ଲୋକାନୁଗ୍ରହଶୀଲାଶ୍ଚ ସତତଂ ତେ ଵହନ୍ତି ମାମ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଲୋକମଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ନଷୁଂସକାଃ ପରସ୍ତ୍ରୀଷୁ ତେ ଵହନ୍ତି ଚ ମାଂ ସଦା
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟ ଜନାନୀ ପ୍ରତି ଅସୁଙ୍ଗୀ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଗୋରକ୍ଷଣପରା ଯେ ଚ ସତତଂ ମାଂ ଵହନ୍ତି ତେ
ଯେମାନେ ଗୋମାନଙ୍କୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଲାଗିଥନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅନ୍ନୋଦକପ୍ରଦାତାରୋ ଵହୄନ୍ତି ସତତଂ ହି ମାମ୍
ଯେମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦେଇଥନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ପୁତ୍ରଭାଵଂ ତେ ସାଧଯିଷ୍ଯେ ମନୋରଥମ୍
ମୁଁ ତୁମର ପୁଅ ହୋଇ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି।
ଦତ୍ତ୍ଵା କଣ୍ଠଗତାଂ ମାଲାମଭଯଂ ଚ ତିରୋଦଧେ
ସେ ଗଳାର ମାଳା ଦେଇ, ଭୟ ଦୂର କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ କମଲାକାନ୍ତଂ ପୁନଃ ସ୍ଵସ୍ଥଆନମାଵ୍ରଜତ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ପୁଣି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଅସୂତ ସମଯେ ପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତମ୍
ଠିକ୍ ସମୟରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ସମ୍ମାନିତ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ସୁଧାକଲଶଦଧ୍ଯନ୍ନକରଂ ଵାମନସଂଜ୍ଞିତମ୍
ସେ ହାତରେ ଅମୃତ ଓ ଚାଉଳ ଭରା ଭାଣ୍ଡା ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ବାମନ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା।
ସର୍ଵାଭରଣଂସଂଯୁକ୍ତଂ ପୀତାମ୍ବରଧରଂ ହରିମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ହରି ନିଜେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରଞ୍ଜଲିର୍ଭୂତ୍ଵ ସ୍ତୋତୁଂ ସମୁପଚକ୍ରମେ
ସେ ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରି, ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନମୋନମସ୍ତେ ଽମରନାଯକାଯ ନମୋନମୋ ଦୈତେଯଵିନାଶନାଯ
ଅମରମାନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର। ଦେତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମୋନମୋ ଦୁର୍ଜନନାଶନାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତସ୍ମୈ ଜଗଦୀଶ୍ଵରାଯ
ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସଶାର୍ଙ୍ଗଚକ୍ରାସିଗଦାଧାରାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତସ୍ମୈ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଯ
ଧନୁ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସେଇ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ସୂର୍ଯାଦ୍ଯମିତପ୍ରଭାଯ ନମୋନମଃ ପୁଣ୍ଯକଥାଗତାଯ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପରି ଅସୀମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିବା, ପୁଣ୍ୟ କଥା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଥିବା, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗଵିରାଜିତାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ସଜ୍ଜନଵଲ୍ଲଭାଯ
ଯଜ୍ଞର ଅଂଗ ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ, ସଜ୍ଜନମାନେଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଦିଵ୍ଯସୁଖପ୍ରଦାଯ ନମୋ ନମୋ ଭକ୍ତମନୋଗତାଯ
ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କର ମନରେ ବସିଥିବା, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଯଜ୍ଞଵରାହନାମ୍ନେ ନମୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଵିଦାରକାଯ
ଯଜ୍ଞ ଓ ବରାହ ନାମରେ ପରିଚିତ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ମାରିଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ରାଵଣମର୍ଦନାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ନନ୍ଦସୁତାଗ୍ରଜାଯ
ରାବଣଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ନନ୍ଦଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଭାଇ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସ୍ମୃତାର୍ତିନାଶିନେ ତୁଭ୍ଯଂ ଭୂଯୋ ଭୂଯୋ ନମୋନମଃ
ସ୍ମରଣ କଲେ ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଦେଉଛନ୍ତି, ସେଇ ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ଯଜ୍ଞରୁପ ଯଜଦ୍ରୂପ ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗଂ ତ୍ଵାଂ ଯଜାମ୍ଯହମ୍
ଯଜ୍ଞର ରୂପ, ଯଜ୍ଞ ହେବା, ଯଜ୍ଞର ଅଂଗ ଥିବା, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜିଏ।
ଉଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ହର୍ଷଂ ଵର୍ଧ୍ଦଯନ୍କଶ୍ଯପସ୍ଯ ସଃ
ସେ ହସି ହସି କଶ୍ୟପଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇ କହିଲେ।
ଅଚିରାତ୍ସାଧଯିଷ୍ଯାମି ନିଖିଲଂ ତ୍ଵନ୍ମନୋରଥମ୍
ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ତୁମ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେବି।
ଅସ୍ମିଞ୍ଜନ୍ମନ୍ଯପି ତଥା ସାଦଯାମ୍ଯୁତ୍ତମଂ ସୁଖମ୍
ଏହି ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସୁଖ ଦେଇଦେବି।
ଆରେଭେ ଗୁରୁଣା ଯୁକ୍ତଃ କାଵ୍ଯେନ ଚ ମୁନୀଶ୍ଵରୈଃ
ମୋ ଗୁରୁ ଓ ମହାମୁନିମାନେ କବିତା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ,
ହଵିଃ ସ୍ଵୀକରଣାର୍ଥାଯ ଋଷିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ
ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ହବି ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ମୋତେ ଚୟନ କରିଥିଲେ।
ଆମନ୍ତ୍ର୍ଯ ମାତାପିତରୌ ସ ବଟୁର୍ଵାମନୋ ଯଯୌ
ମାଆ ବାପାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ସେ ବାମନ ଛୁଆ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ହଵିର୍ଭୋକ୍ତୁମିଵାଯାତୋ ବଲେଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷତୋ ହରିଃ
ହରି ନିଜେ ବଳିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ହବି ଖାଇବାକୁ ଆସିଥିବା ପରି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଯୋ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତସ୍ତସ୍ଯାନ୍ତଃ ସଦା ସଂନିହିତୋ ହରିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଭକ୍ତି ରହେ, ସେଠାରେ ହରି ସଦା ମନ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵମୁଦ୍ଯଯୁଃ ସଭ୍ଯସଂଯୁତାଃ
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେବତା ବୋଲି ଚିହ୍ନି, ସମସ୍ତେ ସଭା ସହିତ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ।