ଦଧ୍ଯୋଦନେନ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସାଧକସତ୍ତମଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ଦହି ମିଶା ଭାତକୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଦେବେ।
ଏଵଂ କୃତେ ତୁ ନଷ୍ଟାନାଂ ମହିଷୀଣାଂ ଗଵାମପି
ଏହିପରି କାମ କଲେ, ହରାଇଯାଇଥିବା ମହିଷ ଓ ଗାଈମାନେ
ଚୌରାଦିଦୁଷ୍ଟସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ସର୍ପାଦୀନାଂ ଭଯେ ପୁନଃ
ଚୋର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀ, ସାପ ଓ ଏପରି ଭୟ ଥିଲେ,
ପୂର୍ଵଦ୍ଵାରେ ଗଜଃ ସ୍ଥାପ୍ଯୋ ଦକ୍ଷିଣେ ମହିଷସ୍ତଥା
ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ହାତୀ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ମହିଷ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ କ୍ରମେଣ ଖଡ୍ଗଂ ଚ କ୍ଷୁରିକାଦଣ୍ଡମୁଦ୍ଗରାନ୍
ଏହି କ୍ରମରେ ତଳୱାର, ଛୁରି, ଲଠି ଓ ମୁଠି ବସାଇବା ଦରକାର।
କୃତ୍ଵା ଡମରୁହସ୍ତାଂ ଚ ଚକିତାକ୍ଷୀଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସାବଧାନରେ ଡମ୍ରୁ ଧରିଥିବା ଓ ଭୟଭିତ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଜଣେ ଜଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଜାତୀପୁଷ୍ପୈସ୍ତୁ ସଂପୂଜ୍ଯ ଶୁଦ୍ଧଧୂପ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ଜାସୁମ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଧୂପ ଦେବା ଦରକାର।
ଗଗନଂ ଦୀପିକେନ୍ଦ୍ଵାଢ୍ଯାଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ପୁରତୋ ଜପେତ୍
ଆକାଶୀୟ ଆଲୋକରେ ଶୋଭିତ ଦୀପ ପାଖରେ ବସି, ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅନଯୋର୍ଭୌଂମଵାରେ ତୁ କୁର୍ଯାଦାରଂଭମାଦରାତ୍
ଶନିବାର ଦିନରେ ଏହି କ୍ରିୟାଟିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ତଦନ୍ତରେ ତାଲମୀଷ୍ଟନ୍ନମ୍ରଂ ସମାଲିଖେତ୍
ଏହା କରି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ, ଇଚ୍ଛାମତା ହାଲୁକା ଭାବେ ଝାଡ଼ିପତ୍ର ଆକିବା ଉଚିତ।
ଵାମହସ୍ତେନ ତାଲାଗ୍ରଂ ଦକ୍ଷିଣେ ଜ୍ଞାନମୁଦ୍ରିକା
ବାମହାତରେ ଝାଡ଼ିପତ୍ରର ଶୀର୍ଷ ଛୁଇଁବା, ଡାହାଣହାତରେ ଜ୍ଞାନମୁଦ୍ରା ଧରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁରସ୍ର ଵିଧାଯାଥ ତନ୍ମଧ୍ଯେ ମୂର୍ତିମାଲିଖେତ୍
ତାପରେ ଚଉକୋଣା ଆକୃତି ତିଆରି କରି, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ମୂର୍ତ୍ତି ଆକିବା ଉଚିତ।
ତୋଯେନ ସ୍ନାନଗନ୍ଧାଦି ଯଥାସଂଭଵମର୍ପଯେତ୍
ପାଣି ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁପରି ଉପଲବ୍ଧ, ସ୍ନାନ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
କିଲିଦ୍ଵଯଂ ଜପଂ ପ୍ରୋକ୍ତମେଵଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଦିନେ ଦିନେ
ଦୁଇଟି କିଳକ ମନ୍ତ୍ରର ଜପ ପ୍ରତିଦିନ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଯାମପାଷାଣଖଣ୍ଡେନ ଲିଖିତ୍ଵା ଭୂପତେର୍ଗୃହମ୍
କଳା ପାଷାଣ ଟୁକୁଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ଏହା ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯପୁଚ୍ଛ ରିଧିତ୍ରଯଯୁକ୍ତାଂ ହନୂମତଃ
ହନୁମାନଙ୍କୁ ତିନିପ୍ରକାର ଧନ୍ୟତା ସହିତ, ପରସ୍ପର ଲଜ୍ଜା ଗୁଞ୍ଜିତ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।
ଜଟାମାଂସୀଭଵଂ ଧୂପଂ ତୈଲାକ୍ତଘୃତଦୀପକମ୍
ଜଟାମାଞ୍ଚୀ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଧୂପ ଏବଂ ତେଲ ଓ ଘୃତ ଲଗାଯିଥିବା ଦୀପ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯେଯୋ ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତେନ ରୋଟିକାଂ ଭକ୍ଷଯନ୍ହରିଃ
ଡାହାଣହାତରେ ରୋଟି ଖାଉଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ନାରଯନ୍ଭ୍ରୁକୁଟୀଂ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଭୀଷଯନ୍ମଥଯନ୍ସ୍ଥିତଃ
ତିନି ଭୂକୁଟି ଚାପି, ଭୟଦାୟକ ଭାବରେ ଦୁସ୍ତମାନେ ଉପରେ ଗର୍ଜନ କରି, ତିନି ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଦଣ୍ଡିତ କରି ଦଣ୍ଡିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଏଵଂ କୃତଵିଧାନେନ ପରସୈନ୍ଯଂ ଵିନାଶଯେତ୍
ଏହିପରି ବିଧିରେ କ୍ରିୟା କଲେ ଶତ୍ରୁ ସେନା ନାଶ ହୁଏ।
ପ୍ରାଯୋଗା ବହଵସ୍ତତ୍ର ସଂକ୍ଷେପାଦ୍ଗଦିତା ମଯା
ଏଠାରେ ମୁଁ ଅନେକ ପ୍ରୟୋଗ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଛି।
ତସ୍ଯାସାଧ୍ଯଂ ନ ଵୈ କିଞ୍ଚିଦ୍ଵିଦ୍ଯତେ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଭୁବନରେ କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅଵିନୀତାଯ ଶିଷ୍ଯାଯ ପିଶୁନାଯ କଦାଚନ
ଅନୁଶାସନ ନଥିବା କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ କେବେ ଏହା ଶିଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ବହୁନା କିମିହୋକ୍ତେନ ସର୍ଵଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କପୀଶ୍ଵରଃ
ଏଠାରେ ଅଧିକ କଣ କହିବି? ବନରାଜଙ୍କ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତାରୋ ନମୋ ହନୁମତେ ଜାଠରତ୍ରଯମୀରଯେତ୍
'ତାର, ହନୁମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତିନି ଆନ୍ତ୍ର ଚଳାଇବା ଉଚିତ।
ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵଂ ତତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରକାଶଯଯୁଗଂ ତତଃ
ତାପରେ ଆତ୍ମାର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଜାଣିବା ଓ ପରେ ଦୁଇଟି ଜ୍ଵାଳା ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ।
ଵସିଷ୍ଠୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଽନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଚ ଦେଵତାଃ ପୁନଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ହେଲେ ବଶିଷ୍ଠ, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ପୁନି ପୁନି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରାର୍ଣୈଶ୍ଚ ଷଡଙ୍ଗାନି କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେତ୍କପୀଶ୍ଵରମ୍
ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଛଅ ଅଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରି, ବନର ମାଲିକଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଧ୍ଯାତ୍ମଚିତ୍ତମାସୀନଂ କଦଲୀଵନମଧ୍ଯଗମ୍
ଆତ୍ମାରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, କଦଳୀ ଚମ୍ପା ମଧ୍ୟରେ ବସି ରହିବା।
ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵଂ ପ୍ରଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଂ ଦଶାଂଶଂ ଜୁହୁଯାତ୍ତିଲୈଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଓ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା।