ଚୂର୍ଣଂ ଚ ଶଙ୍କରାଯାଥ ନିଵେଦଯତି ଗୌତମେ
ତାପରେ ଗୌତମ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଲେ।
କପେ ଗୃହାଣ ତାଂବୂଲଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମମ ଖଣ୍ଡକାନ୍
ବାନର, ତାମ୍ବୁଲ ନେଉ ଓ ମୋତେ ଖଣ୍ଡ ଦେ।
ଅନେକଫଲଭୋକ୍ତୃଆତ୍ଵାଦ୍ଵାନରସ୍ତୁ କଥଂ ଶୁଚିଃ
ଅନେକ ଫଳ ଖାଇଥିବା ଦ୍ୱାରା ବାନର କିପରି ପବିତ୍ର ହେବ?
ମଦ୍ଵାକ୍ଯାଦଖିଲଂ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯେନ୍ମଦ୍ଵାକ୍ଯାଦମୃତଂ ଵିଷମ୍
ମୋର କଥାରେ ସବୁ ପବିତ୍ର ହୁଏ; ମୋର କଥାରେ ଅମୃତ ବିଷ ହେଇଯାଏ।
ମଦ୍ଵାଙ୍କ୍ଯାଦ୍ଧ୍ଵର୍ମଵିଜ୍ଞାନଂ ମଦ୍ଵାକ୍ଯାନ୍ମୋକ୍ଷ ଉଚ୍ଯତେ
ମୋର କଥାରେ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନ ମିଳେ; ମୋର କଥାରେ ମୁକ୍ତି ଘୋଷିତ ହୁଏ।
ଅତୋ ଗୃହାଣ ତାଂବୂଲଂ ମମ ଦେହି ସୁଖଣ୍ଡକାନ୍
ତେଣୁ, ତାମ୍ବୁଲ ନେଉ ଓ ମୋତେ ଭଲ ଖଣ୍ଡ ଦେ।
ତତତଃ ପତ୍ରାଣି ସଂଗୃହ୍ଯ ତସ୍ମୈ ଖଣ୍ଡାନ୍ସମର୍ପଯତ୍
ତାପରେ ପତ୍ରଗୁଡିକ ଏକତ୍ର କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡ ଦେଲା।
ଦେଵେ ତୁ କୃତତାଂବୂଲେ ପାର୍ଵତୀ ମନ୍ଦରାଚଲାତ୍
ଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ତାମ୍ବୁଲ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲାବେଳେ, ମନ୍ଦରାଚଳର ପାର୍ବତୀ—
ଦେଵପାଦୌ ତତୋ ନତ୍ଵା ଵିନମ୍ରଵଦନାଭଵତ୍
ତାପରେ ଦେବଙ୍କ ପାଦକୁ ନମି, ସେ ନମ୍ର ମୁହଁ ହେଲେ।
ତ୍ଵଦର୍ଥଂ ଦେଵଦେଵେଶି ଅପରାଧଃ କୃତୋ ମଯା
ତୁମ ପାଇଁ, ଦେବଦେବୀ, ମୁଁ ଅପରାଧ କରିଛି।
ଯତ୍ତ୍ଵାଂ ସ୍ଵମନ୍ଦିରେ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମହଦେନୋ ମଯା କୃତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ଘରରେ ଛାଡି ଦେଇଥିଲି, ଏହା ମୋର ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ବଡ଼ ଅପରାଧ।
ନ ବଭାଷେ ଽପ୍ଯେଵମୁକ୍ତା ସାରୁନ୍ଧତ୍ଯା ଵିନିର୍ଯଯୌ
ଏପରି ଭାବରେ କହିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ଅରୁନ୍ଧତୀ ସହିତ ବାହାରିଗଲେ।
ଅଥୋଵାଚ ଶିଵା ତଂ ଚଗୌତମ ତ୍ଵଂ କିମିଚ୍ଛସି
ତାପରେ ଶିବା କହିଲେ, 'ଗୌତମ, ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ?'
କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେଯଂ ଵୈ ଭୁକ୍ତାଯାଂ ମଦ୍ଗୃହେ ତ୍ଵଯି
'ତୁମେ ମୋ ଘରରେ ଖାଇଲେ, ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବି।'
ଭୋକ୍ଷ୍ଯାମି ତ୍ଵଦ୍ଗୃହେ ଵିପ୍ର ଶଙ୍କରାନୁମତେନ ଵୈ
'ମୁଁ ତୁମ ଘରରେ ଖାଇବି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅନୁମତିରେ।'
ଭୋଜଯାମାସ ଗିରିଜାଂ ଦେଵୀଂ ଚାରୁନ୍ଧତୀଂ ତଥା
ସେ ଗିରିଜା ଦେବୀଙ୍କୁ ଏବଂ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ଭୋଜନ ପକାଇଲେ।
ସହାନୁ ଚରକନ୍ଯାଭିଃ ସହସ୍ରାଭିର୍ହରଂ ଯଯୌ
ସେ ହଜାରଟି ଋଷିକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ହରଙ୍କୁ ଯାଇଲେ।
ସଂଧ୍ଯୋପାସ୍ତିମହଂ କୃତ୍ଵା ହ୍ଯାଗମିଷ୍ଯେ ତଵାନ୍ତିକମ୍
'ମୁଁ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବି।'
ସଂଧ୍ଯାଵଦନକାମାସ୍ତୁ ସର୍ଵ ଏଵ ଵିନିର୍ଗତାଃ
ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସମସ୍ତେ ବାହାରିଗଲେ।
ଅଥୋତ୍ତରମୁଖଃ ଶଂଭୁର୍ନ୍ଯାସ କୃତ୍ଵା ଜଜାପ ହ
ତାପରେ ଶମ୍ଭୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ନ୍ୟାସ କରି ଜପା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସର୍ଵୈର୍ନମସ୍ଯତେ ଯସ୍ତୁ ସର୍ଵୈରେଵ ସମର୍ଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁଜଣାକୁ ସମସ୍ତେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି—
ରଚିତାଞ୍ଜଲଯଃ ସର୍ଵେ ତ୍ଵାମେଵୈକମୁପାସିତେ
ସମସ୍ତେ ହାତ ଜୋଡି ଏକମାତ୍ର ତୁମକୁ ପୂଜା କଲେ।
ନମସ୍କାରାଦିପୁଣ୍ଯାନାଂ ଫଲଦସ୍ତ୍ଵଂ ମହେଶ୍ଵରର
ନମସ୍କାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେବାରେ, ମହେଶ୍ୱର, ତୁମେ ଦାତା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶଙ୍କରଃ ପ୍ରାହ ଦେଵଦେଵଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ଏହା ଶୁଣି ଶଙ୍କର ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ।
କିନ୍ତୁ ନାସ୍ତିକଜନ୍ତୂନାଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥମିଦଂ ମଯା
'କିନ୍ତୁ ଏହା ମୁଁ ନାସ୍ତିକ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଲାଗି କରିଥିଲି।'
ତସ୍ମାଲ୍ଲୋକୋପକାରାର୍ଥମିଦଂ ସର୍ଵଂ କୃତଂ ମଯା
'ସେଥିପାଇଁ, ଲୋକଙ୍କ ଉପକାର ଲାଗି ଏହା ସମସ୍ତ କାମ ମୁଁ କରିଥିଲି।'
ଅଥ ତେ ଗୌତମଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵର୍ଷଯସ୍ତଦା
ତାପରେ ଗୌତମଙ୍କ ଘରକୁ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦେଵୋ ହନୂମତା ସାର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ଗାଯନ୍ନାସ୍ତେ ମୁନୀଶ୍ଵର
ଦେବତା, ହନୁମାନ ସହିତ ଏଠାରେ ରହି, ଗାନ କରୁଛନ୍ତି, ମୁନିଶ୍ୱର।
ହନୁମତ୍କରମାଲଂବ୍ଯ ଦେଵାଭ୍ଯାଂ ସଂଗତୋ ହରଃ
ହନୁମାନଙ୍କର ହାତ ଧରି, ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ହର ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ଗାଯନ୍ନାସ୍ତେ ଚ ହନୁମାଂସ୍ତୁଂବୁରୁପ୍ରମୁଖାସ୍ତଥା
ହନୁମାନ ବସି ଗାନ କରୁଛନ୍ତି, ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଗାନ କରୁଛନ୍ତି।