ଏଵଂ ଯୋ ଭଜତେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଵାଯୁପୁତ୍ରଂ କପୀଶ୍ଵରମ୍
ଏଭଳି, ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ରରେ ବାୟୁପୁତ୍ର, କପିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରେ—
ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ସୁତାନ୍ପୌତ୍ରାନ୍ସୌଭାଗ୍ଯମତୁଲଂ ଯଶଃ
ସେ ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ପୁଅ, ନତି, ଅତୁଳ ସଉଭାଗ୍ୟ ଏବଂ ଯଶ ପାଇଥାଏ।
ଵଶ୍ଯାଦ୍ଯାନି ଚ କର୍ମାଣି ସଂଗରେ ଵିଜଯଂ ତଥା
ବଶୀକରଣ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ, ସଂଗ୍ରାମରେ ଜୟ ମଧ୍ୟ ପାଇଥାଏ।
ଉପାସିତୋଂଽଜନାଗର୍ଭସଂଭୂତଃ ପ୍ରଦଦାତ୍ଯଲମ୍
ଅଞ୍ଜନାର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଉପାସନା କରିଲେ ସେ ସବୁ ଦେଇଥାଏ।
ଯସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞାନମାତ୍ରେଣ ସିଦ୍ଧୋ ଭଵତି ସାଧକଃ
ଯାହାଙ୍କ ବିଦ୍ୟା ମାତ୍ରରେ, ସାଧକ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥାଏ।
ଦ୍ରଵ୍ଯସ୍ଯ ଚ ପ୍ରମାଣଂ ଵୈ ତତ୍ତୁ ମାନମନୁକ୍ରମାତ୍
ଦ୍ରବ୍ୟର ମାପ ଏକାଏକି ମାନ ଅନୁସାରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପଵାସିତତୈଲେନ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ମତମ୍
ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ମିଶାଇଥିବା ତେଲ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରେ ବୋଲି ଧାରଣା ଅଛି।
ଅତସୀତୈଲମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଵଶ୍ଯକର୍ମଣି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଆତସୀ ତେଲକୁ ଆକର୍ଷଣ କାମରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ମାରଣେ ରାଜିକୋତ୍ଥଂ ଵା ଵିଭୀତକସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ନାଶ କାମରେ ରାଜାଙ୍କ ଗଛ କିମ୍ବା ବିଭୀତକ ଗଛର ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ଅଲାଭେ ସର୍ଵତୈଲାନାଂ ତିଲଜଂ ତୈଲମୁତ୍ତମମ୍
ଯଦି କୌଣସି ତେଲ ମିଳିନଥାଏ, ତେଲ ମଧ୍ୟରୁ ତିଳ ତେଲ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ପଞ୍ଚଧାନ୍ଯମିଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ନିତ୍ଯଦୀପଂ ତୁ ମାରୁତେଃ
ଏହି ତେଲକୁ ପଞ୍ଚଧାନ୍ୟ ତେଲ କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସଦା ବାୟୁଦେବଙ୍କ ଦୀପ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଦା ଦୀପଦାନକେ
ଦୀପ ଦାନ ସମୟରେ ଏହା ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଉଞ୍ଚାଟନେ କୃଷ୍ଣତିଲପିଷ୍ଟଜଂ ଚ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ଉଚ୍ଛାଟନ କାମରେ କୃଷ୍ଣ ତିଳ ଚୂଣାର ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ମୋହନେ ତ୍ଵାଢକୀଜାତ ଵିଦ୍ଵେଷେ ଚ କୁଲତ୍ଥଜମ୍
ମୋହନ କାମରେ ଆଢ଼କୀ ଗଛର ତେଲ, ଶତ୍ରୁତା ପାଇଁ କୁଳଥ ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ସଂଧୌ ତ୍ରିପିଷ୍ଟଜଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀହେତୋଃ କସ୍ତୂରିକାଭଵମ୍
