ସ୍ଵଵାଗ୍ଭଵାଭ୍ଯାଂ ନଵମୋ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାଭ୍ଯାମଥାନ୍ତିମଃ
ନବମ ମନ୍ତ୍ରଟି ତାଙ୍କର ନିଜ କଥା ଓ ସ୍ୱଭାବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହାପରେ ଶେଷ ଦୁଇଟି ହେଉଛି ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର।
ମନ୍ତ୍ରେ ତୁ ଦଶମେ ଵର୍ଣା ନଵଵର୍ମାସ୍ତ୍ରମଧ୍ଯଗାଃ
ଦଶମ ମନ୍ତ୍ରରେ, ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକ ନବ-ଅକ୍ଷର ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
ଏଷାମାଦ୍ଯେ ଵିରାଟ୍ଛଦୋ ଽନ୍ଯେଷୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁବୁଦାହୃତମ୍
ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଥମଟିକୁ ବିରାଟ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।
ତଦାଦିମଃ ଶିଵାର୍ଣଃ ସ୍ଯାଦନ୍ଯେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରାଃ
ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି 'ଶିବ' ଅକ୍ଷର, ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରର।
ଏଵଂ ଵିଂଶତିମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ଯଜନଂ ପୂର୍ଵଵନ୍ମତମ
ଏହି ବିଶି ମନ୍ତ୍ରର ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିୟମ ଥିଲା, ସେପରି ହେବା ଉଚିତ।
ତାରୋ ହୃତ୍କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନାଯ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରଠଦ୍ଵଯମ୍
'ତାର' ଅକ୍ଷର ହୃଦୟରେ ରହିଛି, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ପାଇଁ ଏହି ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଦୁଇଟି।
ଭୂନେତ୍ରସମନେତ୍ରାକ୍ଷିଵର୍ଣେରସ୍ଯାଙ୍ଗପଞ୍ଚକମ୍
ଏହାର ପାଞ୍ଚଟି ଅଙ୍ଗ ହେଉଛି 'ଭୂ', 'ନେତ୍ର', 'ସମନେତ୍ର' ଓ 'ଅକ୍ଷି' ଅକ୍ଷର।
ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାଗ୍ନିପ୍ରିଯାମନ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ହ୍ଯଷ୍ଟାଦଶାର୍ଣକଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଟି ଅଷ୍ଟାଦଶ ଅକ୍ଷରର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନମୋ ଭଗଵତେ ଶ୍ରୀତି କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନାଯ ଚ
ଭଗବାନଙ୍କୁ ଓ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ପରିପାଲିତସପ୍ତାନ୍ତେ ଦ୍ଵୀପାଯ ସର୍ଵରାପଦମ୍
ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପର ରକ୍ଷାକାରୀ, ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ।
ସହସ୍ରଦହନପ୍ରାନ୍ତେ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାନ୍ତୋ ମହାମନୁଃ
ହଜାର ଦାହ ଶେଷରେ ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ମହାମନ୍ତ୍ର ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ରାଜନ୍ଯକ୍ରଵର୍ତୀ ଚ ଵୀରଃ ଶୂରସ୍ତୃତୀଯକଃ
ସେ ରାଜା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିର ଅଧିପତି, ବୀର ଓ ତୃତୀୟଟି ଶୂରବୀର।
ରେଵାଂବୁପରିତୃପ୍ତଶ୍ଚ କାଣୋ ହସ୍ତପ୍ରବାଧିତଃ
ସେ ରେବା ନଦୀର ଜଳରେ ତୃପ୍ତ, କାଣା ଓ ତାଙ୍କର ହାତ ଦୁଃଖିତ।
ସିଂଚ୍ଯମାନଂ ଯୁଵତିଭିଃ କ୍ରୀଡନ୍ତଂ ନର୍ମଦାଜଲେ
ଯୁବତୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଛିଁଟୁଛନ୍ତି, ସେ ନର୍ମଦା ଜଳରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵାଯୁତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ପଜେଦନ୍ଯତ୍ତୁ ପୂର୍ଵଵତ୍
