ଘ୍ରାଣଯୋର୍ଵଦନେ କଣ୍ଠେ ହୃଦି ନାଭୌ ତଥା ପୁନଃ
ନାକ, ମୁହଁ, ଗଳା, ହୃଦୟ ଓ ନାଭିରେ ଏହିପରି ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦନ୍ତାନ୍ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣାଂଶ୍ଚ ତତୋ ମୂର୍ଧ୍ନି ଧ୍ରୁଵଂ ନ୍ଯସେତ୍
ହୃଦୟରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷରଗୁଡିକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵିନ୍ଯସେଦ୍ଧୃଦଯାନ୍ତାନି ମନୋଃ ପଞ୍ଚପଦାନି ଚ
ହୃଦୟରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ଅକ୍ଷର ଓ ମନର ପାଞ୍ଚଟି ଅଂଶକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ମହାଗୁହ୍ଯଂ ସର୍ଵନ୍ଯାସୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍
ଏବେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ନ୍ୟାସ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ଗୁପ୍ତତମ ମହାରହସ୍ୟ କଥା କହିବି।
ଅଣିମାଦ୍ଯଷ୍ଟସିଦ୍ଧୀନାମୀଶ୍ଵରଃ ସ୍ଯାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ଅଣିମା ଆଦି ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିର ନାଥ ହେବାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତାରାଦ୍ଯାଭିର୍ଵ୍ଯାହୃତିଭିଃ ସଂପୁଟଂ ଵିନ୍ଯସେନ୍ମନୁମ୍
‘ତାର’ ଆଦି ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରକୁ ସଂପୁଟିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଗାଯତ୍ର୍ଯା ପୁଟୁତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵିନ୍ଯସେନ୍ମାତୃକାସ୍ଥଲେ
ଗାୟତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ସଂପୁଟିତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ମାତୃକା ଅକ୍ଷରର ଆସନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ମାତୃକାପୁଟିତଂ ମୂଲଂ ଵିନ୍ଯସେତ୍ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାଧକ ମାତୃକା ଦ୍ୱାରା ସଂପୁଟିତ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ତୃଚଂ ନ ମାତୃକାଵର୍ଣାନ୍ପୂର୍ଵଂ ତତ୍ତତ୍ସ୍ଥଲେ ସୁଧୀଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ପ୍ରଥମେ ମାତୃକା ଅକ୍ଷରଗୁଡିକୁ ତିନିମୂଳ ନୁହେଁ, ସେସବୁ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ନ୍ଯାସଵର୍ଯେଣ ସାକ୍ଷାତ୍କୃଷ୍ଣସମୋ ଭଵେତ୍
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ ଅନୁଭୂତି ଲାଭ କରେ।
ଦେଵା ଅପି ନମନ୍ତ୍ଯେନଂ କିଂପୁନର୍ମାନଵା ଭୁଵି
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି; ତେଣୁ ଭୂମିରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କଣ କରିବେ?
ଦେଵଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ସ୍ଵହୃଦଯେ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦାଯକମ୍
ନିଜ ହୃଦୟରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ସସ୍ମେଯମଞ୍ଜରୀଵୃନ୍ଦଵଲ୍ଲରୀଵେଷ୍ଟିତୈଃ ଶୁଭୈଃ
ସୁନ୍ଦର ଫୁଲିଥିବା ଲତାର ମଞ୍ଜରୀ ଗୁଛ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇଥିବା, ଏହା ଅତି ଶୋଭାମୟ।
ସ୍ମରେଚ୍ଛିଶିରିତଂ ଵୃନ୍ଦାଵନଂ ମନ୍ତ୍ରୀସମାହିତଃ
ମନ୍ତ୍ର ସାଧକ ଶୀତଳ ବୃନ୍ଦାବନକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଲୁବ୍ଧାନ୍ତଃ କରଣୈର୍ଗୁଞ୍ଜଦ୍ଦ୍ଵିରେଫପଟଲୈଃ ଶୁଭମ୍
ଭିତରେ କାମନାରେ ଲିନ ମଧୁମକ୍ଷୀ ଝୁଣ୍କାର ଦେଉଥିବା ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ।
ମୁଖରୀକୃତମାନୃତ୍ଯନ୍ମାଯୂରକୁଲମଞ୍ଜୁଲମ୍
ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ମୟୂର ଦଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଖର ହୋଇଥିବା, ଏହା ଅତି ଆକର୍ଷକ।
ଉନ୍ନିଦ୍ରାଂବୁରୁହଵ୍ରାତରଜୋଭିର୍ଧୂସରୈଃ ଶିଵୈଃ
ଅନିଦ୍ରା ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଗୁଛର ପବିତ୍ର ଧୂଳିରେ, ଯାହା ଧୂସର ଓ ଶୁଭ୍ର ଅଟୁଟ ରହିଛି,
ଵିଲୋଲନପରୈଃ ସଂସେଵିତଂ ଵା ତୈର୍ନିରନ୍ତରମ୍
ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଓ ଚିତ୍ତ ଉତ୍ସାହିତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି।
ତଦଧଃ ସ୍ଵର୍ଣଵେଦ୍ଯାଂ ଚ ରତ୍ନପୀଠମନୁତ୍ତମମ୍
ସେଠାରେ ତଳେ ସୁନା ଦେବାଳୟ ଉପରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରତ୍ନ ରାଜସିଂହାସନ ଅଛି।
ଅଷ୍ଟପତ୍ରଂ ଚ ତନ୍ମଧ୍ଯେ ମୁକୁନ୍ଦଂ ସଂସ୍ମରେତ୍ସ୍ଥିତମ୍
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟରେ ଅଷ୍ଟପତ୍ର ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଉପରେ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୀତାଂଶୁକଂ ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖଂ ସରସୀରୁହନେତ୍ରକମ୍
ପୀତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ମୁହଁ ଓ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା।
ଵ୍ରଜସ୍ତ୍ରୀନେତ୍ରକମଲାଭ୍ଯର୍ଚିତଂ ଗୋଗଣାଵୃତମ୍
ବ୍ରଜ ନାରୀମାନଙ୍କର ମନ୍ଦାର ଦୃଷ୍ଟିରେ ପୂଜିତ, ଗାଁ ଗୋମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଛି।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେଦାଦାଵଯୁତଦ୍ଵିତଯଂ ବୁଧଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ପ୍ରଥମେ ଦଶହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଜପେତ୍ପଶ୍ଚାନ୍ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ଭୂତଲକ୍ଷଂ ସମାହିତଃ
ତାପରେ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଭୂମିରେ ଏକଲକ୍ଷ ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତେ ଵୈଷ୍ଣଵେ ପୀଠେ ମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମୂଲତଃ
ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ବୈଷ୍ଣବ ପୀଠରେ, ମୂଳରେ ମୂର୍ତିକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ମୁଖେ ଵେଣୁଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵନମାଲାଂ ଚ କୌସ୍ତୁଭମ୍
ମୁଁହରେ ବାଂଶୀ, ବନମାଳା ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ଶ୍ଵେତାଂ ଚ ତୁଲସୀଂ ଶୁକ୍ଲଚନ୍ଦନପଙ୍କିଲାମ୍
ତାପରେ ଶୁଭ୍ର ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଶୁଭ୍ର ଚନ୍ଦନ ଲେପି ଦେବା ଉଚିତ।
ଅର୍ପଯେଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଜଦ୍ଵଯମଶ୍ଵାରିଯୁଗ୍ମକମ୍
ଡାହାଣ ଦିଗରେ ଦୁଇ ଯୋଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ଆକୃତି ଭୂଷଣ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପଦ୍ମଦ୍ଵଯଂ ଚ ଵିଧିଵତ୍ତତଃ ଶୀର୍ଷେ ସମର୍ପଯେତ୍
ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ, ଶିର ଉପରେ ଦୁଇଟି ପଦ୍ମ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସର୍ଵାଣି ପୁଷ୍ପାଣି ସର୍ଵାଙ୍ଗେଷୁ ସମର୍ପଯେତ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଫୁଲ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।