ପ୍ରୋଚୁଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲଯୋ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଦିସୁରସଂଗତମ୍
ମୁନିମାନେ ହାତ ଜୋଡି ଦେବଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଘିରିଥିବା ଦେବଙ୍କୁ, କହିଲେ ।
ସ ଏଵାଙ୍ଗାର ଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ପିପାସୁରପିବଦ୍ଵିଭୋଃ
ସେ ଏକା ଅଗ୍ନିର ବର୍ଷା କରିଥିଲେ, ପିବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି, ହେ ପ୍ରଭୁ ।
ଵୀରୋ ଽପ୍ଯାହ କପେର୍ଲିଙ୍ଗେ ପୀଠାଭାଵାଦିଦଂ କୃତମ୍
ବୀର ମଧ୍ୟ କହିଲେ: ବନର ଲିଙ୍ଗରେ ପୀଠ ନଥିବାରୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଥିଲା ।
କପେଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପରିଜ୍ଞାତୁଂ ମଯା କୃତମିଦଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ବନର ମନ ଜାଣିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲି ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଦେଵଦେଵଃ କୃପାନିଧିଃ
ଏଭଳି କହି, ଦୟାର ନିଧି ଦେବଦେବ ଆଗରୁ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ।
କଲ୍ପଯାମାସ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଵୀରଭଦ୍ରମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ତତସ୍ତେ ଵିପୁଲା କୀର୍ତିର୍ଲୋକେ ସ୍ଥାସ୍ଯତି ଶାଶ୍ଵତୀ
ତାପରେ, ତୁମର ବଡ଼ କୀର୍ତି ଏହି ଜଗତରେ ସଦା ରହିବ ।
ତାଂବୂଲଂ ଵୀରଭଦ୍ରାଯ ଦତ୍ତଵାନ୍ପ୍ରୀତମାନସଃ
ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ, ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଲେ ।
ସମାପ୍ତାଯାଂ ତୁ ପୂଜାଯାଂ ହନୁମାନ୍ପ୍ରୀତମାନସଃ
ପୂଜା ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ହନୁମାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ,
ଦଦର୍ଶ ତମଥାଭ୍ଯାହ ଵୀଣା ମେ ଦୀଯତାମିତି
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପରେ କହିଲେ: 'ମୋତେ ବୀଣା ଦିଅ ।'
ମମାପୀଷ୍ଟେହଂ ଗନ୍ଧର୍ଵ ଵୀଣେତ୍ଯାହ କପୀଶ୍ଵରଃ
ବନର ନାଥ କହିଲେ: 'ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବୀଣା ଚାହେଁ, ହେ ଗନ୍ଧର୍ବ ।'
ତଦା ମୁଷ୍ଟିପ୍ରହାରେଣ ଗନ୍ଧର୍ଵଃ ପାତିତଃ କ୍ଷିତୌ
ତାପରେ, ମୁଷ୍ଟିର ଘା ଦେଇ, ଗନ୍ଧର୍ବ କୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଦେଲେ ।
ହନୁମାନ୍ଵାନରଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଗାଯନ୍ପ୍ରାଗାଚ୍ଛିଵାନ୍ତିକମ୍
ହନୁମାନ୍, ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୀତ ଗାଇ ଶିବଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ବୃହତୀକୁସୁମୈଃ ଶୁଦ୍ଧୈର୍ ଦେଵପାଦାଵପୂଜଯତ୍
ସେ ପବିତ୍ର ବୃହତୀ ଫୁଲରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଦକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଦେଵତାନାଂ ଚ ନୃପାଣାଂ ଶଙ୍କରୋ ଽପି ଚ
ଶିବ ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
ସମୁଲ୍ଲଙ୍ଘନେ ଶକ୍ତିଂ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞତ୍ଵଂ ବଲୋନ୍ନତିମ୍
ଲାଘବ କ୍ଷମତା, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିର ଉଚ୍ଚତାରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ମମ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ହନୁମାନ୍ହର୍ଷମାଗଗତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ସାମ୍ନାରେ ହନୁମାନ୍ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନମୂର୍ତିସ୍ତରୁଣଃ ଶିଵାଂଶଃ ସଂଭାଵଯାମାସ ସମସ୍ତଦେଵାନ୍
ସେ ଦୟାଳୁ ତରୁଣ ଦେହରେ, ଶିବଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ମହେଶେନାହମପ୍ଯେନଂ ଶଶିମୌଲିମଵୈମି ଚ
ମହାଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୋରା ମୁଣ୍ଡର ଅଧିକାରୀ ଭାବେ ଚିହ୍ନିପାରିଛି।
ବୁଦ୍ଧୌ ନ୍ଯାଯେ ଚ ଵୈ ଧୈର୍ଯେ ତାଦୃଗନ୍ଯୋ ଽସ୍ତି ନ କ୍ଵଚିତ୍
ବୁଦ୍ଧି, ନ୍ୟାୟ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ, ତାଙ୍କ ପରି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ।
ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଚୈଵ ଗଚ୍ଛ ଵିପ୍ର ଯଥାସୁଖମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପଢିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା, ଯେପରି ଚାହିଁବ, ଯାଉ।
ଵଚନଂ ଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ନତ୍ଵା ଚାଗାଂ ଯଥାଗତଃ
ବାକ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ନମସ୍କାର କରି, ସେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।
ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ସାରଂ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଏହି ସାର ଆନନ୍ଦ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ତେଣୁ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଯତ୍ପପ୍ରଚ୍ଛ ପୁନସ୍ତଚ୍ଚ ଯୁଷ୍ମଭ୍ଯଂ ପ୍ରଵଦାମ୍ଯହମ୍
ତୁମେ ଯାହା ପୁନି ପଚାରିଥିଲ, ସେଇ କଥା ଏବେ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିବି।
ଚରିତଂ ଚ ମହତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୂଯୋ ଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ
ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟମୟ ଉପାଖ୍ୟାନ ଶୁଣି, ସେ ଆଉ କିଛି କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରାଵିତଂ ଚରିତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶିଵସ୍ଯ ଚ ହନୂମତଃ
ଶିବ ଓ ହନୁମାନଙ୍କର ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରେ ଶୁଣାଯାଇଛି।
ତତ୍ପ୍ରବ୍ରୂହି ମହାଭାଗ କିଂ ପୃଷ୍ଟ୍ଵାନ୍ଯଦ୍ଵିଦାଂଵର
ମହାଭାଗ, ଏହି କଥା କହ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଉ କଣ ପଚାରିବା ଉଚିତ?
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଯାନ୍ସମାରାଧ୍ଯ ସୃଷ୍ଟ୍ଯାଦିକରଣେ କ୍ଷମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟି କାମରେ ଯେଉଁମାନେ ସକ୍ଷମ।
ଗୋପୀଜନପଦଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵଲ୍ଲଭାଯାଗ୍ନିସୁଂଦରୀ
ପରେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଭୂମି, ବଲ୍ଲଭା ଓ ଅଗ୍ନିସୁନ୍ଦରୀ।
ନାରଦୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରୀ ଦେଵତା ପୁନଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ନାରଦ, ଛନ୍ଦ ଚନ୍ଦ, ଦେବତା ଗାୟତ୍ରୀ।