ଧାରଯାମି କଥଂ ଦେଵ ତ୍ଵାମହଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ହେ ଦେବ, ମୁଁ କିପରି ଆପଣଙ୍କୁ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ, ଧାରଣ କରିପାରିବି?
ମୁଚ୍ଯତେ ସ କଥଂ ଦେଵୋଗ୍ରାମ୍ଯେଷୁ ଜନିମର୍ହତି
ହେ ଦେବ, ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ଯୋଗ୍ୟ ଯେ ଦିବ୍ୟ ଅଟୁ, ସେ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବ?
ତଥାଯମପି କୋ ଵେଦ ତଵ ଵିଶ୍ଵେଶ ଚେଷ୍ଟିତମ୍
ତେଣୁ, ହେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ ଜାଣିପାରିବ?
ତ୍ଵାମେଵ ଚିନ୍ତଯେ ଦେଵ ଯଥେଚ୍ଛାସି ତଥା କୁରୁ
ମୁଁ କେବଳ ଆପଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରେ; ଆପଣ ଯେପରି ଚାହାନ୍ତି, ତେପରି କରନ୍ତୁ।
ଦତ୍ତ୍ଵାଭଯଂ ଦେଵମାତୁରିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଭୟ ଦେଇ ଦେବମାତା ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଥାପି ଶୃଣୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ଶୁଭେ
ତଥାପି, ହେ ଶୁଭେ, ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ କହିବି।
ଵଂହତି ସତତଂ ତେଂ ମାଂ ଗତାସୂଯା ଅଦାମ୍ଭିକାଃ
ଯେମାନେ ସଦା ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଚଳକତାରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ମତ୍କଥାଶ୍ରଵଣାସକ୍ତା ଵହନ୍ତି ସତତଂ ହି ମାମ୍
ମୋ କଥା ଶୁଣିବାରେ ଯେମାନେ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଵହନ୍ତି ସତତଂ ଦେଵି ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଽପି ତ୍ଯକ୍ତପ୍ରତ୍ସରାଃ
ହେ ଦେବୀ, ଯେମାନେ ଅହଂକାର ଛାଡିଛନ୍ତି, ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ହିତକୃଦ୍ଵାହ୍ଯଣାନାଂ ଯଃ ସ ମାଂ ଵହତି ସର୍ଵଦା
ଯେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି, ସେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଲୋକାନୁଗ୍ରହଶୀଲାଶ୍ଚ ସତତଂ ତେ ଵହନ୍ତି ମାମ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଲୋକମଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ନଷୁଂସକାଃ ପରସ୍ତ୍ରୀଷୁ ତେ ଵହନ୍ତି ଚ ମାଂ ସଦା
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟ ଜନାନୀ ପ୍ରତି ଅସୁଙ୍ଗୀ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଗୋରକ୍ଷଣପରା ଯେ ଚ ସତତଂ ମାଂ ଵହନ୍ତି ତେ
ଯେମାନେ ଗୋମାନଙ୍କୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଲାଗିଥନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅନ୍ନୋଦକପ୍ରଦାତାରୋ ଵହୄନ୍ତି ସତତଂ ହି ମାମ୍
ଯେମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦେଇଥନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ପୁତ୍ରଭାଵଂ ତେ ସାଧଯିଷ୍ଯେ ମନୋରଥମ୍
ମୁଁ ତୁମର ପୁଅ ହୋଇ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି।
ଦତ୍ତ୍ଵା କଣ୍ଠଗତାଂ ମାଲାମଭଯଂ ଚ ତିରୋଦଧେ
ସେ ଗଳାର ମାଳା ଦେଇ, ଭୟ ଦୂର କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ କମଲାକାନ୍ତଂ ପୁନଃ ସ୍ଵସ୍ଥଆନମାଵ୍ରଜତ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ପୁଣି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଅସୂତ ସମଯେ ପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତମ୍
ଠିକ୍ ସମୟରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ସମ୍ମାନିତ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ସୁଧାକଲଶଦଧ୍ଯନ୍ନକରଂ ଵାମନସଂଜ୍ଞିତମ୍
ସେ ହାତରେ ଅମୃତ ଓ ଚାଉଳ ଭରା ଭାଣ୍ଡା ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ବାମନ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା।
ସର୍ଵାଭରଣଂସଂଯୁକ୍ତଂ ପୀତାମ୍ବରଧରଂ ହରିମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ହରି ନିଜେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରଞ୍ଜଲିର୍ଭୂତ୍ଵ ସ୍ତୋତୁଂ ସମୁପଚକ୍ରମେ
ସେ ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରି, ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନମୋନମସ୍ତେ ଽମରନାଯକାଯ ନମୋନମୋ ଦୈତେଯଵିନାଶନାଯ
ଅମରମାନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର। ଦେତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମୋନମୋ ଦୁର୍ଜନନାଶନାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତସ୍ମୈ ଜଗଦୀଶ୍ଵରାଯ
ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସଶାର୍ଙ୍ଗଚକ୍ରାସିଗଦାଧାରାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତସ୍ମୈ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଯ
ଧନୁ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସେଇ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ସୂର୍ଯାଦ୍ଯମିତପ୍ରଭାଯ ନମୋନମଃ ପୁଣ୍ଯକଥାଗତାଯ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପରି ଅସୀମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିବା, ପୁଣ୍ୟ କଥା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଥିବା, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗଵିରାଜିତାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ସଜ୍ଜନଵଲ୍ଲଭାଯ
ଯଜ୍ଞର ଅଂଗ ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ, ସଜ୍ଜନମାନେଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଦିଵ୍ଯସୁଖପ୍ରଦାଯ ନମୋ ନମୋ ଭକ୍ତମନୋଗତାଯ
ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କର ମନରେ ବସିଥିବା, ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଯଜ୍ଞଵରାହନାମ୍ନେ ନମୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଵିଦାରକାଯ
ଯଜ୍ଞ ଓ ବରାହ ନାମରେ ପରିଚିତ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ମାରିଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ରାଵଣମର୍ଦନାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ନନ୍ଦସୁତାଗ୍ରଜାଯ
ରାବଣଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ନନ୍ଦଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଭାଇ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସ୍ମୃତାର୍ତିନାଶିନେ ତୁଭ୍ଯଂ ଭୂଯୋ ଭୂଯୋ ନମୋନମଃ
ସ୍ମରଣ କଲେ ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଦେଉଛନ୍ତି, ସେଇ ତୁମକୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।