ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵଶ୍ରେଯାଂସି ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ତତ୍ତପୋଵନମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ; ସେଠା ହେଉଛି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ଏହି ହେଉଛି ତପସ୍ୟାର ଆଶ୍ରମ।
ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ଵାପ୍ଯର୍ହଣାଭିର୍ଵା କିମୁ ଧ୍ଯାନେନ କଥ୍ଯତେ
ସ୍ତୁତି କିମ୍ବା ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଉପାସନା ହୁଏ, ତାହା ପାଇଁ ଧ୍ୟାନର କଥା କହିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ କେଉଁଠି?
ସାଦିତିର୍ନୈଵ ଦଗ୍ଧାଭୂଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଚକ୍ରାଭିର କ୍ଷିତା
ଅଦିତି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଳି ଯାଇନଥିଲେ, କିମ୍ବା ନଷ୍ଟ ହୋଇନଥିଲେ।
ପ୍ରାଦୁରାସୀତ୍ସମୀପେ ଽସ୍ଯାଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ
ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭଗବାନ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସ୍ପୃଶନ୍କରେଣ ପୁଣ୍ଯେନ ପ୍ରାହ କଶ୍ଯପଵଲ୍ଲଭାମ୍
ପବିତ୍ର ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, କଶ୍ୟପଙ୍କ ପ୍ରିୟାକୁ ଭଗବାନ କଥା କହିଲେ।
ଚିରଂ ଶ୍ରାନ୍ତାସି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଵିଶଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି କ୍ଲାନ୍ତ ହେଇଛ; ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମା ଭୈର୍ଭଦ୍ରେ ମହାଭାଗେ ଧ୍ରୁଵଂ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭୟ କରିନାହ, ଶୁଭା ଶ୍ରୀମତୀ; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମେ ଶୁଭ ଲାଭ କରିବ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୈନଂ ସର୍ଵଲୋକସୁଖାଵହମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅଦିତି ନମସ୍କାର କରି ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସତ୍ତ୍ଵାଦିଗୁଣଭେଦେନ ଲୋକଵ୍ଯାପାରକାରଣ
ସତ୍ତ୍ୱ ଆଦି ଗୁଣର ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଏହି ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ।
ସର୍ଵୈକରୁପରୁପାଯ ନିର୍ଗୁଣାଯ ଗୁଣାତ୍ମନେ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକା ରୂପରେ ଥିବା, ଗୁଣ ନଥିବା, ତଥା ଗୁଣର ମୂଳ ଭଗବାନଙ୍କୁ।
ସଦ୍ଭକ୍ତଜନଵାତ୍ସଲ୍ଯଶାଲିନେ ମଙ୍ଗଲାତ୍ମନେ
ସତ୍ଭକ୍ତ ଜନଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ସ୍ନେହ କରୁଥିବା, ମଙ୍ଗଳ ମୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ।
ତମାଦିପୁରୁଷଂ ଦେଵଂ ନମାମି ହ୍ଯର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ
ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ, ଆଦିପୁରୁଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତଂ ନମାମି ଜଗଦ୍ଧେତୁଂ ସମାଯଂ ଚାପ୍ଯମାଯିନମ୍
ଏହି ଜଗତର କାରଣ ଭଗବାନ, ଏକତାର ମୂଳ ଓ ମାୟାବୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଜଗଦ୍ରୂପଂ ଜଗଦ୍ଧେତୁଂ ତଂ ଵନ୍ଦେଂ ସର୍ଵଵନ୍ଦିତମ୍
ଏହି ଜଗତର ରୂପ ଓ କାରଣ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅଵାପୁଃ ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ତଂ ଵନ୍ଦେ କମଲାଧଵମ୍
ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ; ମୁଁ ପଦ୍ମନାଭ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅତ୍ଯାସନ୍ନଂ ଚ ଭକ୍ତାନାଂ ତଂ ଵନ୍ଦେ ଭକ୍ତସଂଗିନମ୍
ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିକଟ ଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ସହ ସଂଗ କରୁଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
କରୋତି ହ୍ଯାତ୍ମନଃ ସଙ୍ଗଂ ତଂ ଦେଵଂ ସଙ୍ଗଵର୍ଜିତମ୍
ସେ ନିଜ ପାଇଁ ସଂଗ କରିଥିବା, ତଥା ସଂଗରୁ ମୁକ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମାମି ଯଜ୍ଞଫଲଦଂ ଯଜ୍ଞକର୍ମପ୍ରବୋଧକମ୍
ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପ୍ରାତ୍ପଵାନ୍ପରମଂ ଧାମ ତଂ ଵନ୍ଦେ ଲୋକସାକ୍ଷିଣମ୍
ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାକ୍ଷୀ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଇତି ଲୋକସ୍ଯ ନେତା ଯସ୍ତଂ ନମାମି ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍
ଏହିପରି, ଯିଏ ଜଗତର ନେତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁନିଆର ଶିକ୍ଷକ, ସେହି ଜଗଦ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନ ଜାନନ୍ତି ପରଂ ଭାଵଂ ତଂ ଵନ୍ଦେ ସର୍ଵନାଯକମ୍
ଲୋକେ ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱଭାବକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକ ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପ୍ରମାଣାତୀତସଦ୍ଭାଵସ୍ତଂ ଵନ୍ଦେ ଜ୍ଞାନସାକ୍ଷିଣମ୍
ଯାହାର ସତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ ସମସ୍ତ ପ୍ରମାଣରୁ ଉପରେ, ଜ୍ଞାନର ସାକ୍ଷୀ ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଊର୍ଵୋର୍ଵୈଶ୍ଯଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ ପଦ୍ଯାଂ ଶୂଦ୍ରୋ ଽଭ୍ଯଜାଯତ
ତାଙ୍କର ଉରୁଠାରୁ ବୈଶ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ପାଦ ଠାରୁ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମୁଖାଦଗ୍ନିସ୍ତର୍ଥେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ପ୍ରାଣାଦ୍ଵାଯୁରଜାଯତ
ତାଙ୍କର ମୁହଁରୁ ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସିଲେ; ପ୍ରାଣ ଠାରୁ ବାୟୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଷଡଙ୍ଗରୁପିଣେ ତୁଭ୍ଯଂ ଭୂଯୋଭୂଯୋ ନମୋ ନମଃ
ଅପଣି ଛଅ ଅଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵମଗ୍ନିର୍ନିରୃତିଶ୍ଚୈଵ ଵରୁଣସ୍ତ୍ଵଂ ଦିଵାକରଃ
ଆପଣ ଅଗ୍ନି, ନିରୃତି, ଵରୁଣ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଗିରଯଃ ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵାନଦ୍ଯୋ ଭୂମିଶ୍ଚ ସାଗରାଃ
ପାହାଡ଼, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନଦୀ, ଭୂମି ଓ ସାଗର—
ତ୍ଵଦ୍ରୂପମଖିଲଂ ଦେଵ ତସ୍ମାନ୍ନିତ୍ଯଂ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଦେବ, ସମସ୍ତ ଆକୃତି ଆପଣଙ୍କର; ତେଣୁ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ହେଉ।
ଦୈତେଯୈର୍ବାଧିତାନ୍ପୁତ୍ରାନ୍ମମ ପାହି ଜନାର୍ଦନ
ହେ ଜନାର୍ଦନ, ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯେଉଁପରି ମୋ ପୁଅମାନେ ପୀଡିତ, ସେମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଉଵାଚ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଭୂତ୍ଵା ହର୍ଷାଶ୍ରୁକ୍ଷାଲିତସ୍ତନୀ
ସେ ହସ୍ତ ଜୋଡି ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ଆନନ୍ଦ ଲୁହେରେ ତାଙ୍କର ଶୋଣି ଭିଜିଗଲା।