ମିଳନ ପାଇଁ ତିନି ପ୍ରକାର ଚୂଣାର ତେଲ, ଧନ ପାଇଁ କସ୍ତୂରୀ ତେଲ ବ୍ୟବହୃତ।
କନ୍ଯାପ୍ରାପ୍ତ୍ଯୈ ତଥା ରାଜଵଂଶ୍ଯେ ସଖ୍ଯେ ତଥୈଵ ଚ
କନ୍ୟା ପ୍ରାପ୍ତି, ରାଜବଂଶୀ ହେବା, ଓ ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଏହି ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ଅଷ୍ଟମୁଷ୍ଟିର୍ଭଵେତ୍କିଞ୍ଚିତ୍କିଞ୍ଚିଦଷ୍ଟୌ ଚଃ ପୁଷ୍କଲମ୍
ଆଠ ମୁଠି ନିଆଯିବ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଅଲ୍ପ ଅଲ୍ପ ଏବଂ ଆଠ ମୁଠି ପ୍ରଚୁର ହେବ।
ଚତୁରାଢକୋ ଭଵେଦ୍ଦ୍ରୋଣଃ ଖାରୀ ଦ୍ରୋଣଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଚାରି ଆଢ଼କା ମିଶି ଏକ ଦ୍ରୋଣ ହୁଏ, ଚାରି ଦ୍ରୋଣ ମିଶି ଏକ ଖାରି ହୁଏ।
ଅଥଵାନ୍ଯପ୍ରକାରେଣ ମାନମତ୍ର ନିଗଦ୍ଯତେ
ନାହିଁଲେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର ମାପ ଏଠାରେ କୁହାଯାଏ।
ଚତୁର୍ଭିଃ କୁଡଵୈଃ ପ୍ରସ୍ଥସ୍ତୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିସ୍ତଥାଢକଃ
ଚାରି କୁଡ଼ଭା ମିଶି ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ, ଏବଂ ଚାରି ପ୍ରସ୍ଥ ମିଶି ଏକ ଆଢ଼କା ହୁଏ।
କ୍ରମେଣୈତେନ ତେ ଜ୍ଞେଯାଃ ପାତ୍ରେ ଷଟ୍କର୍ମସଂଭଵେ
ଏହି କ୍ରମରେ ଛଅ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପାତ୍ରର ମାପ ଜଣାଯିବ।
ସୌଗନ୍ଧେ ନୈଵ ମାନଂ ସ୍ଯାତ୍ତଦ୍ଯଥାରୁଚି ସଂମତମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ତେଲ ପାଇଁ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ମାପ ନାହିଁ, ଯେଉଁପରି ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ସେପରି ନିଆଯିବ।
ସୋମଵାରେ ଗୃହୀତ୍ଵାତଦ୍ଧ୍ଵାନ୍ଯଂ ତୋଯପ୍ଲୁତଂ ଧରେତ୍
ସୋମବାର ଦିନ ଧାନ୍ୟ ନିଅ, ପାଣିରେ ଭିଜାଇ ଧର।
ତତ୍ପିଷ୍ଟଂ ଶୁଦ୍ଧପାତ୍ରେ ତୁ ନଦୀତୋଯେନ ପିଣ୍ଡିତମ୍
ସେଇ ଚୂଣାକୁ ପବିତ୍ର ପାତ୍ରରେ ନଦୀର ପାଣି ଦେଇ ଗୋଲା କର।
ଦୀପପାତ୍ରେ ଜ୍ଵାଲ୍ଯମାନେ ମାରୁତେଃ କଵଚଂ ପଠେତ୍
ଦୀପ ପାତ୍ରରେ ଦୀପ ଜଳିଥିବାବେଳେ, ବାୟୁଦେବଙ୍କର କବଚ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ମାଲାମନୂନାଂ ଯେ ଵର୍ଣାଃ ସାଧ୍ଯନାମସମନ୍ଵିତାଃ
ମାଳାମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ସେଇଁ ଦେବତାଙ୍କର ନାମ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ ରହିଛି।
ତତ୍ତ୍ରିଂଶାଂଶେନ ଵା ଗ୍ରାହ୍ଯା ଗୁରୁକାର୍ଯେ ଽଖିଲାଢ୍ଯତା
ଗୁରୁଙ୍କର କାମ ପାଇଁ, ଏହାର ତୃତୀୟ ଭାଗ ନେବାଯାଇପାରେ, ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ରୁଦ୍ରାଃ କୂଟଗଣାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ନ ପାତ୍ରେ ନିଯମୋ ମତଃ
ରୁଦ୍ରମାନେ କୁଟାକ୍ଷର ଦଳ ଭାବରେ କହାଯାଇଛନ୍ତି; ପାତ୍ର ବାବଦରେ କୌଣସି ନିୟମ ନାହିଁ।
ରକ୍ତସୂତ୍ରଂ ହନୁମତୋ ଦୀପଦାନେ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ହନୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀପ ଦାନ ସମୟରେ ଲାଲ ସୂତା ପ୍ରସ୍ତାବିତ।
କୂଟତୁଲ୍ଯପଲଂ ତୈଲଂ ଗୁରୁକାର୍ଯେ ଶିଵୈର୍ଗୁଣମ୍
ଗୁରୁଙ୍କ କାମ ପାଇଁ, କୁଟାକ୍ଷର ଭାର ସମାନ ତେଲକୁ ଶିବମାନେ ଉତ୍ତମ ମନେ କରନ୍ତି।