ସ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମାନ୍ପୋତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ଯାଠାରୁ ପୁନି ଫେରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର।
ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଭଵନମିତି ପ୍ରାହୁର୍ମନୀଷିଣଃ
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଏ, ଏହି କଥା ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି।
ହରିଭକ୍ତ୍ଯା ମହାଭାଗ ତେନ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରସୀଦତି
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କଲେ ବିଷ୍ଣୁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ଵଯମାଯାତି ଚେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ କୃତାର୍ଥୋ ଽସ୍ମି ନ ସଂଶଯଃ
ଯଦି ବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ଆସନ୍ତି, ମୋର ଜୀବନ ସଫଳ ହେବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପ୍ରଵିଵେଶାଧ୍ଵରସ୍ଥାନଂ ହୁତଵହ୍ନିମନୋରମମ୍
ସେ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ମନ ଓ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ଵାମନଂ ସହସୋତ୍ଥାଯ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣାତ୍କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ବାମନ ଦ୍ରୁତ ଉଠି ସମ୍ମାନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସକୁଟୁଂବୋ ଵହନ୍ମୂର୍ଧ୍ନା ପରମାଂ ମୁଦମାତ୍ପଵାନ୍
ସେ ତାଙ୍କର ପରିବାରକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ଅନୁଭବ କଲେ।
ରୋମାଞ୍ଚିତତନୁର୍ଭୂତ୍ଵା ହର୍ଷାଶ୍ରୁନଯନୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ କମ୍ପିତ ହେଲା, ଆନନ୍ଦର ଲୁହ ଚକ୍ଷୁରେ ଆସିଗଲା, ଏବଂ ସେ କହିଲେ।
ଜୀଵିତଂ ସଫଲଂ ମେ ଽଦ୍ଯ କୃତାର୍ଥୋ ଽସ୍ମି ନ ସଂଶଯଃ
ଆଜି ମୋର ଜୀବନ ସଫଳ ହେଲା; ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତ୍ଵଦାଗମନମାତ୍ରେଣ ହ୍ଯନାଯାସୋ ମହୋତ୍ସଵଃ
ତୁମେ ମାତ୍ର ଆସିବାରୁ କୌଣସି ପ୍ରୟାସ ଛଡ଼ା ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେଇଯାଏ।
ଯୈଃ ପୂର୍ଵଂ ହି ତପସ୍ତପ୍ତଂ ତଦଦ୍ଯ ସଫଲଂ ପ୍ରଭୋ
ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ତପସ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା, ଏହି ଦିନ ସେହି ତପସ୍ୟା ସଫଳ ହେଲା, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ତସ୍ମାତ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମୋନମଃ
ସେହିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ଅତ୍ଯୁତ୍ସାହସମାଯୁକ୍ତଂ ସମାଜ୍ଞାପଯ ମାଂ ପ୍ରଭୋ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ଦେହି ମେ ତପସି ସ୍ଥାତୁଂ ଭୂମିଂ ତ୍ରିପଦସଂମିତାମ୍
ମୋତେ ତିନି ପଦ ଜମି ଦିଅ, ଯାହାରେ ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିପାରିବି।
ଗ୍ରାମଂ ଵା ନଗରଂ ଚାପି ଧନଂ ଵା କିଂ କୃତଂ ତ୍ଵଯା
ଗାଁ, ସହର କିମ୍ବା ଧନ—ଏ ସବୁ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କଣ ଉପଲବ୍ଧ କରିଛ?
ଆସନ୍ନଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯସ୍ଯ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ଜନମନ୍ନିଵା
ଯାହାର ରାଜ୍ୟ ହାରାଇବାକୁ ଯାଉଛି, ସେଠି ନିରାସକତା ଭୋକ ପରି ଆସିଯାଏ।
ସର୍ଵସଂଗଵିହୀନାନାଂ କିମର୍ଥୈଃ ସାଧ୍ଯତେଵଦ
ସମସ୍ତ ସଂସାରିକ ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା କଣ ଉପକାର ହୁଏ?
ମଯି ସର୍ଵମିଦଂ ଦୈତ୍ଯ କିମନ୍ଯୈଃ ସାଧ୍ଯତେ ଵଦ
ମୋ ଭିତରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଅଛି, ହେ ଦୈତ୍ୟ; ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ୱାରା କଣ ଲାଭ ହୁଏ, କହ।
ନିତ୍ଯାନନ୍ଦସ୍ଵରୁପାଣାଂ କିମନ୍ଯୈଃ ସାଧ୍ଯତେ ଧନୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱରୂପ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧନରେ କଣ ଉପକାର ହୁଏ?
ଅଭିନ୍ନମାତ୍ମନଃ ସର୍ଵଂ କୋ ଦାତା ଦୀଯତେ ଚ କିମ୍
ଯାହାଙ୍କର ଆତ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଏକତା, ସେଠାରେ କିଏ ଦେଉଛି ଏବଂ କଣ ଦିଆଯାଉଛି?
ତଦାଜ୍ଞାଯାଂ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ଲଭନ୍ତେ ପରମଂ ସୁଖମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସେହି ଆଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି।
ମହୀଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତୁ ଦାତଵ୍ଯା ସର୍ଵ ଯତ୍ନତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୂମି ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ପରଂ ନିର୍ଵାଣମାନ୍ପୋତି ଭୂମିଦୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ଭୂମି ଦେଉଛି, ସେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାଠାରୁ ପୁନଃ ଫେରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।
ଅତିଦାନଂ ତୁ ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରାଣାଶନମ୍
ଏହି ଦାନ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଦଶହସ୍ତାଂ ମହୀଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଦଶ ହସ୍ତ ମାପର ଭୂମି ଦେଇଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଭୂମିଦାନସମଂ ନାନ୍ଯତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଦ୍ଯତେ
ଭୂମି ଦାନ ସମାନ ଅନ୍ୟ କିଛି ତିନି ଲୋକରେ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଵକ୍ତୁଂ ନ କ୍ଷମୋ ଽବ୍ଦଶତୈରହମ୍
ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ଫଳକୁ ଶତବର୍ଷ ଧରି କହିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵଲ୍ପାମପି ମହୀଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଃ ସ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ଅତି ସାନ ଭୂମି ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ।
ପୃଥ୍ଵୀ ପ୍ରଦୀଯତେ ଯେନ ସ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯିଏ ପୃଥିବୀ ଦେଉଛି, ସେ ବିଷ୍ଣୁ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।