ତଦତ୍ର ପ୍ରକଟଂ ତୁଭ୍ଯଂ କରୋମି ପ୍ରୀତମାନସଃ
ଏହିଥିରେ, ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ତୁମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବି।
ଚତୁର୍ଯୂହାତ୍ମକସ୍ତକତ୍ର ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯାତ୍ରଯେ ମୁନେ
ସେଠାରେ, ମୁନି, ସେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ରୂପରେ ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ତିନିଟି ଜୀବନସଙ୍ଗୀନୀ ଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋର୍ଽଥଯାମାସ ପିତରଂ ମମ ଭୂପତିମ୍
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୋର ପିତା, ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରେଷଯାମାସ ଧର୍ମାତ୍ମା ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମମରମ୍ଯକମ୍
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ମୋତେ ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମର ମନୋହର ଅଶ୍ରମକୁ ପଠାଇଥିଲେ।
ଧ୍ଵସ୍ତୌ ସୁବାହୁମାରୀଚୌ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଽଭୂତ୍ତଦା ମୁନିଃ
ସୁବାହୁ ଓ ମାରୀଚ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏବଂ ସେ ସମୟରେ ମୁନି ଖୁସି ହେଲେ।
ତତୋ ଗାଧିସୁତୋଧୀମାନ୍ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭାଵ୍ଯର୍ଥମାଦରାତ୍
ତାପରେ, ଗାଧିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆଗକୁ କଣ ହେବ ଜାଣି, ଆଦର ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ତସ୍ଯ କନ୍ଯାଂ ପଣୀଭୂତାଂ ସୀତାଂ ସୁରସୁତୋପମାମ୍
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ସୀତା, ଦେବୀଙ୍କ ପରି, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦେଇଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ତତୋ ମାର୍ଗେ ଭୃଗୁପତେର୍ଦର୍ପ୍ପମୂଢଂ ଚିରଂ ସ୍ମଯନ୍
ତାପରେ, ମୁଁ ଭୃଗୁଙ୍କ ନାୟକଙ୍କ ଅହଂକାରକୁ ଦେଖି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ହସିଲି।
ତତୋ ରାଜ୍ଞାହମାଜ୍ଞାଯ ପ୍ରଜାଶୀଲନମାନସଃ
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଜନମାନଙ୍କ ଭଲରେ ଚିନ୍ତା କରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲି।
ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ସୁପ୍ରିଯା ଭାର୍ଯା କୈକୈଯୀ ଭୂପତିଂ ମୁନେ
ଏହା ଶୁଣି, ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା କୈକେୟୀ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପୁତ୍ରୋ ମେ ଭରତୋ ନାମ ଯୌଵରାଜ୍ଯେ ଽଭିଷିଚ୍ଯତାମ୍
ମୋର ପୁଅ ଭରତ, ଯାହାର ନାମ ଭରତ, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରୂପେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଉ।
ତଦାକର୍ଣ୍ଯା ହମୁଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ଽରଣ୍ଯଂ ଭାର୍ଯାନୁଜାନ୍ଵିତଃ
ଏହା ଶୁଣି, ମୁଁ ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ଭାଇ ସହିତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଲି।
ତତ୍ର ନିତ୍ଯଂ ଵନ୍ଯଫଲୈର୍ମାଂସୈଶ୍ଚାଵର୍ତିତକ୍ରିଯଃ
ସେଠାରେ, ମୁଁ ସଦା ବନର ଫଳ ଓ ମାଂସ ଭୋଜନ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲି।
ତତୋ ଭରତଶତ୍ରୁଘ୍ନୌ ଭ୍ରାତରୌ ମମ ମାନଦୌ
ତାପରେ, ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ମୋର ଦୁଇ ଭାଇ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଆସିଲେ।
ଵ୍ଯଜିଜ୍ଞପତମାଗତ୍ଯପଞ୍ଚଵଟ୍ଯାଂ ନିଜାଶ୍ରମମ୍
ସେମାନେ ପଞ୍ଚବଟୀରେ ମୋ ଅଶ୍ରମକୁ ଆସି, ନିଜ ପରିଚୟ ଦେଲେ।
ତତସ୍ତ୍ରଯୋଦଶେ ଵର୍ଷେ ରାଵଣୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ତାପରେ, ତେରୋ ଦିନରେ, ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ନାମରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ତତୋ ଽହଂ ଦୀନଵଦନ ଋଷ୍ଯମୂକଂ ହି ପର୍ଵତମ୍
ତାପରେ, ଦୁଃଖିତ ମୁହଁରେ, ମୁଁ ଋଷ୍ୟମୂକ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲି।
ଅଥ ଵାଲିନମାହତ୍ଯ ସୁଗ୍ରୀଵ ସ୍ତତ୍ପଦେ କୃତଃ
ତାପରେ, ମୁଁ ବାଳିକୁ ପରାଜିତ କରି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇଲି।
ଵିରୁଧ୍ଯ ରାଵଣେନାଲଂ ମମ ଭକ୍ତୋ ଵିଭୀଷଣଃ
ରାବଣଙ୍କ ବିପରୀତରେ ମୋର ଭକ୍ତ ବିଭୀଷଣ ଦୃଢ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ।
ହତ୍ଵା ତୁ ରାଵଣଂ ସଂଖ୍ଯେ ସପୁତ୍ରାମାତ୍ଯବାନ୍ଧଵମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଭୀଷଣ ରାବଣଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ମିଶି ମାରିଦେଲେ।
ତତଃ କାଲାନ୍ତରେ ଵିପ୍ରସୁଗ୍ରୀଵଶ୍ଚ ଵିଭୀଷଣଃ
ତାପରେ, ସମୟ ଗତିରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ବିଭୀଷଣ—
ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ସମାଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ତୁ ସର୍ଵେ ନିମନ୍ତ୍ରିତାଃ
ସମସ୍ତେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ଏକସাথে ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଲେ।
ଶଂଭୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣରୂପେଣ ଷଟ୍କୁଲୈଶ୍ଚ ସହାଗତଃ
ଶମ୍ଭୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ଛଅଟି ପରିବାର ସହିତ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ନୀତ୍ଵା ମାଂ ଦ୍ରଵିଡେ ଦେଶେ ମୋଚଯ ଦ୍ଵିଜବନ୍ଧନାତ୍
ମୋତେ ଦ୍ରାବିଡ ଦେଶକୁ ନେଇ ଦ୍ୱିଜ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ସଂଭୋଜିତାସ୍ତୁ ପ୍ରଯଯୁଃ ସ୍ଵସ୍ଵମାଶ୍ରମମଣ୍ଡଲମ୍
ସମ୍ମାନିତ ହେବା ପରେ ସମସ୍ତେ ନିଜ-ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଗୌତମେନ ସମାହୂତାଃ ସର୍ଵେ ଯଜ୍ଞସଭାଜିତାଃ
ଗୌତମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକି ଯଜ୍ଞ ସଭାରେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ନ୍ଯଵଂସସ୍ତତ୍ର ଦେଵଦୈତ୍ଯନୃପାଗ୍ରଜାଃ
ଏଠାରେ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ରାଜାମାନେ ପ୍ରଥମ ପୂଜିତ ହୋଇ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ଗୌତମୋ ଽପ୍ଯଥ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ପୂଜଯାମାସ ଶଙ୍କରମ୍
ତାପରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଗୌତମ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସିତେନ ଭସ୍ମନା କୃତ୍ଵା ସର୍ଵସ୍ଥାନେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଧଳା ଭସ୍ମରେ ତିନିଟି ରେଖା ଦେଲେ।
ହୃତ୍ପଦ୍ମମଧ୍ଯେ ସୁଷିରଂ ତତ୍ରୈଵ ଭୂତପଞ୍ଚକମ୍
ହୃଦୟର ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଖାଲି ସ୍ଥାନ ଅଛି, ସେଠି ପାଞ୍ଚ ଭୂତ ଅଛନ୍ତି।