ତ୍ରିସପ୍ତାହାତ୍ପ୍ରବଦ୍ଧୋ ଽସୌ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ତିନି ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠି ବନ୍ଧି ରହିଛି, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଲକ୍ଷଂ ଜପୋ ଦଶାଂଶେନ ଶୁଭୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈଶ୍ଚ ହୋମଯେତ୍
ଏକ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ତାହାର ଦଶାଂଶ ସହିତ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧାଷ୍ଟକୈର୍ଲିଖେଦ୍ଵୂପଂ କପିରାଜସ୍ଯ ସୁନ୍ଦରମ୍
ଆଠ ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ମକର ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବେଦି ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ତେନ ମନ୍ତ୍ରାଭିଜପ୍ତେନ ଶିରୋବଦ୍ଧ୍ଵେନ ଭୂମିପଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ମୁଣ୍ଡରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ, ରାଜା—
ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯୋ ପରାଗାଦୌ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ଲେଖଯେଦ୍ଧ୍ଵଜେ
ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭରେ, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପ୍ରକାର, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପତାକାରେ ଚିତ୍ରିତ କରିବା ଉଚିତ।
ମାତୃକାଂ ଜାପଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଦଶାଂଶେନ ଚ ହୋମଯେତ୍
ତାପରେ ମାତୃକା ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦଶାଂଶ ସହିତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଗଜେ ଧ୍ଵଜଂ ସମାରୋପ୍ଯ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯୁଦ୍ଧ୍ଵାଯ ଭୂପତିଃ
ହାତୀରେ ପତାକା ଉଠାଇ, ଭୂପତି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯାଇଥାଏ।
ମହାରକ୍ଷାକରଂ ଯନ୍ତ୍ରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ସମ୍ଯଗ୍ଧନୂମତଃ
ଧନୁମତଙ୍କ ଅନୁମୋଦିତ ବଡ଼ ରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ଯନ୍ତ୍ରକୁ ମୁଁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିବି।
ଦଲେ ଽଷ୍ଟକୋଣମାଲିଖ୍ଯ ମାଲାମନ୍ତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେତ୍
ପତ୍ରରେ ଏକ ଅଷ୍ଟକୋଣ ଚିତ୍ରିବା ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମାଳା ଦେଇ ଗୁଣ୍ଡିବା ଉଚିତ।
ଲିଖିତଂ ସ୍ଵର୍ଣଲେଖନ୍ଯା ଭୂର୍ଜପତ୍ରେ ସୁଶୋଭନେ
ସୁନ୍ଦର ଭୂର୍ଜପତ୍ରରେ ସୁନା ଲେଖନୀ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ସମ୍ପାତସାଧିତଂ ଯନ୍ତ୍ରଂ ଭୁଜେ ଵା ମୂର୍ଧ୍ନି ଧାରଯେତ୍
ଏଭଳି ତୟାରି ହୋଇଥିବା ଯନ୍ତ୍ରକୁ ବାହୁ କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରହୈର୍ଵିଘ୍ନୈର୍ଵିଷୈଃ ଶସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚୌରୈର୍ନୈଵାଭିଭୂଯତେ
ଗ୍ରହ, ବିଘ୍ନ, ବିଷ, ଶସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଚୋର ଦ୍ୱାରା କେହି ଜିତି ନପାରିବେ।
ଷଡ୍ଦୀର୍ଘଯୁକ୍ତଂ ଗଗନ ଵହ୍ନ୍ଯାଖ୍ଯଂ ତାରସଂପୁଟମ୍
ଛଉ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ସହିତ, 'ଗଗନ ଅଗ୍ନି' ମନ୍ତ୍ରକୁ ତାରାମାଳା ଭିତରେ ରଖାଯାଇଛି।
ପ୍ରଣଵୋ ଵଜ୍ରକାଯେତି ଵଜ୍ରତୁଣ୍ଡେତି ସଂପଠେତ୍
'ପ୍ରଣବ', 'ବଜ୍ରଦେହ', ଏବଂ 'ବଜ୍ରତୁଣ୍ଡ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବଲରକ୍ତମୁଖାନ୍ତେ ତୁ ତଡିଜ୍ଜିହ୍ଵ ମହା ତତଃ
