ଓମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଥ ଭଗଵାଂସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂଭୂତୋ ଽଭଵଦ୍ଧ୍ଵରିଃ
‘ଓଁ’ କହି, ଭଗବାନ୍ ହରି ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଇ ଚୁପ ହେଲେ।
ଅର୍ଥଯାମି ଵିନିଷ୍କାମଂ ମମ ପୂଜାଵ୍ରତଂ ତଥା
ମୁଁ ନିର୍ଲୋଭ ଭାବରେ ମୋର ପୂଜା ଓ ବ୍ରତ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି।
ତଚ୍ଛ୍ରତ୍ଵା ଶଙ୍କରୋ ଦେଵଃ ସ୍ମିତ୍ଵା ପ୍ରାହ ଵପୀଶ୍ଵରମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଦେବତା ଶଙ୍କର ହସି ଜଳାଶୟର ନାଥଙ୍କୁ କହିଲେ।
କୋ ଗୁରୁଃ କଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରସ୍ତେ କୀଦୃଶଂ ପୂଜନ ତଥା
ତୁମର ଗୁରୁ କିଏ, ମନ୍ତ୍ର କଣ, ଏହି ପୂଜା କିପରି?
ଵେପମାନସମସ୍ତାଙ୍ଗ ସ୍ତୋତୁମେଵଂ ପ୍ରଚକ୍ରମେ
ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ କମ୍ପିତ ହେଇ, ସେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଯୋରିନେ ଯୋଗଧାତ୍ରେ ଚ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରଵେ ନମଃ
ଯେଉଁଠି ଯୋଗର ଆରମ୍ଭ ଓ ପାଳନ କରାଯାଏ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଵେଦାନାଂ ପତଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵାନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ବେଦମାନଙ୍କର ନାଥ, ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତି, ପଶୁମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସୁଭୃଙ୍ଗରାଜଧତ୍ତୂରଦ୍ରୋଣପୁଷ୍ପପ୍ରିଯସ୍ଯ ତେ
ଧତୂରା, ଦ୍ରୋଣ ଓ ମଧୁମକ୍ଷୀର ଫୁଲରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ତେ ଽସ୍ତୁ ଭୂଯ ଏଵ ନମୋନମଃ
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ତତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଭଯଂ ପ୍ରାହ ହନୁମାନ୍ ଵାକ୍ଯକୋଵିଦଃ
ତାପରେ ଭୟ ଛାଡି, ହନୁମାନ୍ ଯେଉଁଠି କଥାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ କହିଲେ।
ଦିଵା ସଂପାଦିତୈସ୍ତୈଯୈଃ ପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈରପି ତାଦୃଶୈଃ
ଦିନେ ଏହି ଫୁଲ ଓ ଏପରି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ।
ସାଯଙ୍କାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଅଶିରଃସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଆସିଲେ, ମୁଣ୍ଡ ଧୋଇନାହିଁ, ନିସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଭସ୍ମ ସମାଦାଯ ଆଗ୍ନେଯଂ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ତାପରେ ଭସ୍ମ ନେଇ, ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚାକ୍ଷରେଣ ମନ୍ତ୍ରେଣ ନାମ୍ନା ଵା ଯେନ କେନଚିତ୍
ପଞ୍ଚ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ନାମରେ,
ଈଶାନଃ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାନାମୁକ୍ତ୍ଵା ଶିରସିପାତଯେତ୍
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ନାଥ ଈଶାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଘୋରେଭ୍ଯୋ ଽଥ ଘୋରେଭ୍ଯୋ ଭସ୍ମ ଵକ୍ଷସି ନିକ୍ଷିପେତ୍
'ଅଘୋରେଭ୍ୟୋ' ଓ 'ଘୋରେଭ୍ୟୋ' ବୋଲି, ଭସ୍ମକୁ ଛାତିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ପ୍ରପଦ୍ଯାମି ନିକ୍ଷିପେଦଥ ପାଦଯୋଃ
ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ, ପାଦରେ ଭସ୍ମ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୈଵର୍ଣିକାନାମୁଦିତଋ ସ୍ନାନାଦିଵିଧିରୁତ୍ତମଃ
ତିନି ଜାତିର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଏହି ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟାର ନିୟମ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଶିଵେତି ପଦମୁଞ୍ଚାର୍ଯ ଭସ୍ମ ସଂମନ୍ତ୍ରଯେତ୍ସୁଧୀଃ
'ଶିବ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଜ୍ଞାନୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭସ୍ମକୁ ପୂତ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଙ୍କରାଯ ମୁଖେ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଜ୍ଞାଯ ହୃଦି କ୍ଷିପେତ୍
ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଖରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ପାଇଁ ହୃଦୟରେ ରଖ।
ଉଚ୍ଚାର୍ଯ ପାଦଯୋଃ କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ଭସ୍ମ ଶୁଦ୍ଧ୍ଵମତଃ ପରମ୍
ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପାଦରେ ଭସ୍ମ ରଖିଲାପରେ, ଏହା ପରେ ଶୁଦ୍ଧି ଲଭିବ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ହସ୍ତାଵାଚମ୍ଯ ଦର୍ଭପାଣିଃ ସମାହିତଃ
ହାତ ଧୋଇ ମୁଁହ ଧୋଇ, ଦର୍ଭା ହାତରେ ଧରି, ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଉଚିତ।
ତଦଭାଵେ ତୁ ଦୂର୍ଵାଃ ସ୍ଯୁସ୍ତଦଭାଵେ ତୁ ରାଜତମ୍
ଦର୍ଭା ନାହିଁ ହେଲେ ଦୁର୍ବା ଦିଅ; ଦୁର୍ବା ମିଳିଲେ ନାହିଁ ହେଲେ ଚାନ୍ଦି ଦିଅ।
ଦେଵଵେଦୀମଥୋ ଵାପି କଲ୍ପିତଂ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲଂ ତୁ ଵା
ଦେବବେଦୀ କିମ୍ବା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଷ୍ଠଣ୍ଡିଳା ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବ।
ଚାତୁର୍ଵର୍ଣକରଂ ଗୈଶ୍ଚ ଶ୍ଵେତେନୈକେନ ଵା ପୁନଃ
ଚାତୁର୍ବର୍ଣ୍ଣକରା ଗୋମାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଏକ ଧଳା ଗୋ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କରାଯାଇପାରିବ।
ଉତ୍ପଲାଦିଗଦାଶଙ୍ଖତ୍ରିଶୂଲଡମରୂଂସ୍ତଥା
ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ, ଗଦା, ଶଂଖ, ତ୍ରିଶୂଳ, ଡମ୍ରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ,
ସର୍ଵକାମଫଲଂ ଵୃକ୍ଷଂ କୁଲକଂ କୋଲକଂ ତଥା
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ଦେଇଥିବା ଗଛ, କୁଳକା ଓ କୋଳକା ମଧ୍ୟ,
କୋଣେ ଦ୍ଵାଦଶକାନ୍ଦୋଲାପାଦୁକାଵ୍ଯଜନାନି ଚ
କୋଣରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଝୁଲା, ପାଦୁକା ଓ ବିଶ୍ରା ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଚୂର୍ଣୈଵିରଚଯେଦ୍ଵେଦ୍ଯାଂ ଧୀମାନ୍ଦେଵାଲଯେ ଽପି ଵା
ଧୀମାନ୍ ଏହି ସବୁକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ବେଦୀରେ କିମ୍ବା ଦେବାଳୟରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।