ଅସ୍ଯାପି ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଯସ୍ଯ ରହସ୍ଯଂ ସାଧନଂ ତୁ ଵୈ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରର ଗୁପ୍ତ ସାଧନା ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଅଟୁଟ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ଚୋତ୍ଥାଯ କୃତନିତ୍ଯକ୍ରିଯଃ ଶୁଚିଃ
ବ୍ରହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି, ନିଜ ଦୈନିକ କାମ ସରି, ଶୁଚି ହୋଇ।
ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ତତୋ ଜପ୍ତ୍ଵା ସିଂଚେଦାଦିତ୍ଯସଂଖ୍ଯଯା
ପ୍ରଥମେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ଜଳ ଛିଟାଯିବା ଉଚିତ।
ପର୍ଵତେ ଵା ଵନେ ଵାପି ଭୂମିଗ୍ରହଣପୂର୍ଵକମ୍
ପାହାଡ଼ କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିଲେ, ପ୍ରଥମେ ଭୂମି ଅଧିକାର ନେବାର ରିତି କରିବା ଦରକାର।
ରେଚକଂ ଚ ପୁନର୍ଯାଦ୍ଯୈରେଵଂ ପ୍ରାଣାନ୍ନିଯନ୍ଯ ଚ
ଏହି ଉପାୟରେ ପୁନି ପ୍ରାଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ନିଶ୍ୱାସ ଚାଲିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ କପୀଶ୍ଵରମ୍
ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ରିତିରେ ଧ୍ୟାନ କରି, କପିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତମେ ଦିଵସେ ପ୍ରାପ୍ତେ କୁର୍ଯାଞ୍ଚ ପୂଜନଂ ମହତ୍
ସପ୍ତମ ଦିନ ଆସିଲେ, ବଡ଼ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ମହାଭଯଂ ପ୍ରଦତ୍ଵା ତ୍ରିଭାଗଶେଷାସୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ବଡ଼ ଭୟ ଦେଇ, ତିନି ଭାଗ ଅଂଶ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାଏ।
ଯଥେପ୍ସିତଂ ଵରଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସାଧକାଯ କପୀଶ୍ଵରଃ
କପିଶ୍ୱର ସାଧକଙ୍କୁ ଚାହିଁଥିବା ଭଲ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ଚାପ୍ନୋତି ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ତୁରନ୍ତ ପାଇଯିବ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, ନିଶ୍ଚିତ, କେହି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସଦ୍ଯାଚିତଂ ଵାଯୁଯୁଗ୍ମଂ ହନୂମନ୍ତେତି ଚୋଦ୍ଧରେତ୍
ଯେଉଁ ଦ୍ରୁତ ଅନୁରୋଧ ଅଛି, 'ହନୁମାନ' ଭାବେ ବାୟୁଯୁଗ୍ମକୁ ଡାକିବା ଉଚିତ।
ଧଗ୍ଗନ୍ତେ ଧଗିତେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଆଯୁରାସ୍ଵ ପଦଂ ତତଃ
ଶେଷରେ 'ଧଗ୍ ଧଗ୍' କହି, ଆୟୁ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଅନୁରୋଧ କରିବା ଦରକାର।
ମୁନ୍ଯାଦିକଂ ତୁ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ପ୍ଲୀହରୋଗହରୋ ହରିଃ
ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ମୁନି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ହରି ଥିଲେ, ପ୍ଲୀହା ରୋଗ ନାଶ କରନ୍ତି।
ନାଗଵଲ୍ଲୀଦଲଂ ସ୍ଥାପ୍ଯମୁପର୍ଯାଚ୍ଛାଦଯେତ୍ତତଃ
ନାଗବଲ୍ଲୀ ଗଛର ପତ୍ର ରଖି, ପରେ ଉପରୁ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ଶକଲଂ ଵଂଶଜଂ ତସ୍ଯୋପରି ମୁଞ୍ଚେତ୍କପିଂ ସ୍ମରେତ୍
ତାହା ଉପରେ ବାଂଶ ଟୁକୁଡ଼ା ରଖି, କପିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର।
ବଦରୀଭୂରୁହୋତ୍ଥାଂ ତାଂ ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସପ୍ତଧା
ବଦରୀ ଗଛରୁ ଆସିଥିବା ଯାହା, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ସାତ ଥର ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତକୃତ୍ଵଃ ପ୍ଲୀହରୋଗୋ ନାଶମାଯାତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସାତ ଥର କରିଲେ, ପ୍ଲୀହା ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନାଶ ହେଉଛି।
ଅମୁକସ୍ଯ ଶୃଙ୍ଖଲାଂ ତ୍ରୋଟଯଦ୍ଵିତଯମୀରଯେତ୍
କିଏଁକି ଲୋକର ଶୃଙ୍ଖଳା ଭଙ୍ଗ କରି, ଦ୍ୱୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଈଶ୍ଵରୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଽନୁଷ୍ଟୁପ୍ଚ ଦେଵତା ପୁନଃ
ଏହାର ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଈଶ୍ୱର, ମୁନି ହେଉଛନ୍ତି ମୁନି, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍, ପୁନି ଦେବତା।
ହଂ ବୀଜଂ ଠଦ୍ଵଯଂ ଶକ୍ତିର୍ବନ୍ଧମୋକ୍ଷେ ନିଯୋଗତା
'ହଂ' ବୀଜ, 'ଠ' ଦ୍ୱୟ ଶକ୍ତି, ଏହାର ବ୍ୟବହାର ବନ୍ଧନ ଓ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।
ଵାମେ ଶୈଲଂ ଵୈରିଭିଦଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ଟଙ୍କମନ୍ଯତଃ
ବାମପଟେ ଏକ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶିଖର ଅଛି।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଦଶାଂଶଂ ଚୂତପଲ୍ଲଵୈଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ମାଞ୍ଗା ପତ୍ରର କୁଞ୍ଚି ସହିତ ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ମହାକାରାଗୃହେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ହ୍ଯଯୁତଂ ପ୍ରଜପେନ୍ନରଃ
ଯଦି କେହି ବଡ଼ କାରାଗାରରେ ଅଟକି ଯାଏ, ସେ ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଯନ୍ତ୍ରଂ ଚାସ୍ଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ବନ୍ଧମୋକ୍ଷକରଂ ଶୁଭମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ଯନ୍ତ୍ରକୁ କହିବି, ଯାହା ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଷଟ୍କୋଣେଷୁ ଧ୍ରୁଵଂ ଙେଂତମାଞ୍ଜନେଯପଦଂ ଲିଖେତ୍
ଯନ୍ତ୍ରର ଛଅଟି କୋଣରେ ଅଞ୍ଜନେୟଙ୍କର ଚରଣ ଚିହ୍ନ ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ଗୋରୋଚନାକୁଙ୍କୁମେନ ଲିଖିତ୍ଵା ଯନ୍ତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଗୋରୋଚନା ଓ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯନ୍ତ୍ର ଲେଖିବା ପରେ,
ଯନ୍ତ୍ରମେତଲ୍ଲିଖିତ୍ଵା ତୁ ମୃତ୍ତିକୋପରି ମାର୍ଜଯେତ୍
ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ଲେଖିବା ପରେ, ମାଟି ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ କୃତେ ମହାକାରାଗୃହାନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ଏଭଳି କରିଲେ, ମନ୍ତ୍ରୀ ବଡ଼ କାରାଗାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ।
ତୋଯଂ ଶଶେଷେ ମକରେ ପରିମୁଞ୍ଚତି ମୁଞ୍ଚତି
ସେ ଜଳକୁ ଖରା ଅଥବା ମକରରେ ଢାଲି ଦେଇ, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଦକ୍ଷକରେ ଲିଖିତ୍ଵା ଵାମହସ୍ତତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ଲେଖି, ବାମ ହାତରୁ—