ସଦ୍ଯାଚିତଂ ଵାଯୁଯୁଗ୍ମଂ ହନୂମନ୍ତେତି ଚୋଦ୍ଧରେତ୍
ଯେଉଁ ଦ୍ରୁତ ଅନୁରୋଧ ଅଛି, 'ହନୁମାନ' ଭାବେ ବାୟୁଯୁଗ୍ମକୁ ଡାକିବା ଉଚିତ।
ଧଗ୍ଗନ୍ତେ ଧଗିତେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଆଯୁରାସ୍ଵ ପଦଂ ତତଃ
ଶେଷରେ 'ଧଗ୍ ଧଗ୍' କହି, ଆୟୁ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଅନୁରୋଧ କରିବା ଦରକାର।
ମୁନ୍ଯାଦିକଂ ତୁ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ପ୍ଲୀହରୋଗହରୋ ହରିଃ
ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ମୁନି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ହରି ଥିଲେ, ପ୍ଲୀହା ରୋଗ ନାଶ କରନ୍ତି।
ନାଗଵଲ୍ଲୀଦଲଂ ସ୍ଥାପ୍ଯମୁପର୍ଯାଚ୍ଛାଦଯେତ୍ତତଃ
ନାଗବଲ୍ଲୀ ଗଛର ପତ୍ର ରଖି, ପରେ ଉପରୁ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ଶକଲଂ ଵଂଶଜଂ ତସ୍ଯୋପରି ମୁଞ୍ଚେତ୍କପିଂ ସ୍ମରେତ୍
ତାହା ଉପରେ ବାଂଶ ଟୁକୁଡ଼ା ରଖି, କପିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର।
ବଦରୀଭୂରୁହୋତ୍ଥାଂ ତାଂ ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସପ୍ତଧା
ବଦରୀ ଗଛରୁ ଆସିଥିବା ଯାହା, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ସାତ ଥର ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତକୃତ୍ଵଃ ପ୍ଲୀହରୋଗୋ ନାଶମାଯାତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସାତ ଥର କରିଲେ, ପ୍ଲୀହା ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନାଶ ହେଉଛି।
ଅମୁକସ୍ଯ ଶୃଙ୍ଖଲାଂ ତ୍ରୋଟଯଦ୍ଵିତଯମୀରଯେତ୍
କିଏଁକି ଲୋକର ଶୃଙ୍ଖଳା ଭଙ୍ଗ କରି, ଦ୍ୱୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଈଶ୍ଵରୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଽନୁଷ୍ଟୁପ୍ଚ ଦେଵତା ପୁନଃ
ଏହାର ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଈଶ୍ୱର, ମୁନି ହେଉଛନ୍ତି ମୁନି, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍, ପୁନି ଦେବତା।
ହଂ ବୀଜଂ ଠଦ୍ଵଯଂ ଶକ୍ତିର୍ବନ୍ଧମୋକ୍ଷେ ନିଯୋଗତା
'ହଂ' ବୀଜ, 'ଠ' ଦ୍ୱୟ ଶକ୍ତି, ଏହାର ବ୍ୟବହାର ବନ୍ଧନ ଓ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।
ଵାମେ ଶୈଲଂ ଵୈରିଭିଦଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ଟଙ୍କମନ୍ଯତଃ
ବାମପଟେ ଏକ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶିଖର ଅଛି।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଦଶାଂଶଂ ଚୂତପଲ୍ଲଵୈଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ମାଞ୍ଗା ପତ୍ରର କୁଞ୍ଚି ସହିତ ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ମହାକାରାଗୃହେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ହ୍ଯଯୁତଂ ପ୍ରଜପେନ୍ନରଃ
ଯଦି କେହି ବଡ଼ କାରାଗାରରେ ଅଟକି ଯାଏ, ସେ ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଯନ୍ତ୍ରଂ ଚାସ୍ଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ବନ୍ଧମୋକ୍ଷକରଂ ଶୁଭମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ଯନ୍ତ୍ରକୁ କହିବି, ଯାହା ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଷଟ୍କୋଣେଷୁ ଧ୍ରୁଵଂ ଙେଂତମାଞ୍ଜନେଯପଦଂ ଲିଖେତ୍
ଯନ୍ତ୍ରର ଛଅଟି କୋଣରେ ଅଞ୍ଜନେୟଙ୍କର ଚରଣ ଚିହ୍ନ ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ଗୋରୋଚନାକୁଙ୍କୁମେନ ଲିଖିତ୍ଵା ଯନ୍ତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଗୋରୋଚନା ଓ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯନ୍ତ୍ର ଲେଖିବା ପରେ,
