ପୁତ୍ରୋ ମେ ଭରତୋ ନାମ ଯୌଵରାଜ୍ଯେ ଽଭିଷିଚ୍ଯତାମ୍
ମୋର ପୁଅ ଭରତ, ଯାହାର ନାମ ଭରତ, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରୂପେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଉ।
ତଦାକର୍ଣ୍ଯା ହମୁଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ଽରଣ୍ଯଂ ଭାର୍ଯାନୁଜାନ୍ଵିତଃ
ଏହା ଶୁଣି, ମୁଁ ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ଭାଇ ସହିତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଲି।
ତତ୍ର ନିତ୍ଯଂ ଵନ୍ଯଫଲୈର୍ମାଂସୈଶ୍ଚାଵର୍ତିତକ୍ରିଯଃ
ସେଠାରେ, ମୁଁ ସଦା ବନର ଫଳ ଓ ମାଂସ ଭୋଜନ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲି।
ତତୋ ଭରତଶତ୍ରୁଘ୍ନୌ ଭ୍ରାତରୌ ମମ ମାନଦୌ
ତାପରେ, ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ମୋର ଦୁଇ ଭାଇ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଆସିଲେ।
ଵ୍ଯଜିଜ୍ଞପତମାଗତ୍ଯପଞ୍ଚଵଟ୍ଯାଂ ନିଜାଶ୍ରମମ୍
ସେମାନେ ପଞ୍ଚବଟୀରେ ମୋ ଅଶ୍ରମକୁ ଆସି, ନିଜ ପରିଚୟ ଦେଲେ।
ତତସ୍ତ୍ରଯୋଦଶେ ଵର୍ଷେ ରାଵଣୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ତାପରେ, ତେରୋ ଦିନରେ, ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ନାମରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ତତୋ ଽହଂ ଦୀନଵଦନ ଋଷ୍ଯମୂକଂ ହି ପର୍ଵତମ୍
ତାପରେ, ଦୁଃଖିତ ମୁହଁରେ, ମୁଁ ଋଷ୍ୟମୂକ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲି।
ଅଥ ଵାଲିନମାହତ୍ଯ ସୁଗ୍ରୀଵ ସ୍ତତ୍ପଦେ କୃତଃ
ତାପରେ, ମୁଁ ବାଳିକୁ ପରାଜିତ କରି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇଲି।
ଵିରୁଧ୍ଯ ରାଵଣେନାଲଂ ମମ ଭକ୍ତୋ ଵିଭୀଷଣଃ
ରାବଣଙ୍କ ବିପରୀତରେ ମୋର ଭକ୍ତ ବିଭୀଷଣ ଦୃଢ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ।
ହତ୍ଵା ତୁ ରାଵଣଂ ସଂଖ୍ଯେ ସପୁତ୍ରାମାତ୍ଯବାନ୍ଧଵମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଭୀଷଣ ରାବଣଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ମିଶି ମାରିଦେଲେ।
ତତଃ କାଲାନ୍ତରେ ଵିପ୍ରସୁଗ୍ରୀଵଶ୍ଚ ଵିଭୀଷଣଃ
ତାପରେ, ସମୟ ଗତିରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ବିଭୀଷଣ—
ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ସମାଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ତୁ ସର୍ଵେ ନିମନ୍ତ୍ରିତାଃ
ସମସ୍ତେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ଏକସাথে ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଲେ।
ଶଂଭୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣରୂପେଣ ଷଟ୍କୁଲୈଶ୍ଚ ସହାଗତଃ
ଶମ୍ଭୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ଛଅଟି ପରିବାର ସହିତ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ନୀତ୍ଵା ମାଂ ଦ୍ରଵିଡେ ଦେଶେ ମୋଚଯ ଦ୍ଵିଜବନ୍ଧନାତ୍
ମୋତେ ଦ୍ରାବିଡ ଦେଶକୁ ନେଇ ଦ୍ୱିଜ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ସଂଭୋଜିତାସ୍ତୁ ପ୍ରଯଯୁଃ ସ୍ଵସ୍ଵମାଶ୍ରମମଣ୍ଡଲମ୍
ସମ୍ମାନିତ ହେବା ପରେ ସମସ୍ତେ ନିଜ-ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଗୌତମେନ ସମାହୂତାଃ ସର୍ଵେ ଯଜ୍ଞସଭାଜିତାଃ
ଗୌତମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକି ଯଜ୍ଞ ସଭାରେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ନ୍ଯଵଂସସ୍ତତ୍ର ଦେଵଦୈତ୍ଯନୃପାଗ୍ରଜାଃ
ଏଠାରେ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ରାଜାମାନେ ପ୍ରଥମ ପୂଜିତ ହୋଇ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ଗୌତମୋ ଽପ୍ଯଥ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ପୂଜଯାମାସ ଶଙ୍କରମ୍
ତାପରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଗୌତମ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସିତେନ ଭସ୍ମନା କୃତ୍ଵା ସର୍ଵସ୍ଥାନେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଧଳା ଭସ୍ମରେ ତିନିଟି ରେଖା ଦେଲେ।
ହୃତ୍ପଦ୍ମମଧ୍ଯେ ସୁଷିରଂ ତତ୍ରୈଵ ଭୂତପଞ୍ଚକମ୍
ହୃଦୟର ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଖାଲି ସ୍ଥାନ ଅଛି, ସେଠି ପାଞ୍ଚ ଭୂତ ଅଛନ୍ତି।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ଚ ମହେଶାନଂ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଦୀପ୍ତିମଯଂ ଶୁଭମ୍
ସେଠି ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମୟ ଓ ଶୁଭ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତଂ ଦେହମାକାଶଦୀପେ ପ୍ରଦହେଜ୍ଜ୍ଞାନଵହ୍ନିନା
ଏହି ଦେହକୁ ଆକାଶର ଦୀପରେ ଜ୍ଞାନ ଅଗ୍ନିରେ ଦହିବା ଉଚିତ।
ଦଗ୍ଧ୍ଵାକାଶମଥୋ ଵାଯୁମଗ୍ନିଭୂତଂ ତଥା ଦହେତ୍
ଆକାଶକୁ ଦହିବା ପରେ, ପରେ ବାୟୁକୁ, ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ଭୂତକୁ ମଧ୍ୟ ଦହିବା ଉଚିତ।
ତଦାଶ୍ରିତାନ୍ଗୁଣାନ୍ଦଗ୍ଧ୍ଵା ତତୋ ଦେହଂ ପ୍ରଦାହଯେତ୍
ସେମାନେ ଉପରେ ନିର୍ଭର କୁଣ୍ଡଳୀ ଗୁଣକୁ ଦହି ଦେହକୁ ଦହିବା ଉଚିତ।
ଶିଖାମଧ୍ଯସ୍ଥିତଂ ଵିଷ୍ଣୁମାନନ୍ଦରସନିର୍ଭରମ୍
ଶିର ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷ୍ଣୁ ବସିଥାନ୍ତି।
ଶିଵାଙ୍ଗୋତ୍ପନ୍ନକିରଣୈରମୃତଦ୍ରଵସଂଯୁତୈଃ
ଶିବଙ୍କ ଅଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କିରଣ ଅମୃତ ରସରେ ମିଶିଥାଏ।
ଅନେନ ପ୍ଲାଵିତଂ ଭୂତଗ୍ରାମଂ ସଂଚିନ୍ତଯେତ୍ପରମ୍
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, ଜୀବମାନଙ୍କୁ ସଫା ହୋଇଛି ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜାଂ କର୍ତୁଂ ଜପ୍ଯକର୍ମାପି ପଶ୍ଚାଦେଵଂ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିଶୁଦ୍ଧ୍ଯୈ
ପୂଜା କିମ୍ବା ଜପ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଏପରି ଅପରାଧରୁ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଦାଶିଵଂ ଦୀପମଧ୍ଯେ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରେଣାର୍ଚନମଵ୍ଯଯଂ ତୁ
ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଦୀପର ମଧ୍ୟରେ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରରେ ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଔଦୁଂବରଂ ରାଜତଂ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠଂ ଵସ୍ତ୍ରାଦିଚ୍ଛନ୍ନଂ ସର୍ଵମେଵେହ ପୀଠମ୍
ଉଦୁମ୍ବର କାଠ, ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା ସୁନାର ତକ୍ତ, ପୋଷାକ ଓ ଏପରି ଜିନିଷରେ ଢାକି ଥିବା ଯେକୌଣସି ତକ୍ତ ଏଠାରେ ଯୋଗ୍ୟ।