ଵେଣୁଵୀଣାହେମଯଷ୍ଟିଶଙ୍ଖଶୃଙ୍ଗାଦିପାଣଯଃ
ହାତରେ ବାଁଶୀ, ବୀଣା, ସୁନା ଦଣ୍ଡ, ଶଙ୍ଖ, ଶୃଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ଧରିଛନ୍ତି।
ମନ୍ଦାରଦୀଂଶ୍ଚ ତଦ୍ବାହ୍ଯେ ପୂଜଯେତ୍କଲ୍ପପାଦପାନ୍
ସେଠାରୁ ବାହାରେ, ମନ୍ଦାର ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ବନିଥିବା କଳ୍ପବୃକ୍ଷକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କଲ୍ପଦ୍ରୁମସ୍ତତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧ୍ଵରିଚନ୍ଦନସଂଜ୍ଞକଃ
ତାପରେ ପଛରେ, ହ୍ଵରିଚନ୍ଦନ ନାମକ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ରହିଛି।
ତଦସ୍ତ୍ରାଣି ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଯଜେତ୍କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟକେନ ଚ
ସେଉଁଠି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ସମ୍ପୂଜିତ କରି, କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟକ ଶ୍ଲୋକରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ନାରାଯଣଂ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵାର୍ଷ୍ଣେଯଂ ଧର୍ମପାଲକମ୍
ନାରାୟଣ, ଯଦୁମାନ୍ୟ, ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ, ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ।
ଏଭିରାଵରଣୈଃ ପୂଜା କର୍ତଵ୍ଯାସୁଖୈରିଣଃ
ଏହି ଆବରଣଗୁଡିକ ସହିତ, ହେ ସୁଖ ଚାହୁଁଥିବା, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ପୂଜାଦିଭିଃ ସିଦ୍ଧା ଭଵଦ୍ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ଯମଃ
ଏପରି ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ବୈଶ୍ରବଣ ଓ ଯମ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୀମଦୁଦ୍ଯାନସଂଵୀତିହେମଭୂରତ୍ନମଣ୍ଡପେ
ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ, ସୁନା ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ମଣ୍ଡପରେ।
ସୁତ୍ରାମରତ୍ନସଂକାଶଂ ଗୁଡସ୍ନିଗ୍ଧାଲକଂ ଶିଶୁମ୍
ଅମର ରତ୍ନର ମାଳା ପରି ଚମକୁଥିବା, ମୃଦୁ ଓ ଗୁଡି ଚୁଲି ଥିବା ଶିଶୁ।
ସ୍ଫୁରଦ୍ଵିମଲରତ୍ନଯୁକ୍କନକସୂତ୍ରନଦ୍ଧ ଦଧତ୍ସୁଵର୍ଣପରିମଣ୍ଡିତଂ ସୁଭଗପୈଣ୍ଡରୀକଂ ନଖମ୍
ଶୁଭ୍ର ଓ ଚମକୁଥିବା ରତ୍ନ ଦିଆଯାଇଥିବା ଗୋଉଠି, ସୁନା ତାରରେ ବାନ୍ଧା, ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମ ପରି ନଖ ଉପରେ ସୁନା ଭୂଷଣ।
କଟୀଲସ୍ଥଲେ ଚାରୁଜଙ୍ଘାନ୍ତଯୁଗ୍ମଂ ପିନଦ୍ଧଂ କ୍ଵଣତ୍କିଙ୍କିଣୀଜାଲଦାମ୍ନା
କମଳା କଟି ଓ ସୁନ୍ଦର ଜଂଘା ଯୁଗଳରେ, ଝଣ୍ଝଣା ଛୋଟ ଘଣ୍ଟିର ଜାଲା ଦାମ ରେ ବାନ୍ଧା।
ଦଧାନଂ କରୋ ଦକ୍ଷିଣେ ପାଯସାନ୍ନ ସୁହୈଯଙ୍ଗଵୀନଂ ତଥା ଵାମହସ୍ତେ
ଡାହାଣ ହାତରେ ପାୟସ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଘିର ପାତ୍ର ଧରିଛନ୍ତି, ଏହିପରି ବାମ ହାତରେ ମଧ୍ୟ।
ମହାଭାରଭୂତାମରାରାତିଯୂଥାଂସ୍ତତଃ ପୂତନାଦୀନ୍ନିହୄନ୍ତୁଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତମ୍
ତାପରେ, ପୃଥିବୀର ଭାର ହୋଇଥିବା ପୂତନା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଆଗେ ବଢିଲେ।
ଦଧ୍ନା ଗୁଡେନ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଦତ୍ଵା ଦଶଶତଂ ଜପେତ୍
ଦହି ଓ ଗୁଡ଼ର ଖାଦ୍ୟ ନିବେଦନ କରି, ଏକ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।
ନାରଦାଦ୍ଯୈର୍ମୁନିଗଣୈଃ ସୁରଵୃନ୍ଦୈଶ୍ଚ ପୂଜିତମ୍
ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ଦେବମାନେ ମିଶି ସେଉଁଠି ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଶିଖଣ୍ଡିଚ୍ଛଦାପୀଡମବ୍ଜାଯତାକ୍ଷଂ ଲସଞ୍ଚିଲ୍ଲିକଂ ପୂର୍ଣଚଦ୍ରାନନଂ ଚ
ମୟୂରପଙ୍ଖା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପଦ୍ମପରି ଚକ୍ଷୁ, ଚମକୁଥିବା ଗାଲି, ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁହଁ ରହିଛି।
ସୁକାର୍ତସ୍ଵରାଭାଂବରଂ ଦିଵ୍ଯଭୂଷଂ କ୍ଵଣତ୍କିଙ୍କିଣୀଜାଲମତ୍ତାନୁଲେପମ୍
ସୁନ୍ଦର ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ, ଦିବ୍ୟ ଗହଣା, ଝିଙ୍କି ଘଣ୍ଟିର ଜାଲ ଏବଂ ମଦମୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା।
ଦକ୍ଷେ ତଥୈଵେପ୍ସିତଦାନଦକ୍ଷଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵାର୍ଚଯେନ୍ନନ୍ଦଜମିନ୍ଦିରାପ୍ତ୍ଯୈ
ଅଭିଲାଷିତ ଦାନ ଦେବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଭାବରେ ନନ୍ଦନନ୍ଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅପୂପପାଯସାନ୍ନାଦ୍ଯୈର୍ନୈଵୈଦ୍ଯଂ ପରିକଲ୍ପଯେତ୍
ପିଠା, ଖିର ଓ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ନିବେଦନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵସ୍ଵଦିକ୍ଷୁ ବଲିଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦିଶେଦାଚମନଂ ତତଃ
ସବୁ ଦିଶାରେ ବଳି ରଖି, ପରେ ଆଚମନ କରିବାକୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅହ୍ନୋ ମଧ୍ଯେ ଯଜେଦେଵଂ ଯଃ କୃଷ୍ଣଂ ଵୈଷ୍ଣଵୋତ୍ତମଃ
ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଏଭଳି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ମେଧାଯୁଃଶ୍ରୀକାନ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ପୁତ୍ରୈଃ ପୌତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵର୍ଦ୍ଧତେ
ସେ ଜ୍ଞାନ, ଆୟୁ, ଶ୍ରୀ, ରୂପ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ, ପୁଅ ଓ ନତିମାନେ ସହ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବେ।
ସାଯାହ୍ନେ ନିଶି ଵେତ୍ଯତ୍ର ଵଦନ୍ତ୍ଯେକେ ଵିପଶ୍ଚିତଃ
କିଛି ଜ୍ଞାନୀ ଏହା ସାନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ କିମ୍ବା ରାତିରେ କରିବାକୁ କହନ୍ତି।
ଉଭଯୀମୁଭଯେନୈଵ କୁର୍ଯାଦିତ୍ଯପରେ ଜଗୁଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ଦୁଇ ବେଳେ, ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ କରିବାକୁ କହନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟସାହସ୍ରସଂଖ୍ଯାତୈର୍ଭଵନୈରୁପମଣ୍ଡିତେ
ଆଠ ହଜାର ଘର ଥିବା ଭବନରେ, ଅତି ଭବ୍ୟ ଭବନରେ—
ସରୋଭିର୍ନୀଲାଂଭୋଭିଃ ପରୀତେ ଭଵନୋତ୍ତମେ
ନୀଳ ଜଳର ଝିଲି ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ଉତ୍ତମ ଭବନରେ—
ହେମାଂଭୋଜାସନାସୀନଂ କୃଷ୍ଣଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହନମ୍
ସୁନା ପଦ୍ମ ଆସନରେ ବସିଥିବା, ତିନି ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣ।
ତେଭ୍ଯୋ ମୁନିଭ୍ଯଃ ସ୍ଵଂ ଧାମ ଦିଶନ୍ତଂ ପରମକ୍ଷରମ୍
ସେ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବିନାଶୀ ଧାମ ଦେଇଥିବେ।
ସ୍ନିଗ୍ଧଂ କୁନ୍ତଲସଂଭିନ୍ନକିରୀଟଵନମାଲିନମ୍
ସେ ମୃଦୁ, କେଶରେ ମୁକୁଟ ଓ ବନମାଳା ଗୁଞ୍ଜିଥିବା।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଵକ୍ଷସଂ ଭ୍ରାଜତ୍କୌସ୍ତୁଭଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଅଛି, କୌସ୍ତୁଭ ମଣିର ଚମକ ଅଛି, ଏବଂ ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦର।