ଆହୂଯ ପାର୍ଵତୀମୀଶ ଇଦଂ ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ
ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଡାକି, ଈଶ୍ୱର ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଦେଵ୍ଯାହ ନ ଚ ଯୁକ୍ତଂ ତଦ୍ଭର୍ତ୍ତ୍ରା ଶୁଶ୍ରୂଷଣଂ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଦେବୀ କହିଲେ: ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏଭଳି ଭାବରେ ପତିଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କେଶପ୍ରସାଧନେ ଦେଵ ତତ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଂ ନ ଚେପ୍ସିତମ୍
ହେ ଦେବ, କେଶ ସଜାଣା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସବୁ କଥା ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
ତତଶ୍ଚରମସଂଲଗ୍ନ କେଶପୁଷ୍ପାଦିମାର୍ଜନମ୍
ତାପରେ ଶେଷ ସ୍ପର୍ଶରେ, କେଶ ଓ ଫୁଲ ମାନେ ସଫା କରିଦେଲେ।
ତଦା କିମୁତ୍ତରଂ ଵାଚ୍ଯଂ ତଵ ଦେଵାଦିଵନ୍ଦିତ
ତାପରେ କଣ ଉତ୍ତର ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ତୁମେ?
ଏଵଂ ହି ଭାଷମାଣାଂ ତାଂ କରେଣାକୃଷ୍ଯ ଶଙ୍କରଃ
ଏଭଳି କଥା କହି, ଶଙ୍କର ତାଙ୍କୁ ହାତରେ ଟାଣିଲେ।
ଵିଭଜ୍ଯ ଚ କରାଭ୍ଯାଂ ସ ପ୍ରସସାର ନଖୈରପି
ସେ ହାତ ଦ୍ୱାରା କେଶକୁ ଭାଗ କରି, ନଖ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇଲେ।
କୃତ୍ଵା ଧଂମିଲ୍ଲମକରୋଦଥ ମାଲାଂ କରାଗତାମ୍
କେଶକୁ ଚଟି ଭାବେ ଗଠି, ହାତରେ ଧରିଥିବା ମାଳା ତିଆରି କଲେ।
କଲ୍ପପ୍ରସୂନମାଲାଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତାଂ ମହେଶ୍ଵରଃ
ମହେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ଦେଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ତିଆରି କଲେ।
ଅଥାଂସପୃଷ୍ଠ ସଂଲଗ୍ନମାର୍ଜନଂ କୃତଵାନ୍ ଵିଭୁଃ
ତାପରେ ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ପିଠି ସଂଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ସଫା କରିଦେଲେ।
କିମିଦଂ ଦେଵି ଚେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନୀଵୀବନ୍ଧଂ ଚକାର ହ
‘ଦେବୀ, ଏହି କଣ?’ କହି, ନୀବୀ ବାନ୍ଧିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରାହ ଶିଵା ଶଂଭୁଂ ସ୍ମିତ୍ଵା ପର୍ଵତନନ୍ଦିନୀ
ତାପରେ ପାର୍ବତୀ, ପର୍ବତର ନନ୍ଦିନୀ, ହସି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପୂର୍ଵମେଵ ମଯା ସର୍ଵଂ ଜ୍ଞାତପ୍ରାଯମଭୂତ୍କିଲ
ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ସବୁ କଥା ପ୍ରାୟ ଜାଣିଥିଲି।
ଶିରୋ ଵିଭୂଷିତଂ ଦେଵ ବ୍ରହ୍ମଶୀର୍ଷସ୍ଯ ମାଲଯା
ହେ ଦେବ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ମୋ ମୁଣ୍ଡ ସଜିତ।
ଶେଷଶ୍ଚ ଵାସୁକିଶ୍ଚୈଵ ସଵିଷୌ ତଵ କଙ୍କଣୌ
ଶେଷ ଓ ବାସୁକି, ଦୁଇଁ ଜଣ ଦେହରେ ବିଷ ଥିବା, ତୁମର କଙ୍କଣ।
ମହୋକ୍ଷୋ ଵାହନଂ ଗୋତ୍ରଂ କୁଲଂ ଚାଜ୍ଞାତମେଵ ଚ
ବଡ଼ ବୃଷ୍ଣ ତୁମର ଯାନ, ତୁମର ଗୋତ୍ର ଓ କୁଳ ମଧ୍ୟ ଆଗରୁ ଜଣା।
ଏଵଂ ଵଦନ୍ତୀଂ ଗିରିଜାଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରାହାତିକୋପନଃ
ଏପରି ଭାବରେ ଗିରିଜା କହିଥିବାବେଳେ, ବିଷ୍ଣୁ କ୍ରୋଧିତ ନହୋଇ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଦୁଷ୍ପ୍ରାଣା ନ ପ୍ରିଯା ଭଦ୍ରେ ତଵ ନୂନମସଂଯମାତ୍
ସୁମନେ, ତୁମର ଅନିୟମରେ ଜୀବନ ରଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଥ ନଖାଭ୍ଯାଂ ହି ହରିଶ୍ଛେତ୍ତୁଂ ଶିରୋ ଗତଃ
ଏହିପରି କହି, ହରି ତାଙ୍କ ନଖ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାକୁ ଆଗେଇଲେ।
ପାର୍ଵତୀଵଚନଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରିଯଂ ମମ ନ ଚାପ୍ରିଯମ୍
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ ପ୍ରିୟ, କିଛି ଅପ୍ରିୟ ନୁହେଁ।
ଓମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଥ ଭଗଵାଂସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂଭୂତୋ ଽଭଵଦ୍ଧ୍ଵରିଃ
‘ଓଁ’ କହି, ଭଗବାନ୍ ହରି ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଇ ଚୁପ ହେଲେ।
ଅର୍ଥଯାମି ଵିନିଷ୍କାମଂ ମମ ପୂଜାଵ୍ରତଂ ତଥା
ମୁଁ ନିର୍ଲୋଭ ଭାବରେ ମୋର ପୂଜା ଓ ବ୍ରତ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି।
ତଚ୍ଛ୍ରତ୍ଵା ଶଙ୍କରୋ ଦେଵଃ ସ୍ମିତ୍ଵା ପ୍ରାହ ଵପୀଶ୍ଵରମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଦେବତା ଶଙ୍କର ହସି ଜଳାଶୟର ନାଥଙ୍କୁ କହିଲେ।
କୋ ଗୁରୁଃ କଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରସ୍ତେ କୀଦୃଶଂ ପୂଜନ ତଥା
ତୁମର ଗୁରୁ କିଏ, ମନ୍ତ୍ର କଣ, ଏହି ପୂଜା କିପରି?
ଵେପମାନସମସ୍ତାଙ୍ଗ ସ୍ତୋତୁମେଵଂ ପ୍ରଚକ୍ରମେ
ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ କମ୍ପିତ ହେଇ, ସେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଯୋରିନେ ଯୋଗଧାତ୍ରେ ଚ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରଵେ ନମଃ
ଯେଉଁଠି ଯୋଗର ଆରମ୍ଭ ଓ ପାଳନ କରାଯାଏ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଵେଦାନାଂ ପତଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵାନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ବେଦମାନଙ୍କର ନାଥ, ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତି, ପଶୁମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସୁଭୃଙ୍ଗରାଜଧତ୍ତୂରଦ୍ରୋଣପୁଷ୍ପପ୍ରିଯସ୍ଯ ତେ
ଧତୂରା, ଦ୍ରୋଣ ଓ ମଧୁମକ୍ଷୀର ଫୁଲରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ତେ ଽସ୍ତୁ ଭୂଯ ଏଵ ନମୋନମଃ
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।