ଏପରି ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ପୂର୍ବପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନୋ ନାମ ରାଜା ବାହୁସହସ୍ରଵାନ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ନାମକ ରାଜା ହଜାର ହାତ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଲଭ୍ଯତେ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଯୋ ଽଯଂ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଣସଂଯୁତଃ
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାତ୍ରିଂଶତି ଅକ୍ଷରରୁ ଗଠିତ ମିଳିଥାଏ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯାଯ ଶବ୍ଦାନ୍ତେ ଵିଦ୍ମହେ ପଦମୁଞ୍ଚରେତ୍
'କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ 'ବିଦ୍ମହେ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ନୋର୍ଽଜୁନଃ ପ୍ରଵର୍ଣାନ୍ତେ ଚୋଦଯାତ୍ପଦମୀରଯେତ୍
ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷରେ ଅର୍ଜୁନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପାଇଁ ଶେଷ ଶ୍ଲୋକକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନୁଷ୍ଟୁଭଂ ମନୁଂ ରାତ୍ରୌ ଜପତାଂ ଚୌରସଂଚଯାଃ
ରାତିରେ ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଚନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ର ଜପନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଚୋରମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତି।
ଅଥୋ ଦୀପଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ କାର୍ତଵୀର୍ଯପ୍ରିଯଙ୍କରମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଦୀପ ପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ।
ମାଘଫାଲ୍ଗୁନଯୋର୍ମାସୋର୍ଦୀପାରଂଭଂ ସମାଚରେତ୍
ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଦୀପ ଜଳାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ହସ୍ତୋତ୍ତରାଶ୍ଵିରୌଦ୍ରେଯପୁଷ୍ଯଵୈଷ୍ଣଵଵାଯୁଭେ
ହସ୍ତ, ଉତ୍ତରା, ଅଶ୍ୱିନୀ, ରୌଦ୍ର, ପୁଷ୍ୟ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ବାୟୁ ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ,
ଚରମେ ଚ ଵ୍ଯତୀପାତେ ଧୃତୌ ଵୃଦ୍ଧୌ ସୁକର୍ମଣି
ଶେଷରେ, ବ୍ୟତୀପାତ, ଧୃତି, ବୃଦ୍ଧି ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ,
କରଣେ ଵିଷ୍ଟିରହିତେ ଗ୍ରହଣେ ଽର୍ଦ୍ଧୋଦଯାଦିଷୁ
କରଣ ରେ ବିଷ୍ଟି ନଥିଲେ, ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧୋଦୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ,
କାର୍ତିକେ ଶୁକ୍ଲସପ୍ତମ୍ଯାଂ ନିଶୀଥେ ଽତୀଵ ଶୋଭନଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ, ମଧ୍ୟରାତିରେ ଏହା ବିଶେଷ ଶୁଭ।
ଅତ୍ଯାଵଶ୍ଯକକାର୍ଯେଷୁ ମାସାଦୀନାଂ ନ ଶୋଧନମ୍
ଅତି ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମାସ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିନ ଶୁଦ୍ଧି ଦରକାର ନୁହେଁ।
ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଦ୍ଧଭୂମୌ ଲିପ୍ତାଯାଂ ଗୋମଯୋଦକୈଃ
ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରି, ଗୋମୟ ଓ ପାଣିରେ ମାଟି ଶୁଦ୍ଧ କରି, ସେଠି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଷଟ୍କୋଣଂ ରଚଯେଦ୍ଭୂମୌ ରକ୍ତଚନ୍ଦନତଣ୍ଡୁଲୈଃ
ଭୂମିରେ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ଓ ଚାଉଳ ଦାଣାରେ ଷଟ୍କୋଣ ଆକୃତି ରେଖା କରିବା ଉଚିତ।
ନଵାର୍ଣୈର୍ଵେଷ୍ଟଯେତ୍ତଞ୍ଚ ତ୍ରିକୋଣଂ ତଦ୍ବହିଃ ପୁନଃ
ଏହାକୁ ନଉ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଦାଣାରେ ଘେରାଯିବା ଉଚିତ, ତାହାର ବାହାରେ ପୁନି ଏକ ତ୍ରିକୋଣ ଆକୃତି କରିବା ଉଚିତ।