'ବଳ', 'ରକ୍ତ', 'ମୁଖ' ଏବଂ 'ତଡିଜ୍ଝିଭା', 'ମହା' ମନ୍ତ୍ର ଶେଷରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମହଦୃଢପ୍ରହାରେଣ ଲଙ୍କେଶ୍ଵରଵଧାତ୍ତତଃ
ମହା ଦୃଢ଼ ପ୍ରହାର ସହିତ, ଲଙ୍କେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଧ ପରେ ଏହା କରାଯାଇଥିଲା।
ଶୈଲପ୍ରଵାହ ଗଗନେଚର ଏହ୍ଯେହି ସଂଵଦେତ୍
'ଓ ପାହାଡ଼ ଝରଣା, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ଆସ, ଆସ!' ଏଭଳି ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୈରଵାଜ୍ଞାପଯୈହ୍ଯେହି ମହାରୌଦ୍ରପଦଂ ତତଃ
'ଭୈରବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଆସ!' ଏହି ଭୟଙ୍କର ମହା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଜଂଭଯଦ୍ଵଯମାଭାଷ୍ଯ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାନ୍ତୋ ମନୁର୍ମତଃ
ଦୁଇଟି 'ଜମ୍ଭୟ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବର୍ମାସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ମାଲାମନ୍ତ୍ରାଷ୍ଟାର୍ଣଯୋଶ୍ଚ ମୁନ୍ଯାଦ୍ଯର୍ଚା ତୁ ପୂର୍ଵଵତ୍
ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାଳା ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରର ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ସେପରି।
ଏଵଂ ଯୋ ଭଜତେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଵାଯୁପୁତ୍ରଂ କପୀଶ୍ଵରମ୍
ଏଭଳି, ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ରରେ ବାୟୁପୁତ୍ର, କପିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରେ—
ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ସୁତାନ୍ପୌତ୍ରାନ୍ସୌଭାଗ୍ଯମତୁଲଂ ଯଶଃ
ସେ ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ପୁଅ, ନତି, ଅତୁଳ ସଉଭାଗ୍ୟ ଏବଂ ଯଶ ପାଇଥାଏ।
ଵଶ୍ଯାଦ୍ଯାନି ଚ କର୍ମାଣି ସଂଗରେ ଵିଜଯଂ ତଥା
ବଶୀକରଣ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ, ସଂଗ୍ରାମରେ ଜୟ ମଧ୍ୟ ପାଇଥାଏ।
ଉପାସିତୋଂଽଜନାଗର୍ଭସଂଭୂତଃ ପ୍ରଦଦାତ୍ଯଲମ୍
ଅଞ୍ଜନାର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଉପାସନା କରିଲେ ସେ ସବୁ ଦେଇଥାଏ।
ଯସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞାନମାତ୍ରେଣ ସିଦ୍ଧୋ ଭଵତି ସାଧକଃ
ଯାହାଙ୍କ ବିଦ୍ୟା ମାତ୍ରରେ, ସାଧକ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥାଏ।
ଦ୍ରଵ୍ଯସ୍ଯ ଚ ପ୍ରମାଣଂ ଵୈ ତତ୍ତୁ ମାନମନୁକ୍ରମାତ୍
ଦ୍ରବ୍ୟର ମାପ ଏକାଏକି ମାନ ଅନୁସାରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପଵାସିତତୈଲେନ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ମତମ୍
ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ମିଶାଇଥିବା ତେଲ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରେ ବୋଲି ଧାରଣା ଅଛି।
ଅତସୀତୈଲମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଵଶ୍ଯକର୍ମଣି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଆତସୀ ତେଲକୁ ଆକର୍ଷଣ କାମରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ମାରଣେ ରାଜିକୋତ୍ଥଂ ଵା ଵିଭୀତକସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ନାଶ କାମରେ ରାଜାଙ୍କ ଗଛ କିମ୍ବା ବିଭୀତକ ଗଛର ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ଅଲାଭେ ସର୍ଵତୈଲାନାଂ ତିଲଜଂ ତୈଲମୁତ୍ତମମ୍
ଯଦି କୌଣସି ତେଲ ମିଳିନଥାଏ, ତେଲ ମଧ୍ୟରୁ ତିଳ ତେଲ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ।