ହାରକେଯୂରକଟକକଟିସୂତ୍ରୈରଲଙ୍କୃତମ୍
ହାର, କେୟୁର, କଙ୍କଣ ଓ କଟିସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଅଛନ୍ତି ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମରାଜଦ୍ଭୁଜଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଚାରିଟି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ବାହୁରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଛନ୍ତି ।
ଦ୍ଵିତୀଯା ମହିଷୀଭିସ୍ତୁ ତୃତୀଯାଯାଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଣୀ ସହିତ ତୃତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ଚ ଶୈନେଯଂ ଦିକ୍ଷ୍ଵଗ୍ରେ ଵିନତାସୁତମ୍
ବିଷ୍ୱକ୍ସେନ, ଶୈନେୟ ଓ ଦିଗ୍ବଳୟର ଆଗରେ ବିନତାପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ ।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ପାଯସଂ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ଏପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରି ସେ ପାୟସ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଜପେଦଷ୍ଟଶତଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାଵଯନ୍ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ପୁରୋହିତ ଏକଶଏ ଆଠଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଆସନାଦର୍ଘ୍ଯପର୍ଯନ୍ତଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ତୁତ୍ଵା ନମେତ୍ସୁଧୀଃ
ଆସନ ଦେଉଥିବାରୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସ୍ତୁତି କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ନମସ୍କାର କରିବେ ।
ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତନ୍ମଯୋ ଭୂତ୍ଵା ପୁନରାତ୍ମାନମର୍ଚଯେତ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ବିସ୍ଥାପନ କରି, ନିଜେ ତାହାରେ ଲୀନ ହୋଇ, ପୁନି ନିଜ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ଯାନ୍ତେ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ସମାପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇ, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ।
ଯଜେଦ୍ରାସପରିଶ୍ରାନ୍ତଂ ଗୋପୀମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯଗମ୍
ରାସନୃତ୍ୟରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ, ଗୋପୀମାଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ ।
ରଜୋଭିର୍ଧୂସରୈର୍ମନ୍ଦମାରୁତୈଃ ଶିଶିରୀକୃତେ
ମୃଦୁ ପବନରେ ଶୀତଳ ହୋଇ, ଧୂଳିରେ ହଳକା ମାଟି ଲାଗିଛି ।
ପୀଯୂଷାଂଶୁକରୈର୍ଵିଶାଲିତହରିତ୍ପ୍ରାନ୍ତେ ସ୍ମରୋଦ୍ଦୀପନେ କାଲିନ୍ଦୀପୁଲିନାଙ୍ଗଣେ ସ୍ମିତମୁଖଂ ଵେଣୁଂ ରଣନ୍ତଂ ମୁହୁଃ
ଯମୁନା ପାରରେ ବିଶାଳ ହରିତ କାନନ ଛାଡ଼ରେ, ଅମୃତ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣରେ ପ୍ରେମ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ, ହସୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ବାରମ୍ବାର ବାଁଶୀ ବଜାଉଥିବାକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ।
ମାଯୂରଚ୍ଛଦବଦ୍ଧମୌଲିଵିଲସଦ୍ଧଂମିଲ୍ଲମାଲଂ ଚଲଂ ଦୀପ୍ଯତ୍କୁଣ୍ଡଲରତ୍ନରଶ୍ମିଵିଲସଦ୍ଗଣ୍ଡଦ୍ଵଯୋଦ୍ବାସିତମ୍
ମୟୂରପିଛା ଲାଗିଥିବା ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲମାଳା ଝଲମଲାଉଛି, ଚମକୁଥିବା ରତ୍ନ କୁଣ୍ଡଳର ଆଲୋକରେ ଗଣ୍ଡଦ୍ୱୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଵିନିବଦ୍ଧଗୋପଦଯିତାଦୋର୍ଵଲ୍ଲିଵୀତଂ ଲସଦ୍ରାସକ୍ରୀଡନଲୋଲୁପଂ ମନସିଜାକ୍ରାନ୍ତଂ ମୁକୁନ୍ଦଂ ଭଵେତ୍
ଗୋପୀମାଣଙ୍କ ସହ ବାହୁ ବାହୁ ଧରି, ରାସକ୍ରୀଡ଼ାରେ ମନ ଲଗାଇ, କାମଦେବଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ମୁକୁନ୍ଦ ଅନୁଭୂତ ।
ଭ୍ରମମାଣମମୂଭିରୁଦାରମଣିସ୍ଫୁଟମଣ୍ଡନସିଂଜିତଚାରୁତନୁମ୍
ସେ ଗୋପୀମାଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଣିର ଅଳଙ୍କାରର ଧ୍ୱନିରେ ତାଙ୍କର ଶରୀର ଆକର୍ଷଣୀୟ ।
ମଣିଶଙ୍କୁଗମପ୍ଯମୁନା ଵପୁଷା ବହୁଧା ଵିହିତସ୍ଵକଦିଵ୍ଯତନୁମ୍
ମଣି, ଶଂଖ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ।
ଶ୍ରୀକାମଃ ସସ୍ଵରାଦ୍ଯାନି କଲାବ୍ଜୈର୍ଵୈଷ୍ଣଵୋତ୍ତମଃ
ଶ୍ରୀଙ୍କ ଆଶା କରି, ସ୍ୱରମୟ ସଙ୍ଗୀତ ଓ କଳାର ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୈଷ୍ଣବ ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନପି ଵଜ୍ରାଦୀନ୍ପୂଜଯେତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ପଦ୍ଭ୍ଯାମିତରେତରୈସ୍ତୁ ହସ୍ତୈର୍ଭ୍ରମୋ ଽଯଂ ଖଲୁ ରାସଗୋଷ୍ଠୀ
ଏହି ଦଳୀୟ ନୃତ୍ୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ପାଦ ଓ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଧରି ରହନ୍ତି—ଏହିଠାରେ ରାସ ମଣ୍ଡଳ ହେଉଛି।
ନୈଵେଦ୍ଯମର୍ଚଯିତ୍ଵା ତୁ ଚଷକୈର୍ନୃପସଂଖ୍ଯକୈଃ
ପରେ, ଭୋଗ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ରାଜାମାନେ ଯେତେ ଥିଲେ, ସେତେ ଗିଳାସ ନେଇ—
ଵିଧାଯ ପୂର୍ଵଵଚ୍ଛେଷଂ ସହସ୍ରଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନୁମ୍
ପୂର୍ବର ଭଳି ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ହଜାରଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଯଃ ପୂଜଯେତ୍କୃଷ୍ଣଂ ସ ସସ୍ମୃଦ୍ଧେଃ ପଦଂ ଭଵେତ୍
ଏଭଳି ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମୃଦ୍ଧିର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵେହ ଵିଵିଧାନ୍ଭୋଗାନନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିଵାରଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ପୂଜଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦିନରେ ତିନିଥର କିମ୍ବା ଅଠାଇଶଥର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାତର୍ଦ୍ଦଧ୍ନା ଗୁଡାକ୍ତେନ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ପଯସା ପୁନଃ
ସକାଳେ ଦହି ଓ ଗୁଡ଼ ମିଶାଇ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ପୁଣି ଦୁଧ ଦେଇ—
ସସିତୋପଲମିଶ୍ରେଣ ପଯସା ଵୈଷ୍ଣଵୋତ୍ତମଃ
—ଦୁଧ ସହିତ ଚିନି ଓ ଶିଳାକନ୍ଦ ମିଶାଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିତୀଯାନ୍ତେଷୁ ତୁ ପୁନଃ ପୂଜାଶେଷଂ ସମାପଯେତ୍
ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶର ଶେଷରେ, ପୁଣି ଅବଶିଷ୍ଟ ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ତୃତ୍ପସ୍ତମଥୋଦ୍ଵାସ୍ଯ ତନ୍ମଯଃ ପ୍ରଜପେନ୍ମନୁମ୍
ତାପରେ, ଭୋଗ ହଟାଇ, ସେ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତାନି ପ୍ରୋକ୍ତଵିଧାନାନାମାଶ୍ରିତ୍ଯାନ୍ଯତମଂ ଭଜେତ୍
ଏହି ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଧିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ଗ୍ରହଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦଧୀନି କଦଲୀ ମୋଚା ଚିଞ୍ଚା ରଜସ୍ଵଲା ତଥା
ଦହି, କଦଳୀ, ମୋଚା ଫୁଲ, ଟେଂଟୁଳି ଓ ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳାମାନେ—