ଦିଵାରାତ୍ରୌ ଜପଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯାଵତ୍ସଂଦର୍ଶନଂ ଭଵେତ୍
ଦିନ ଓ ରାତି ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦର୍ଶନ ହେଉନାହିଁ।
ସୁପ୍ରସନ୍ନସ୍ତତୋ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରଯାତି ସାଧକାଗ୍ରତଃ
ତାପରେ, ସେ ଖୁସି ହୋଇ ସାଧକଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଵରଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ସାଧକନ୍ଦ୍ରୋ ଵିହରେଦାତ୍ମନଃ ସୁଖୈଃ
ବର ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ନିଜ ପାଇଁ ସୁଖରେ ବ୍ୟତୀତ କରିପାରିବେ।
ପ୍ରକାଶିତଂ ରହସ୍ଯଂ ଵୈ ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପାୟ ଖୋଲାଯାଇଛି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵିଯଦିନ୍ଦୁଯୁତଂ ପଶ୍ଚାନ୍ଙେଂତଂ ପଵନନନ୍ଦନମ୍
ପରେ ଆକାଶ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ପବନପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ମୁନ୍ଯାଦିକଂ ଚ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ଷଡଙ୍ଗାନ୍ଯପି ପୂର୍ଵଵତ୍
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ମୁନିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ପୂର୍ବପରି ଛଅଟି ଅଂଗ ମଧ୍ୟ।
ଧାଵନ୍ତଂ ରାଵଣଂ ଜେତୁଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସତ୍ଵରମୁତ୍ଥିତମ୍
ରାବଣଙ୍କୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ଦୌଡ଼ି ଯାଉଥିବାକୁ ଦେଖିବା।
ଗୁରୁଂ ଚ କ୍ରୋଧମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଗ୍ରହୋତୁଂ ଗୁରୁପର୍ଵତମ୍
ଗୁରୁପ୍ରତି କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଧରିବା ଉଚିତ।
ଆବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ସମାଖ୍ଯାପ୍ଯ କୃତ୍ଵା ଭୀମଂ କଲେଵରମ୍
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଘୋଷଣା କରି, ଭୟଙ୍କର ଦେହ ଧାରଣ କରିବା।
ପୂର୍ଵଵତ୍ପୂଜନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିଧାନତଃ
ପୂର୍ବପରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅସ୍ଯାପି ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଯସ୍ଯ ରହସ୍ଯଂ ସାଧନଂ ତୁ ଵୈ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରର ଗୁପ୍ତ ସାଧନା ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଅଟୁଟ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ଚୋତ୍ଥାଯ କୃତନିତ୍ଯକ୍ରିଯଃ ଶୁଚିଃ
ବ୍ରହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି, ନିଜ ଦୈନିକ କାମ ସରି, ଶୁଚି ହୋଇ।
ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ତତୋ ଜପ୍ତ୍ଵା ସିଂଚେଦାଦିତ୍ଯସଂଖ୍ଯଯା
ପ୍ରଥମେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ଜଳ ଛିଟାଯିବା ଉଚିତ।
ପର୍ଵତେ ଵା ଵନେ ଵାପି ଭୂମିଗ୍ରହଣପୂର୍ଵକମ୍
ପାହାଡ଼ କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିଲେ, ପ୍ରଥମେ ଭୂମି ଅଧିକାର ନେବାର ରିତି କରିବା ଦରକାର।
ରେଚକଂ ଚ ପୁନର୍ଯାଦ୍ଯୈରେଵଂ ପ୍ରାଣାନ୍ନିଯନ୍ଯ ଚ
ଏହି ଉପାୟରେ ପୁନି ପ୍ରାଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ନିଶ୍ୱାସ ଚାଲିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ କପୀଶ୍ଵରମ୍
ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ରିତିରେ ଧ୍ୟାନ କରି, କପିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତମେ ଦିଵସେ ପ୍ରାପ୍ତେ କୁର୍ଯାଞ୍ଚ ପୂଜନଂ ମହତ୍
ସପ୍ତମ ଦିନ ଆସିଲେ, ବଡ଼ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ମହାଭଯଂ ପ୍ରଦତ୍ଵା ତ୍ରିଭାଗଶେଷାସୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ବଡ଼ ଭୟ ଦେଇ, ତିନି ଭାଗ ଅଂଶ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାଏ।
ଯଥେପ୍ସିତଂ ଵରଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସାଧକାଯ କପୀଶ୍ଵରଃ
କପିଶ୍ୱର ସାଧକଙ୍କୁ ଚାହିଁଥିବା ଭଲ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ଚାପ୍ନୋତି ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ତୁରନ୍ତ ପାଇଯିବ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, ନିଶ୍ଚିତ, କେହି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସଦ୍ଯାଚିତଂ ଵାଯୁଯୁଗ୍ମଂ ହନୂମନ୍ତେତି ଚୋଦ୍ଧରେତ୍
ଯେଉଁ ଦ୍ରୁତ ଅନୁରୋଧ ଅଛି, 'ହନୁମାନ' ଭାବେ ବାୟୁଯୁଗ୍ମକୁ ଡାକିବା ଉଚିତ।
ଧଗ୍ଗନ୍ତେ ଧଗିତେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଆଯୁରାସ୍ଵ ପଦଂ ତତଃ
ଶେଷରେ 'ଧଗ୍ ଧଗ୍' କହି, ଆୟୁ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଅନୁରୋଧ କରିବା ଦରକାର।
ମୁନ୍ଯାଦିକଂ ତୁ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ପ୍ଲୀହରୋଗହରୋ ହରିଃ
ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ମୁନି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ହରି ଥିଲେ, ପ୍ଲୀହା ରୋଗ ନାଶ କରନ୍ତି।
ନାଗଵଲ୍ଲୀଦଲଂ ସ୍ଥାପ୍ଯମୁପର୍ଯାଚ୍ଛାଦଯେତ୍ତତଃ
ନାଗବଲ୍ଲୀ ଗଛର ପତ୍ର ରଖି, ପରେ ଉପରୁ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ଶକଲଂ ଵଂଶଜଂ ତସ୍ଯୋପରି ମୁଞ୍ଚେତ୍କପିଂ ସ୍ମରେତ୍
ତାହା ଉପରେ ବାଂଶ ଟୁକୁଡ଼ା ରଖି, କପିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର।
ବଦରୀଭୂରୁହୋତ୍ଥାଂ ତାଂ ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସପ୍ତଧା
ବଦରୀ ଗଛରୁ ଆସିଥିବା ଯାହା, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ସାତ ଥର ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତକୃତ୍ଵଃ ପ୍ଲୀହରୋଗୋ ନାଶମାଯାତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସାତ ଥର କରିଲେ, ପ୍ଲୀହା ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନାଶ ହେଉଛି।
ଅମୁକସ୍ଯ ଶୃଙ୍ଖଲାଂ ତ୍ରୋଟଯଦ୍ଵିତଯମୀରଯେତ୍
କିଏଁକି ଲୋକର ଶୃଙ୍ଖଳା ଭଙ୍ଗ କରି, ଦ୍ୱୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଈଶ୍ଵରୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଽନୁଷ୍ଟୁପ୍ଚ ଦେଵତା ପୁନଃ
ଏହାର ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଈଶ୍ୱର, ମୁନି ହେଉଛନ୍ତି ମୁନି, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍, ପୁନି ଦେବତା।
ହଂ ବୀଜଂ ଠଦ୍ଵଯଂ ଶକ୍ତିର୍ବନ୍ଧମୋକ୍ଷେ ନିଯୋଗତା
'ହଂ' ବୀଜ, 'ଠ' ଦ୍ୱୟ ଶକ୍ତି, ଏହାର ବ୍ୟବହାର ବନ୍ଧନ ଓ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।