ମମାପୀଷ୍ଟେହଂ ଗନ୍ଧର୍ଵ ଵୀଣେତ୍ଯାହ କପୀଶ୍ଵରଃ
ବନର ନାଥ କହିଲେ: 'ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବୀଣା ଚାହେଁ, ହେ ଗନ୍ଧର୍ବ ।'
ତଦା ମୁଷ୍ଟିପ୍ରହାରେଣ ଗନ୍ଧର୍ଵଃ ପାତିତଃ କ୍ଷିତୌ
ତାପରେ, ମୁଷ୍ଟିର ଘା ଦେଇ, ଗନ୍ଧର୍ବ କୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଦେଲେ ।
ହନୁମାନ୍ଵାନରଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଗାଯନ୍ପ୍ରାଗାଚ୍ଛିଵାନ୍ତିକମ୍
ହନୁମାନ୍, ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୀତ ଗାଇ ଶିବଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ବୃହତୀକୁସୁମୈଃ ଶୁଦ୍ଧୈର୍ ଦେଵପାଦାଵପୂଜଯତ୍
ସେ ପବିତ୍ର ବୃହତୀ ଫୁଲରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଦକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଦେଵତାନାଂ ଚ ନୃପାଣାଂ ଶଙ୍କରୋ ଽପି ଚ
ଶିବ ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
ସମୁଲ୍ଲଙ୍ଘନେ ଶକ୍ତିଂ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞତ୍ଵଂ ବଲୋନ୍ନତିମ୍
ଲାଘବ କ୍ଷମତା, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିର ଉଚ୍ଚତାରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ମମ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ହନୁମାନ୍ହର୍ଷମାଗଗତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ସାମ୍ନାରେ ହନୁମାନ୍ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନମୂର୍ତିସ୍ତରୁଣଃ ଶିଵାଂଶଃ ସଂଭାଵଯାମାସ ସମସ୍ତଦେଵାନ୍
ସେ ଦୟାଳୁ ତରୁଣ ଦେହରେ, ଶିବଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ମହେଶେନାହମପ୍ଯେନଂ ଶଶିମୌଲିମଵୈମି ଚ
ମହାଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୋରା ମୁଣ୍ଡର ଅଧିକାରୀ ଭାବେ ଚିହ୍ନିପାରିଛି।
ବୁଦ୍ଧୌ ନ୍ଯାଯେ ଚ ଵୈ ଧୈର୍ଯେ ତାଦୃଗନ୍ଯୋ ଽସ୍ତି ନ କ୍ଵଚିତ୍
ବୁଦ୍ଧି, ନ୍ୟାୟ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ, ତାଙ୍କ ପରି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ।
ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଚୈଵ ଗଚ୍ଛ ଵିପ୍ର ଯଥାସୁଖମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପଢିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା, ଯେପରି ଚାହିଁବ, ଯାଉ।
ଵଚନଂ ଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ନତ୍ଵା ଚାଗାଂ ଯଥାଗତଃ
ବାକ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ନମସ୍କାର କରି, ସେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।
ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ସାରଂ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଏହି ସାର ଆନନ୍ଦ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ତେଣୁ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଯତ୍ପପ୍ରଚ୍ଛ ପୁନସ୍ତଚ୍ଚ ଯୁଷ୍ମଭ୍ଯଂ ପ୍ରଵଦାମ୍ଯହମ୍
ତୁମେ ଯାହା ପୁନି ପଚାରିଥିଲ, ସେଇ କଥା ଏବେ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିବି।
ଚରିତଂ ଚ ମହତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୂଯୋ ଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ
ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟମୟ ଉପାଖ୍ୟାନ ଶୁଣି, ସେ ଆଉ କିଛି କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରାଵିତଂ ଚରିତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶିଵସ୍ଯ ଚ ହନୂମତଃ
ଶିବ ଓ ହନୁମାନଙ୍କର ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରେ ଶୁଣାଯାଇଛି।
ତତ୍ପ୍ରବ୍ରୂହି ମହାଭାଗ କିଂ ପୃଷ୍ଟ୍ଵାନ୍ଯଦ୍ଵିଦାଂଵର
ମହାଭାଗ, ଏହି କଥା କହ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଉ କଣ ପଚାରିବା ଉଚିତ?
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଯାନ୍ସମାରାଧ୍ଯ ସୃଷ୍ଟ୍ଯାଦିକରଣେ କ୍ଷମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟି କାମରେ ଯେଉଁମାନେ ସକ୍ଷମ।
ଗୋପୀଜନପଦଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵଲ୍ଲଭାଯାଗ୍ନିସୁଂଦରୀ
ପରେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଭୂମି, ବଲ୍ଲଭା ଓ ଅଗ୍ନିସୁନ୍ଦରୀ।
ନାରଦୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରୀ ଦେଵତା ପୁନଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ନାରଦ, ଛନ୍ଦ ଚନ୍ଦ, ଦେବତା ଗାୟତ୍ରୀ।
ସ୍ଵାହା ଶକ୍ତିର୍ନିଯୋଗସ୍ତୁ ଚତୁର୍ଵର୍ଗପ୍ରସିଦ୍ଧଯେ
ସ୍ୱାହା ଶକ୍ତି ଅଟୁ ଏହି ନିୟମ ଚାରିଟି ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି।
ଗୁହ୍ଯେ ବୀଜଂ ପଦୋଃ ଶକ୍ତିଂ ନ୍ଯସେତ୍ସାଧକସତ୍ତମଃ
ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ଚରଣ ତଳେ ବୀଜ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚାଙ୍ଗାନି ପ୍ରଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତତ୍ତ୍ଵନ୍ଯାସଂ ସମାଚରେତ୍
ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗକୁ ରଖି ତତ୍ତ୍ୱ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ମତ୍ଯନ୍ତାନି ଚ ତତ୍ଵାନି ଜୀଵାଦ୍ଯାନି ନ୍ଯସେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଜୀବ ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଶବ୍ଦଂ ସ୍ପର୍ଶଂ ରୂପରସୌ ଗନ୍ଧଂ ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ତ୍ଵଚଂ ତଥା
ଶବ୍ଦ, ସ୍ପର୍ଶ, ରୂପ, ରସ ଓ ଗନ୍ଧ; ଶ୍ରବଣ, ଚମ୍ମ ଏହିପରି।
ପାଯୁଂ ଶିଶ୍ନମଥାକାଶଂ ଵାଯୁଂ ଵହ୍ନିଂ ଜଲଂ ମହୀମ୍
ପାୟୁ, ଶିଶ୍ନ, ତାପରେ ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ ଓ ପୃଥିବୀ।
ମୂର୍ଦ୍ଧାସ୍ଯହୃଦ୍ଗୁହ୍ଯ ପାଦେଷ୍ଵଥ ଶବ୍ଦାଦିକାନ୍ନ୍ଯସେତ୍
ମୁଣ୍ଡ, ମୁଖ, ହୃଦୟ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଓ ପାଦରେ ଶବ୍ଦ ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତଥା ଵାଗାଦୀନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ସ୍ଵସ୍ଵସ୍ଥାନଷୁ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଏହିପରି, ବାକ୍ ଆଦି ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ହୃତ୍ପୁଣ୍ଡରୀକମର୍କେନ୍ଦୁହ୍ନିବିଂବାନ୍ଯନୁକ୍ରମାତ୍
ହୃଦୟର ପଦ୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଭୂତାଷ୍ଟାଂ ଗାକ୍ଷିପଦଗୈର୍ଵର୍ଣୈଃ ପ୍ରଗ୍ଵିନ୍ନ୍ଯସେଦ୍ଧୃଦି
ଆଖି, ପାଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଅଷ୍ଟ ଭୂତକୁ ହୃଦୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।