ସ୍ଵର୍ଣଜଂ ରଜତୋତ୍ଥଂ ଵା ତାମ୍ରଜଂ ତଦଭାଵତଃ
ସୁନା, ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା ଏହା ନଥିଲେ ତାମ୍ବାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାତ୍ର ନେବା ଉଚିତ।
ଶାନ୍ତଯେ ମୁଦ୍ଗଚୂର୍ଣୋତ୍ଥଂ ସଂଧୌ ଗୋଧୂମଚୂର୍ଣଜମ୍
ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମୁଙ୍ଗ ଚୂଣାରେ ତିଆରି ପାତ୍ର, ସଂଧି ସମୟରେ ଗହୁଁ ଚୂଣାରେ ତିଆରି ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଆଜ୍ଯେ ଽଯୁତପଲେ ପାତ୍ରଂ ପଲପଞ୍ଚଶତା ସ୍ମୃତମ୍
ଘିଅ ଦଶ ହଜାର ପଳା ଧରିଥିବା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି।
ତ୍ରିସାହସ୍ରୀ ଘୃତପଲେ ଶର୍କରାପଲଭାଜନମ୍
ସର୍କରା ପାଇଁ ତିନି ହଜାର ପଳା ଘିଅ ଧରିଥିବା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଶତେ ଽକ୍ଷିଚରସଂଶ୍ଯାତମେଵମନ୍ଯତ୍ର କଲ୍ପଯେତ୍
ଏକ ଶତ ପଳା ଧରିଥିବା ପାତ୍ରରେ ଅକ୍ଷ ଫଳର ରସ ରଖିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ପାତ୍ରଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଵର୍ତୀଃ ସୂତ୍ରୋତ୍ଥିତାଃ କ୍ଷିପେତ୍
ଏପରି ପାତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରି, ସୂତାରେ ତିଆରି ବାତିଗୁଡିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତିଥିମାନାଦାସହସ୍ରଂ ତନ୍ତୁସଂଖ୍ଯା ଵିନିର୍ମିତା
ତିଥିର ଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ, ହଜାରଟି ସୂତା ବାଣ୍ଧିଯାଏ।
ସହସ୍ରପଲସଂଖ୍ଯାଦିଦଶାଂଶଂ କାର୍ଯଗୌରଵାତ୍
ହଜାର ପଳ ଗଣି, ତାହାର ଦଶମାଂଶ କାମ ପାଇଁ ଓଜନ ଭାବେ ନିଆଯାଏ।
ତଦର୍ଦ୍ଧାଂ ଵା ତଦର୍ଦ୍ଧାଂ ଵା ସୂକ୍ଷ୍ମାଗ୍ରାଂ ସ୍ଥୂଲମୂଲିକାମ୍
ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ନେଇ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ମୁଣ୍ଡ ଓ ମୋଟ ତଳ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପାତ୍ରଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଦେଶେ ମୁକ୍ତ୍ଵାଂ ଗୁଲଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ପାତ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ଚାରିଟି ଗୁଳା ରଖିବାକୁ କହାଯାଏ।
ଦୀପଂ ପ୍ରଜ୍ଵାଲଯେତ୍ତତ୍ର ଗଣେଶସ୍ମୃତିପୂର୍ଵକମ୍
ଗଣେଶଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେଠାରେ ଦୀପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ।
ତଣ୍ଡୁଲାଷ୍ଟଦଲେ ଵାପି ଵିଧିଵତ୍ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଧୂଟମ୍
କିମ୍ବା ଧାନର ଅଷ୍ଟଦଳ ରୂପରେ ବିଧିମତ ଧୂଟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଜଲାକ୍ଷତାନ୍ସମାଦାଯ ଦୀପଂ ସଂକଲ୍ପଯେତ୍ତତଃ
ପାଣି ଓ ଅକ୍ଷତ ନେଇ, ପରେ ଦୀପକୁ ସଂକଳ୍ପ କରିବା ଦରକାର।
ପ୍ରଣଵଃ ପାଶମାଯେ ଚ ଶିଖା କାର୍ତାକ୍ଷରାଣି ଚ
ଓଁ, ପାଶ, ମାୟା, ଶିଖା ଓ କର୍ତ୍ତା ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବାହଵେ ଇତି ଵର୍ଣାନ୍ତେ ସହସ୍ରପଦମୁଚ୍ଚରେତ୍
'ବାହବେ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, ହଜାରଦଳ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଆତ୍ରେଯାଯାନୁସୂଯାନ୍ତେ ଗର୍ଭରତ୍ନାଯ ତତ୍ପରମ୍
'ଆତ୍ରେୟ', 'ଅନସୂୟା' ଓ 'ଗର୍ଭରତ୍ନ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, ସେଇ ପରମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀପଂ ଗୃହାଣ ଅମୁକଂ ରକ୍ଷ ରକ୍ଷ ପଦଂ ପୁନଃ
ଦୀପ ଧରି, 'ଅମୁକ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୁନି 'ରକ୍ଷା, ରକ୍ଷା' ଓ ମନ୍ତ୍ର କହିବା ଦରକାର।
ଶତ୍ରୂନ୍ ଜହିଦ୍ଵଯଂ ମାଯା ତାରଃ ସ୍ଵଂ ବୀଜମାତ୍ମଭୂଃ
ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ୱନ୍ତୁ, ଦୁଇ ମାୟା ଦୂରହେଉ, 'ତାର' ଅକ୍ଷର, ନିଜ ବୀଜ ଓ 'ଆତ୍ମଭୂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଭିମୁଖେନାମୁକଂ ରକ୍ଷ ଅମୁକାନ୍ତେ ଵରପ୍ରଦ
ଦୀପ ସାମ୍ନାରେ 'ଅମୁକ' କହି, ତାହାର ଶେଷରେ 'ବରଦାନ କର' ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଵେଦାଦିକାମଚାମୁଣ୍ଡାଃ ସ୍ଵାହା ତୁ ପୂସବିନ୍ଦୁକୌ
ବେଦ, କାମନା ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା; 'ସ୍ୱାହା', 'ପୂସ' ଓ 'ବିନ୍ଦୁ' ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଦତ୍ତାତ୍ରେଯୋ ମୁନିର୍ମାଲାମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ମୁନିଙ୍କୁ ମାଳାମନ୍ତ୍ରର ଦୃଷ୍ଟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚାମୁଣ୍ଡଯା ଷଡଙ୍ଗାନି ଚରେତ୍ଷଡ୍ଦୀର୍ଘଯୁକ୍ତଯା
ଚାମୁଣ୍ଡା ସହିତ, ଷଡଅଙ୍ଗ କାର୍ଯ୍ୟ ଛଅ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋଵିନ୍ଦାଢ୍ଯୋ ହଲୀ ସେଂଦୁଶ୍ଚାମୁଣ୍ଡାବୀଜମୀରିତମ୍
ଗୋବିନ୍ଦ, ହଳୀ, ସେଂଦୁ ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା ବୀଜ ଘୋଷିତ।
ତାରୋ ଽନନ୍ତୋ ବିନ୍ଦୁଯୁକ୍ତୋ ମାଯାସ୍ଵଂ ଵାମନେତ୍ରଯୁକ୍
'ତାର' ଅକ୍ଷର ଅନନ୍ତ, ବିନ୍ଦୁ, ମାୟା, ନିଜ ଓ ବାମନଙ୍କ ନୟନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ଋଷିଃ ପୂର୍ଵୋଦିତୋନୁଷ୍ଟୁପ୍ଛନ୍ଦୋ ଽନ୍ଯତ୍ପୂର୍ଵଵତ୍ପୁନଃ
ଋଷିଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଗରୁ ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଛନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଅଟୁଟ ରହିଛି, ଅନ୍ୟ ସବୁ କଥା ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବପରି ଅଛି।
ଏଵଂ ଦୀପପ୍ରଦାନସ୍ଯ କର୍ତାପ୍ନୋତ୍ଯଖିଲେ ଽପ୍ସିତମ୍
ଏହିପରି ଭାବେ ଯେଉଁଠି ଦୀପ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଦର୍ଶନଂ ତତ୍ର ଶୁଭଦଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ମନାଯାଇଛି।
ଆଖ୍ଵୋତ୍ଵୋର୍ଦର୍ଶନଂ ଦୁଷ୍ଟଂ ଗଵାଶ୍ଵସ୍ଯ ସୁଖାଵହମ୍
କାଉଁ ଓ ପେଚା ଦେଖିବା ଅଶୁଭ, କିନ୍ତୁ ଗାଈ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଦେଖିଲେ ସୁଖ ମିଳେ।
ଶବ୍ଦା ଭଯଦା କର୍ତୁରୁଜ୍ଜ୍ଵଲା ସୁଖଦା ମତା
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ଶବ୍ଦ କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଭୟଜନକ ଶବ୍ଦ ଅଶୁଭ।
କୃତେ ଦୀପେ ଯଦା ପାତ୍ରଂ ଭଗ୍ନଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଦୈଵତଃ
ଯେତେବେଳେ ଦୀପ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ, ଦେବତାଙ୍କ ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ—