ତତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଭଯଂ ପ୍ରାହ ହନୁମାନ୍ ଵାକ୍ଯକୋଵିଦଃ
ତାପରେ ଭୟ ଛାଡି, ହନୁମାନ୍ ଯେଉଁଠି କଥାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ କହିଲେ।
ଦିଵା ସଂପାଦିତୈସ୍ତୈଯୈଃ ପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈରପି ତାଦୃଶୈଃ
ଦିନେ ଏହି ଫୁଲ ଓ ଏପରି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ।
ସାଯଙ୍କାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଅଶିରଃସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଆସିଲେ, ମୁଣ୍ଡ ଧୋଇନାହିଁ, ନିସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଭସ୍ମ ସମାଦାଯ ଆଗ୍ନେଯଂ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ତାପରେ ଭସ୍ମ ନେଇ, ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚାକ୍ଷରେଣ ମନ୍ତ୍ରେଣ ନାମ୍ନା ଵା ଯେନ କେନଚିତ୍
ପଞ୍ଚ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ନାମରେ,
ଈଶାନଃ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାନାମୁକ୍ତ୍ଵା ଶିରସିପାତଯେତ୍
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ନାଥ ଈଶାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଘୋରେଭ୍ଯୋ ଽଥ ଘୋରେଭ୍ଯୋ ଭସ୍ମ ଵକ୍ଷସି ନିକ୍ଷିପେତ୍
'ଅଘୋରେଭ୍ୟୋ' ଓ 'ଘୋରେଭ୍ୟୋ' ବୋଲି, ଭସ୍ମକୁ ଛାତିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ପ୍ରପଦ୍ଯାମି ନିକ୍ଷିପେଦଥ ପାଦଯୋଃ
ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ, ପାଦରେ ଭସ୍ମ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୈଵର୍ଣିକାନାମୁଦିତଋ ସ୍ନାନାଦିଵିଧିରୁତ୍ତମଃ
ତିନି ଜାତିର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟାର ନିୟମ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଶିଵେତି ପଦମୁଞ୍ଚାର୍ଯ ଭସ୍ମ ସଂମନ୍ତ୍ରଯେତ୍ସୁଧୀଃ
'ଶିବ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଜ୍ଞାନୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭସ୍ମକୁ ପୂତ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଙ୍କରାଯ ମୁଖେ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଜ୍ଞାଯ ହୃଦି କ୍ଷିପେତ୍
ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଖରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ପାଇଁ ହୃଦୟରେ ରଖ।
ଉଚ୍ଚାର୍ଯ ପାଦଯୋଃ କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ଭସ୍ମ ଶୁଦ୍ଧ୍ଵମତଃ ପରମ୍
ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପାଦରେ ଭସ୍ମ ରଖିଲାପରେ, ଏହା ପରେ ଶୁଦ୍ଧି ଲଭିବ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ହସ୍ତାଵାଚମ୍ଯ ଦର୍ଭପାଣିଃ ସମାହିତଃ
ହାତ ଧୋଇ ମୁଁହ ଧୋଇ, ଦର୍ଭା ହାତରେ ଧରି, ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଉଚିତ।
ତଦଭାଵେ ତୁ ଦୂର୍ଵାଃ ସ୍ଯୁସ୍ତଦଭାଵେ ତୁ ରାଜତମ୍
ଦର୍ଭା ନାହିଁ ହେଲେ ଦୁର୍ବା ଦିଅ; ଦୁର୍ବା ମିଳିଲେ ନାହିଁ ହେଲେ ଚାନ୍ଦି ଦିଅ।
ଦେଵଵେଦୀମଥୋ ଵାପି କଲ୍ପିତଂ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲଂ ତୁ ଵା
ଦେବବେଦୀ କିମ୍ବା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଷ୍ଠଣ୍ଡିଳା ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବ।
ଚାତୁର୍ଵର୍ଣକରଂ ଗୈଶ୍ଚ ଶ୍ଵେତେନୈକେନ ଵା ପୁନଃ
ଚାତୁର୍ବର୍ଣ୍ଣକରା ଗୋମାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଏକ ଧଳା ଗୋ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କରାଯାଇପାରିବ।
ଉତ୍ପଲାଦିଗଦାଶଙ୍ଖତ୍ରିଶୂଲଡମରୂଂସ୍ତଥା
ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ, ଗଦା, ଶଂଖ, ତ୍ରିଶୂଳ, ଡମ୍ରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ,
ସର୍ଵକାମଫଲଂ ଵୃକ୍ଷଂ କୁଲକଂ କୋଲକଂ ତଥା
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ଦେଇଥିବା ଗଛ, କୁଳକା ଓ କୋଳକା ମଧ୍ୟ,
କୋଣେ ଦ୍ଵାଦଶକାନ୍ଦୋଲାପାଦୁକାଵ୍ଯଜନାନି ଚ
କୋଣରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଝୁଲା, ପାଦୁକା ଓ ବିଶ୍ରା ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଚୂର୍ଣୈଵିରଚଯେଦ୍ଵେଦ୍ଯାଂ ଧୀମାନ୍ଦେଵାଲଯେ ଽପି ଵା
ଧୀମାନ୍ ଏହି ସବୁକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ବେଦୀରେ କିମ୍ବା ଦେବାଳୟରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵହସ୍ତରଚିତଂ ମୁଖ୍ଯଂ କ୍ରୀତଂ ଚୈଵ ତୁ ମଧ୍ଯମମ୍
ନିଜ ହାତରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ମୁଖ୍ୟ, କିଣିଥିବା ମଧ୍ୟମ ମାନାଯାଏ।
ଅର୍ହେଷୁ ଯତ୍ତ୍ଵନର୍ହେଷୁ ବଲାତ୍କାରାତ୍ତୁ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ଯାହା ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଜବରଦସ୍ତି ଦିଲେ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ।
ତନ୍ଦୁଲୈର୍ଵୀହିମାତ୍ରୋତ୍ଥୈଃ କଣୈଶ୍ଚୈଵ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଚାଉଳ, ଜଉ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାଣା ଦ୍ୱାରା, ଯଥାଯଥିକ କ୍ରମରେ ଉପଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ପଦ୍ମାଦିସ୍ଥାପନୈରେଵ ତତ୍ସମ୍ଯଗ୍ଯାଗମାଚରେତ୍
ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ରଖି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯଥାଯଥିକ ରିତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଆସନଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥାଦୃଷ୍ଟଂ ଯଥା ଶ୍ରୁତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଆସନ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯେପରି ଦେଖିଛି ଓ ଶୁଣିଛି।
କାଂବଲଂ କାଞ୍ଚନଂ ଚୈଵ ରାଜତଂ ତାମ୍ରମେଵ ଚ
ଏହା କାମ୍ବଳ, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା ତାମ୍ବାର ହୋଇପାରେ।
ଵୈଯାଘ୍ରଂ ରୌରଵଂ ଚୈଵ ହାରିଣ ମାର୍ଗମେଵ ଚ
ବା ଏହା ବାଘ ଚମଡ଼, ରୁରୁ ହରିଣ ଚମଡ଼ କିମ୍ବା କଳା ମୃଗ ଚମଡ଼ର ହୋଇପାରେ।
ଯଥାସଂଭଵମେତେଷୁ ହ୍ଯାସନଂ ପରିକଲ୍ପଯେତ୍
ଉପଲବ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ମିଳେ, ତାହାରୁ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଦର୍ଭଭସ୍ମସମାସୀନଃ ପ୍ରାଣାନାଯମ୍ଯ ଵାଗ୍ଯନ୍ତଃ
ଦର୍ଭା ଗାସ୍ତି କିମ୍ବା ଭସ୍ମ ଉପରେ ବସି, ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଓ ମନ୍ଦ କଥା କରିବା।
ଶିଖାନ୍ତେ ଦ୍ଵାଦଶାଙ୍ଗୁଲ୍ଯେ ସ୍ଥିତଂ ସୂକ୍ଷ୍ମତନୁଂ ଶିଵମ୍
ଶିଖାର ଶିରା ଉପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଅଙ୍ଗୁଳ ମଧ୍ୟରେ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ପବିତ୍ର ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା।