ସହସ୍ରଦହନପ୍ରାନ୍ତେ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାନ୍ତୋ ମହାମନୁଃ
ହଜାର ଦାହ ଶେଷରେ ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ମହାମନ୍ତ୍ର ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ରାଜନ୍ଯକ୍ରଵର୍ତୀ ଚ ଵୀରଃ ଶୂରସ୍ତୃତୀଯକଃ
ସେ ରାଜା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିର ଅଧିପତି, ବୀର ଓ ତୃତୀୟଟି ଶୂରବୀର।
ରେଵାଂବୁପରିତୃପ୍ତଶ୍ଚ କାଣୋ ହସ୍ତପ୍ରବାଧିତଃ
ସେ ରେବା ନଦୀର ଜଳରେ ତୃପ୍ତ, କାଣା ଓ ତାଙ୍କର ହାତ ଦୁଃଖିତ।
ସିଂଚ୍ଯମାନଂ ଯୁଵତିଭିଃ କ୍ରୀଡନ୍ତଂ ନର୍ମଦାଜଲେ
ଯୁବତୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଛିଁଟୁଛନ୍ତି, ସେ ନର୍ମଦା ଜଳରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵାଯୁତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ପଜେଦନ୍ଯତ୍ତୁ ପୂର୍ଵଵତ୍
ଏପରି ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ପୂର୍ବପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନୋ ନାମ ରାଜା ବାହୁସହସ୍ରଵାନ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ନାମକ ରାଜା ହଜାର ହାତ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଲଭ୍ଯତେ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଯୋ ଽଯଂ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଣସଂଯୁତଃ
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାତ୍ରିଂଶତି ଅକ୍ଷରରୁ ଗଠିତ ମିଳିଥାଏ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯାଯ ଶବ୍ଦାନ୍ତେ ଵିଦ୍ମହେ ପଦମୁଞ୍ଚରେତ୍
'କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ 'ବିଦ୍ମହେ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ନୋର୍ଽଜୁନଃ ପ୍ରଵର୍ଣାନ୍ତେ ଚୋଦଯାତ୍ପଦମୀରଯେତ୍
ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷରେ ଅର୍ଜୁନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପାଇଁ ଶେଷ ଶ୍ଲୋକକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନୁଷ୍ଟୁଭଂ ମନୁଂ ରାତ୍ରୌ ଜପତାଂ ଚୌରସଂଚଯାଃ
ରାତିରେ ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଚନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ର ଜପନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଚୋରମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତି।
ଅଥୋ ଦୀପଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ କାର୍ତଵୀର୍ଯପ୍ରିଯଙ୍କରମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଦୀପ ପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ।
ମାଘଫାଲ୍ଗୁନଯୋର୍ମାସୋର୍ଦୀପାରଂଭଂ ସମାଚରେତ୍
ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଦୀପ ଜଳାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ହସ୍ତୋତ୍ତରାଶ୍ଵିରୌଦ୍ରେଯପୁଷ୍ଯଵୈଷ୍ଣଵଵାଯୁଭେ
ହସ୍ତ, ଉତ୍ତରା, ଅଶ୍ୱିନୀ, ରୌଦ୍ର, ପୁଷ୍ୟ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ବାୟୁ ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ,
ଚରମେ ଚ ଵ୍ଯତୀପାତେ ଧୃତୌ ଵୃଦ୍ଧୌ ସୁକର୍ମଣି
ଶେଷରେ, ବ୍ୟତୀପାତ, ଧୃତି, ବୃଦ୍ଧି ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ,
କରଣେ ଵିଷ୍ଟିରହିତେ ଗ୍ରହଣେ ଽର୍ଦ୍ଧୋଦଯାଦିଷୁ
କରଣ ରେ ବିଷ୍ଟି ନଥିଲେ, ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧୋଦୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ,
କାର୍ତିକେ ଶୁକ୍ଲସପ୍ତମ୍ଯାଂ ନିଶୀଥେ ଽତୀଵ ଶୋଭନଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ, ମଧ୍ୟରାତିରେ ଏହା ବିଶେଷ ଶୁଭ।
ଅତ୍ଯାଵଶ୍ଯକକାର୍ଯେଷୁ ମାସାଦୀନାଂ ନ ଶୋଧନମ୍
ଅତି ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମାସ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିନ ଶୁଦ୍ଧି ଦରକାର ନୁହେଁ।
ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଦ୍ଧଭୂମୌ ଲିପ୍ତାଯାଂ ଗୋମଯୋଦକୈଃ
ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରି, ଗୋମୟ ଓ ପାଣିରେ ମାଟି ଶୁଦ୍ଧ କରି, ସେଠି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଷଟ୍କୋଣଂ ରଚଯେଦ୍ଭୂମୌ ରକ୍ତଚନ୍ଦନତଣ୍ଡୁଲୈଃ
ଭୂମିରେ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ଓ ଚାଉଳ ଦାଣାରେ ଷଟ୍କୋଣ ଆକୃତି ରେଖା କରିବା ଉଚିତ।
ନଵାର୍ଣୈର୍ଵେଷ୍ଟଯେତ୍ତଞ୍ଚ ତ୍ରିକୋଣଂ ତଦ୍ବହିଃ ପୁନଃ
ଏହାକୁ ନଉ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଦାଣାରେ ଘେରାଯିବା ଉଚିତ, ତାହାର ବାହାରେ ପୁନି ଏକ ତ୍ରିକୋଣ ଆକୃତି କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵର୍ଣଜଂ ରଜତୋତ୍ଥଂ ଵା ତାମ୍ରଜଂ ତଦଭାଵତଃ
ସୁନା, ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା ଏହା ନଥିଲେ ତାମ୍ବାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାତ୍ର ନେବା ଉଚିତ।
ଶାନ୍ତଯେ ମୁଦ୍ଗଚୂର୍ଣୋତ୍ଥଂ ସଂଧୌ ଗୋଧୂମଚୂର୍ଣଜମ୍
ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମୁଙ୍ଗ ଚୂଣାରେ ତିଆରି ପାତ୍ର, ସଂଧି ସମୟରେ ଗହୁଁ ଚୂଣାରେ ତିଆରି ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଆଜ୍ଯେ ଽଯୁତପଲେ ପାତ୍ରଂ ପଲପଞ୍ଚଶତା ସ୍ମୃତମ୍
ଘିଅ ଦଶ ହଜାର ପଳା ଧରିଥିବା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି।
ତ୍ରିସାହସ୍ରୀ ଘୃତପଲେ ଶର୍କରାପଲଭାଜନମ୍
ସର୍କରା ପାଇଁ ତିନି ହଜାର ପଳା ଘିଅ ଧରିଥିବା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଶତେ ଽକ୍ଷିଚରସଂଶ୍ଯାତମେଵମନ୍ଯତ୍ର କଲ୍ପଯେତ୍
ଏକ ଶତ ପଳା ଧରିଥିବା ପାତ୍ରରେ ଅକ୍ଷ ଫଳର ରସ ରଖିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ପାତ୍ରଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଵର୍ତୀଃ ସୂତ୍ରୋତ୍ଥିତାଃ କ୍ଷିପେତ୍
ଏପରି ପାତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରି, ସୂତାରେ ତିଆରି ବାତିଗୁଡିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତିଥିମାନାଦାସହସ୍ରଂ ତନ୍ତୁସଂଖ୍ଯା ଵିନିର୍ମିତା
ତିଥିର ଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ, ହଜାରଟି ସୂତା ବାଣ୍ଧିଯାଏ।
ସହସ୍ରପଲସଂଖ୍ଯାଦିଦଶାଂଶଂ କାର୍ଯଗୌରଵାତ୍
ହଜାର ପଳ ଗଣି, ତାହାର ଦଶମାଂଶ କାମ ପାଇଁ ଓଜନ ଭାବେ ନିଆଯାଏ।
ତଦର୍ଦ୍ଧାଂ ଵା ତଦର୍ଦ୍ଧାଂ ଵା ସୂକ୍ଷ୍ମାଗ୍ରାଂ ସ୍ଥୂଲମୂଲିକାମ୍
ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ନେଇ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ମୁଣ୍ଡ ଓ ମୋଟ ତଳ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପାତ୍ରଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଦେଶେ ମୁକ୍ତ୍ଵାଂ ଗୁଲଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ପାତ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ଚାରିଟି ଗୁଳା ରଖିବାକୁ କହାଯାଏ।