ଯନ୍ତ୍ରମେତଲ୍ଲିଖିତ୍ଵା ତୁ ମୃତ୍ତିକୋପରି ମାର୍ଜଯେତ୍
ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ଲେଖିବା ପରେ, ମାଟି ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ କୃତେ ମହାକାରାଗୃହାନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ଏଭଳି କରିଲେ, ମନ୍ତ୍ରୀ ବଡ଼ କାରାଗାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ।
ତୋଯଂ ଶଶେଷେ ମକରେ ପରିମୁଞ୍ଚତି ମୁଞ୍ଚତି
ସେ ଜଳକୁ ଖରା ଅଥବା ମକରରେ ଢାଲି ଦେଇ, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଦକ୍ଷକରେ ଲିଖିତ୍ଵା ଵାମହସ୍ତତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ଲେଖି, ବାମ ହାତରୁ—
ତ୍ରିସପ୍ତାହାତ୍ପ୍ରବଦ୍ଧୋ ଽସୌ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ତିନି ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠି ବନ୍ଧି ରହିଛି, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଲକ୍ଷଂ ଜପୋ ଦଶାଂଶେନ ଶୁଭୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈଶ୍ଚ ହୋମଯେତ୍
ଏକ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ତାହାର ଦଶାଂଶ ସହିତ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧାଷ୍ଟକୈର୍ଲିଖେଦ୍ଵୂପଂ କପିରାଜସ୍ଯ ସୁନ୍ଦରମ୍
ଆଠ ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ମକର ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବେଦି ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ତେନ ମନ୍ତ୍ରାଭିଜପ୍ତେନ ଶିରୋବଦ୍ଧ୍ଵେନ ଭୂମିପଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ମୁଣ୍ଡରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ, ରାଜା—
ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯୋ ପରାଗାଦୌ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ଲେଖଯେଦ୍ଧ୍ଵଜେ
ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭରେ, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପ୍ରକାର, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପତାକାରେ ଚିତ୍ରିତ କରିବା ଉଚିତ।
ମାତୃକାଂ ଜାପଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଦଶାଂଶେନ ଚ ହୋମଯେତ୍
ତାପରେ ମାତୃକା ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦଶାଂଶ ସହିତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଗଜେ ଧ୍ଵଜଂ ସମାରୋପ୍ଯ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯୁଦ୍ଧ୍ଵାଯ ଭୂପତିଃ
ହାତୀରେ ପତାକା ଉଠାଇ, ଭୂପତି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯାଇଥାଏ।
ମହାରକ୍ଷାକରଂ ଯନ୍ତ୍ରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ସମ୍ଯଗ୍ଧନୂମତଃ
ଧନୁମତଙ୍କ ଅନୁମୋଦିତ ବଡ଼ ରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ଯନ୍ତ୍ରକୁ ମୁଁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିବି।
ଦଲେ ଽଷ୍ଟକୋଣମାଲିଖ୍ଯ ମାଲାମନ୍ତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେତ୍
ପତ୍ରରେ ଏକ ଅଷ୍ଟକୋଣ ଚିତ୍ରିବା ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମାଳା ଦେଇ ଗୁଣ୍ଡିବା ଉଚିତ।
ଲିଖିତଂ ସ୍ଵର୍ଣଲେଖନ୍ଯା ଭୂର୍ଜପତ୍ରେ ସୁଶୋଭନେ
ସୁନ୍ଦର ଭୂର୍ଜପତ୍ରରେ ସୁନା ଲେଖନୀ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଲେଖିବା ଉଚିତ।