ନିତ୍ଯେ ପଞ୍ଚପଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତମଥଵା ମାନସୀ ରୁଚିଃ
ନିତ୍ୟ ପୂଜା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ପଳ ତେଲ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ମନରେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା।
ଶିଵାଲଯେ ଽଥଵା କୁର୍ଯାନ୍ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକେ ସ୍ଥଲେ
ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ କିମ୍ବା ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଏହା କରାଯାଇପାରେ।
ଵିଶେଷୋ ଽସ୍ତ୍ଯତ୍ର ଯଃ କଶ୍ଚିନ୍ମାରୁତେ ରୁଚ୍ଯତେ ମଯା
ଏଠାରେ ଏକ ବିଶେଷ ଭିନ୍ନତା ଅଛି, ଯାହା ବାୟୁଦେବଙ୍କୁ ବହୁତ ପସନ୍ଦ।
ଚତୁଷ୍ପଥେ ତଥା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଷଟ୍ସୁ ଦୀପପ୍ରଦାପନମ୍
ଚଉମୁଖୀରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କହାଯାଇଛି, ଏବଂ ଛଅଟି ସ୍ଥାନରେ ଦୀପ ଦାନ ଉଚିତ।
ନାନାଭୋଗଶ୍ରିଯୈ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦୀପଦାନଂ ହନୂମତଃ
ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦୀପ ଦାନ କଲେ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଓ ଶ୍ରୀ ମିଳେ।
ଵିଷଵ୍ଯାଧିଭଯେ ଘୋରେ ହନୁମତ୍ସନ୍ନିଧୌ ସ୍ମୃତମ୍
ବିଷ କିମ୍ବା ରୋଗର ଭୟଙ୍କର ଆତଙ୍କରେ, ହନୁମାନଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଏହା ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଚତୁଷ୍ପଥେ ଵ୍ଯାଧିନଷ୍ଟୌ ଦୁଷ୍ଟଦୃଷ୍ଟୌ ତଥୈଵ ଚ
ଚଉମୁଖୀରେ, ରୋଗ, ହାରାଣି କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଵଟମୂଲେ ତୁ ସର୍ଵକାର୍ଯପ୍ରସିଦ୍ଧଯେ
ଅଶ୍ୱଥ କିମ୍ବା ବଟ ଗଛର ମୂଳରେ, ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳତା ପାଇଁ।
ଦ୍ଯୂତେ ଦୃଷ୍ଟିସ୍ତଂଭନେ ଚ ଵିଦ୍ଵେଷେ ମାରଣେ ତଥା
ଜୁଆରେ, ଦୃଷ୍ଟି ବନ୍ଧନରେ, ଶତ୍ରୁତା କିମ୍ବା ବିନାଶରେ।
ଵିଷେ ଵ୍ଯାଧୌ ଜ୍ଵରେ ଭୂତଗ୍ରହେ କ୍ରୃତ୍ଯାଵିମୋଚନେ
ବିଷ, ରୋଗ, ଜ୍ୱର, ଭୂତ ପ୍ରଭାବ କିମ୍ବା ଟୋଣା ମୁକ୍ତିରେ।
କ୍ରୂରସତ୍ତ୍ଵେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଶଶ୍ଵଦୂନ୍ଧଵିମୋକ୍ଷଣେ
ସମସ୍ତ କ୍ରୁର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସଦା ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।
ଆଗମେ ନିର୍ଗମେ ଚୈଵ ରାଜଦ୍ଵାରେ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ପ୍ରବେଶ କିମ୍ବା ବାହାରିବାବେଳେ, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀପଦାନଂ ହନୁମତୋ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେବାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ଲଘୁମାନଂ ସ୍ମୃତଂ ପଞ୍ଚ ସପ୍ତ ଵା ନଵ ଵା ତଥା
ଛୋଟ ମାପକୁ ପାଞ୍ଚ, ସାତ କିମ୍ବା ନଅ ବୋଲି ଧରାଯାଏ।
ପ୍ରତିମାକରଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମାରୁତେର୍ଦୀପଦାପନେ
ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେବାବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା କଥା କହାଯାଇଛି।
ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖଂ ଵୀରଂ କୃତ୍ଵା କେସରିଵିକ୍ରମମ୍
ସିଂହ ଚାଳ ଧରି, ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁକୁ ହେବା ଭଳି ବୀର ଆକୃତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଲିଖେଦ୍ଭିତ୍ତୌ ପଟେ ଵାପି ପୀଠେ ଵା ମାରୁତେଃ ଶୁଭେ
ହନୁମାନଙ୍କ ଶୁଭ ଆକୃତିକୁ ଦିଵାଳ, ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଆସନ ଉପରେ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯଦୀପଃ ପ୍ରକର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରଵିଦ୍ଯଯା
ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ନିତ୍ୟ ଦୀପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯାଦୌ ଚ ଦ୍ଵିତୀଯାଦାଵିମଂ ଦୀପମିତୀରଯେତ୍
ଷଷ୍ଠି ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ଦୀପକୁ ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ।
କୂଟାଦୌ ନିତ୍ଯଦୀପେ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ସୂର୍ଯାକ୍ଷରଂ ଵଦେତ୍
ବେଦି ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଦୀପ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତାଯାଂ ଭୂମୌ ତଦ୍ଗତମାନସଃ
ଗୋମୟ ଲେପା ହୋଇଥିବା ଭୂମିରେ ମନ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଦରକାର।
କମଲଂ ଚ ଲିଖେଦ୍ଭଦ୍ରଂ ତତ୍ର ଦୀପଂ ନିଧାପଯେତ୍
ସେଠାରେ ଶୁଭ କମଳ ଆଙ୍କି, ତାହା ଉପରେ ଦୀପ ରଖିବା ଉଚିତ।
କୂଟଷଟ୍କଂ ଚ ଷଟ୍କୋଣେ ଅନ୍ତରାଲେ ପରଲିଖେତ୍
ଷଡ୍କୋଣ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଷଡ୍କୋଣ ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ସୌମ୍ଯଂ ମଧ୍ଯଗତଂ ଲେଖ୍ଯଂ ତତ୍ର ସଂପୂଜ୍ଯ ମାରୁତିମ୍
ମଧ୍ୟରେ ମୃଦୁ ଆକୃତି ଆଙ୍କି, ସେଠାରେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଵସୁପତ୍ରେ କ୍ରମାତ୍ପୂଜ୍ଯା ଅଷ୍ଟାଵେତେ ଚ ଵାନରାଃ
ବସୁ ପତ୍ର ଉପରେ ଏହି ଆଠ ମାନବନ୍ଦରକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନୀଲାଯାଥୋ ଜାଂବଵତେ ପ୍ରହସ୍ତାଯ ତଥୈଵ ଚ
ନୀଳଙ୍କୁ, ତାପରେ ଜାମ୍ବବନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେଇପରି ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ।
ଆଦାଵଞ୍ଜନାପୁତ୍ରାଯ ତତଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରମୂର୍ତଯେ
ପ୍ରଥମେ ଅଞ୍ଜନାପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ତାପରେ ରୁଦ୍ର ଆକୃତିକୁ।
ରାମଦୂତାଯ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରନିଵାରଣାଯ ତତ୍ପରମ୍
ରାମଙ୍କ ଦୂତକୁ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ରୋଧକୁ ଏହିପରି ପୂଜିବା ଉଚିତ।
କୁଶୋଦକଂ ସମାଦାଯ ଦୀପମନ୍ତ୍ରଂ ସମୁଞ୍ଚରେତ୍
କୁଶ ଜଳ ନେଇ, ଦୀପ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ କୂଟଧା ଜପ୍ତ୍ଵା ଜଲଂ ଭୂମୌ ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍
ସେହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ବେଦିରେ ଜପି, ଜଳକୁ ଭୂମିରେ ଢାଳିଦେବା ଉଚିତ।