦାର୍ଥ ନେଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ହୋଇ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ଫଳ ପାଏ।
ସସିତୋପଲଧାରୋଷ୍ଣଦୁଗ୍ଧବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଜଲେନ ଵୈ
ଚିନି, ଶିଳାକନ୍ଦ ଓ ଗରମ ଦୁଧ ଭାବନାରେ, ଏବଂ ପାଣି ସହିତ—
ଧନଵସ୍ତ୍ରାଣି ଭୋଜ୍ଯଂ ଚ ପରିଵାରଗଣୈଃ ସହ
ଧନ, ପୋଶାକ ଓ ଖାଦ୍ୟ, ସହ ନିଜ ପରିବାର ଓ ସେବକମାନେ,
ତର୍ପଣେନୈଵ କାର୍ଯାଣି ସାଧଯେଦଖିଲାନ୍ଯପି
ଏ ସବୁ କାମ କେବଳ ଉଚିତ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀପୁଷ୍ପୈର୍ଜୁହୁଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରିଯମିଚ୍ଛନ୍ନିନିନ୍ଦିତାମ୍
ଯେଉଁଠି ନିର୍ମଳ ଶ୍ରୀ ଆଶା କରାଯାଏ, ସେଠି ମନ୍ତ୍ରୀ ଶୁଭ ଶ୍ରୀପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵନ୍ଯପୁଷ୍ପୈର୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଜାତୀପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ପୃଥିଵୀପତୀନ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ବନଫୁଲ ଓ ଭୂମିର ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ଜାସ୍ମିନ୍ ଫୁଲ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।