ଧତ୍ତୂରୈଃ ସ୍ତଭ୍ଯତେ ନିମ୍ବୈର୍ଦ୍ଵେଷ୍ଯତେ ଵଶ୍ଯତେଂଽବୁଜୈଃ
ଧତୂରା ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ କରାଯାଏ, ନିମ୍ବ ଦ୍ୱାରା ବିରୋଧ କରାଯାଏ, ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ବଶୀଭୂତ କରାଯାଏ।
କଟୁତୈଲମହିଷ୍ଯାଜ୍ଯୈର୍ହେମଦ୍ରଵ୍ଯାଞ୍ଜନଂ ସ୍ମୃତମ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଲ, ମହିଷ ଘୃତ ଓ ସୁନା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଲେପନ କରିବା ନିୟମ।
ତିଲତଣ୍ଡୁଲସିଦ୍ଧାର୍ଥଜାଲୈର୍ଵଶ୍ଯୋ ନୃପୋ ଭଵେତ୍
ତିଳ, ଚାଉଳ ଓ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଦାନା ଦ୍ୱାରା ରାଜାକୁ ବଶ କରାଯାଏ।
ସ୍ତ୍ରୀଵଶ୍ଯକୃତ୍ପ୍ରିଯଙ୍ଗୂଣାଂ ମୁରାଣାଂ ଭୂତଶାନ୍ତିଦଃ
ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବଶ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ଭୂତ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମୁରା ବ୍ୟବହାର କରିଲେ ଫଳ ମିଳେ।
ସମିଧୋ ଲଭତେ ହୁତ୍ଵା ପୁତ୍ରାନାଯୁର୍ଦ୍ଧନଂ ସୁଖମ୍
ସମିଦ୍ ହୋମ କଲେ ପୁଅ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଧନ ଓ ସୁଖ ମିଳେ।
ରୋଚନାଗୋମଯୈସ୍ତଂଭୋ ଭୂପ୍ରାପ୍ତିଃ ଶାଲିଭିର୍ହୁତୈଃ
ରୋଚନା ଓ ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିରତା ଆସେ, ଶାଲି ହୋମ କଲେ ଭୂମି ଲାଭ ହୁଏ।
ପ୍ରକଲ୍ପନୀଯା ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞୈଃ କାର୍ଯ୍ଯଗୌରଵଲାଘଵାତ୍
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ କାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁରୁତ୍ୱ ଓ ସହଜତା ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବେ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନଂ ଙେଂତଂ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରେଷୁ ଯୋଜଯେତ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ମରଣ କରି ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଦ୍ଯବୀଜଦ୍ଵଯେନାସୌ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ମନ୍ତ୍ର ଈରିତଃ
ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ।
ସ୍ଵପାଶାଭ୍ଯାଂ ପଞ୍ଚମୋ ଽସୌ ଷଷ୍ଟଃ ସ୍ଵେନ ଚ ମାଯଯା
ତାଙ୍କର ନିଜ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚମ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଷଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ହୁଏ।
ସ୍ଵଵାଗ୍ଭଵାଭ୍ଯାଂ ନଵମୋ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାଭ୍ଯାମଥାନ୍ତିମଃ
ନବମ ମନ୍ତ୍ରଟି ତାଙ୍କର ନିଜ କଥା ଓ ସ୍ୱଭାବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହାପରେ ଶେଷ ଦୁଇଟି ହେଉଛି ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର।
ମନ୍ତ୍ରେ ତୁ ଦଶମେ ଵର୍ଣା ନଵଵର୍ମାସ୍ତ୍ରମଧ୍ଯଗାଃ
ଦଶମ ମନ୍ତ୍ରରେ, ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକ ନବ-ଅକ୍ଷର ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
ଏଷାମାଦ୍ଯେ ଵିରାଟ୍ଛଦୋ ଽନ୍ଯେଷୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁବୁଦାହୃତମ୍
ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଥମଟିକୁ ବିରାଟ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।
ତଦାଦିମଃ ଶିଵାର୍ଣଃ ସ୍ଯାଦନ୍ଯେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରାଃ
ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି 'ଶିବ' ଅକ୍ଷର, ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରର।
ଏଵଂ ଵିଂଶତିମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ଯଜନଂ ପୂର୍ଵଵନ୍ମତମ
ଏହି ବିଶି ମନ୍ତ୍ରର ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିୟମ ଥିଲା, ସେପରି ହେବା ଉଚିତ।
ତାରୋ ହୃତ୍କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନାଯ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରଠଦ୍ଵଯମ୍
'ତାର' ଅକ୍ଷର ହୃଦୟରେ ରହିଛି, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ପାଇଁ ଏହି ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଦୁଇଟି।
ଭୂନେତ୍ରସମନେତ୍ରାକ୍ଷିଵର୍ଣେରସ୍ଯାଙ୍ଗପଞ୍ଚକମ୍
ଏହାର ପାଞ୍ଚଟି ଅଙ୍ଗ ହେଉଛି 'ଭୂ', 'ନେତ୍ର', 'ସମନେତ୍ର' ଓ 'ଅକ୍ଷି' ଅକ୍ଷର।
ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାଗ୍ନିପ୍ରିଯାମନ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ହ୍ଯଷ୍ଟାଦଶାର୍ଣକଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଟି ଅଷ୍ଟାଦଶ ଅକ୍ଷରର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନମୋ ଭଗଵତେ ଶ୍ରୀତି କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନାଯ ଚ
ଭଗବାନଙ୍କୁ ଓ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ପରିପାଲିତସପ୍ତାନ୍ତେ ଦ୍ଵୀପାଯ ସର୍ଵରାପଦମ୍
ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପର ରକ୍ଷାକାରୀ, ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ।
ସହସ୍ରଦହନପ୍ରାନ୍ତେ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାନ୍ତୋ ମହାମନୁଃ
ହଜାର ଦାହ ଶେଷରେ ବର୍ମ ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ମହାମନ୍ତ୍ର ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ରାଜନ୍ଯକ୍ରଵର୍ତୀ ଚ ଵୀରଃ ଶୂରସ୍ତୃତୀଯକଃ
ସେ ରାଜା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିର ଅଧିପତି, ବୀର ଓ ତୃତୀୟଟି ଶୂରବୀର।
ରେଵାଂବୁପରିତୃପ୍ତଶ୍ଚ କାଣୋ ହସ୍ତପ୍ରବାଧିତଃ
ସେ ରେବା ନଦୀର ଜଳରେ ତୃପ୍ତ, କାଣା ଓ ତାଙ୍କର ହାତ ଦୁଃଖିତ।
ସିଂଚ୍ଯମାନଂ ଯୁଵତିଭିଃ କ୍ରୀଡନ୍ତଂ ନର୍ମଦାଜଲେ
ଯୁବତୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଛିଁଟୁଛନ୍ତି, ସେ ନର୍ମଦା ଜଳରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵାଯୁତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ପଜେଦନ୍ଯତ୍ତୁ ପୂର୍ଵଵତ୍
ଏପରି ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ପୂର୍ବପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନୋ ନାମ ରାଜା ବାହୁସହସ୍ରଵାନ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ନାମକ ରାଜା ହଜାର ହାତ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଲଭ୍ଯତେ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଯୋ ଽଯଂ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଣସଂଯୁତଃ
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାତ୍ରିଂଶତି ଅକ୍ଷରରୁ ଗଠିତ ମିଳିଥାଏ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯାଯ ଶବ୍ଦାନ୍ତେ ଵିଦ୍ମହେ ପଦମୁଞ୍ଚରେତ୍
'କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ 'ବିଦ୍ମହେ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ନୋର୍ଽଜୁନଃ ପ୍ରଵର୍ଣାନ୍ତେ ଚୋଦଯାତ୍ପଦମୀରଯେତ୍
ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷରେ ଅର୍ଜୁନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପାଇଁ ଶେଷ ଶ୍ଲୋକକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନୁଷ୍ଟୁଭଂ ମନୁଂ ରାତ୍ରୌ ଜପତାଂ ଚୌରସଂଚଯାଃ
ରାତିରେ ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଚନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ର ଜପନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଚୋରମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତି।