କ୍ରୂରସତ୍ତ୍ଵେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଶଶ୍ଵଦୂନ୍ଧଵିମୋକ୍ଷଣେ
ସମସ୍ତ କ୍ରୁର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସଦା ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।
ଆଗମେ ନିର୍ଗମେ ଚୈଵ ରାଜଦ୍ଵାରେ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ପ୍ରବେଶ କିମ୍ବା ବାହାରିବାବେଳେ, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀପଦାନଂ ହନୁମତୋ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେବାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ଲଘୁମାନଂ ସ୍ମୃତଂ ପଞ୍ଚ ସପ୍ତ ଵା ନଵ ଵା ତଥା
ଛୋଟ ମାପକୁ ପାଞ୍ଚ, ସାତ କିମ୍ବା ନଅ ବୋଲି ଧରାଯାଏ।
ପ୍ରତିମାକରଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମାରୁତେର୍ଦୀପଦାପନେ
ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେବାବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା କଥା କହାଯାଇଛି।
ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖଂ ଵୀରଂ କୃତ୍ଵା କେସରିଵିକ୍ରମମ୍
ସିଂହ ଚାଳ ଧରି, ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁକୁ ହେବା ଭଳି ବୀର ଆକୃତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଲିଖେଦ୍ଭିତ୍ତୌ ପଟେ ଵାପି ପୀଠେ ଵା ମାରୁତେଃ ଶୁଭେ
ହନୁମାନଙ୍କ ଶୁଭ ଆକୃତିକୁ ଦିଵାଳ, ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଆସନ ଉପରେ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯଦୀପଃ ପ୍ରକର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରଵିଦ୍ଯଯା
ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ନିତ୍ୟ ଦୀପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯାଦୌ ଚ ଦ୍ଵିତୀଯାଦାଵିମଂ ଦୀପମିତୀରଯେତ୍
ଷଷ୍ଠି ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ଦୀପକୁ ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ।
କୂଟାଦୌ ନିତ୍ଯଦୀପେ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ସୂର୍ଯାକ୍ଷରଂ ଵଦେତ୍
ବେଦି ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଦୀପ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତାଯାଂ ଭୂମୌ ତଦ୍ଗତମାନସଃ
ଗୋମୟ ଲେପା ହୋଇଥିବା ଭୂମିରେ ମନ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଦରକାର।
କମଲଂ ଚ ଲିଖେଦ୍ଭଦ୍ରଂ ତତ୍ର ଦୀପଂ ନିଧାପଯେତ୍
ସେଠାରେ ଶୁଭ କମଳ ଆଙ୍କି, ତାହା ଉପରେ ଦୀପ ରଖିବା ଉଚିତ।
କୂଟଷଟ୍କଂ ଚ ଷଟ୍କୋଣେ ଅନ୍ତରାଲେ ପରଲିଖେତ୍
ଷଡ୍କୋଣ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଷଡ୍କୋଣ ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ସୌମ୍ଯଂ ମଧ୍ଯଗତଂ ଲେଖ୍ଯଂ ତତ୍ର ସଂପୂଜ୍ଯ ମାରୁତିମ୍
ମଧ୍ୟରେ ମୃଦୁ ଆକୃତି ଆଙ୍କି, ସେଠାରେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଵସୁପତ୍ରେ କ୍ରମାତ୍ପୂଜ୍ଯା ଅଷ୍ଟାଵେତେ ଚ ଵାନରାଃ
ବସୁ ପତ୍ର ଉପରେ ଏହି ଆଠ ମାନବନ୍ଦରକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନୀଲାଯାଥୋ ଜାଂବଵତେ ପ୍ରହସ୍ତାଯ ତଥୈଵ ଚ
ନୀଳଙ୍କୁ, ତାପରେ ଜାମ୍ବବନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେଇପରି ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ।
ଆଦାଵଞ୍ଜନାପୁତ୍ରାଯ ତତଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରମୂର୍ତଯେ
ପ୍ରଥମେ ଅଞ୍ଜନାପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ତାପରେ ରୁଦ୍ର ଆକୃତିକୁ।
ରାମଦୂତାଯ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରନିଵାରଣାଯ ତତ୍ପରମ୍
ରାମଙ୍କ ଦୂତକୁ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ରୋଧକୁ ଏହିପରି ପୂଜିବା ଉଚିତ।
କୁଶୋଦକଂ ସମାଦାଯ ଦୀପମନ୍ତ୍ରଂ ସମୁଞ୍ଚରେତ୍
କୁଶ ଜଳ ନେଇ, ଦୀପ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ କୂଟଧା ଜପ୍ତ୍ଵା ଜଲଂ ଭୂମୌ ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍
ସେହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ବେଦିରେ ଜପି, ଜଳକୁ ଭୂମିରେ ଢାଳିଦେବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଦୀପଵର୍ଯେଣ ଉଦଙ୍ମୁଖଗତେନ ଵୈ
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୀପଟିକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ତ୍ରଯୋଦଶୈଵଂ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଗୋମଯଂ ମୃତ୍ତିକା ମସୀ
ଏହି ତେରଟି ଜିନିଷ — ଗୋମୟ, ମାଟି, କାଳି,
କସ୍ତୂରିକା ଦଧି କ୍ଷୀରଂ ନଵନୀତଂ ଘଋତଂ ତଥା
କସ୍ତୂରୀ, ଦହି, ଦୁଧ, ନବନୀତ, ଏବଂ ଘିଅ ସମେତ,
ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିନଷ୍ଟଦ୍ରଵ୍ଯାପ୍ତୌ ମାହିଷଂ ଗୋମଯଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଏହି ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ମିଳିଲେ ନାହିଁ, ତେବେ ମହିଷର ଗୋମୟ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି।
ବାଲାଦିରକ୍ଷଣେ ଚୈଵ ଚୌରାଦିଭଯନାଶନେ
ଶିଶୁମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଚୋର ଓ ଏପରି ଭୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ,
ଭୂମିସ୍ପୃଷ୍ଟଂ ନ ତଦ୍ଗ୍ରାହ୍ଯମନ୍ତରିକ୍ଷାଞ୍ଚ ଭାଜନେ
ମାଟିକୁ ଛୁଇଁଥିବା ଜିନିଷ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ଭୂମିରୁ ଉପରେ ଥିବା ପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଦରକାର।
ତତ୍ର ଗୋପୀଚନ୍ଦନଂ ତୁ ହରିତାଲଂ ଚ ଗୌରିକମ୍
ସେଠାରେ ଗୋପୀଚନ୍ଦନ, ହରିତାଳ ଓ ଗୌରିକା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍।
କୃତ୍ଵା ଗୋପୀଚଦଂନେନ ଚତୁରସ୍ରଂ ଗୃହଂ ସୁଧୀଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଗୋପୀଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଚଉକୋଣିଆ ଘର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ବୀଜଂ କ୍ରୋଧାଞ୍ଚ ତତ୍ପୁଚ୍ଛଂ ଲିଖେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ସମାହିତଃ
ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ମନ୍ତ୍ରପାଠକ ମୂଳ ଅକ୍ଷର ଓ କ୍ରୋଧର ପୁଛ ଲେଖିବେ।
ଶତପତ୍ରସମୋ ଧୂପଃ ଶାଲନିର୍ଯାସସଂଭଵଃ
ଧୂପ ଶତଦଳ ପଦ୍ମ ପରି ହେବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଶାଳ ଗଛର ରସରୁ ତିଆରି।