ନିଵେଦିତାନି ପର୍ଣାନି ତେଭ୍ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଭଜ୍ଯ ଚ
ଅର୍ପିତ ପତ୍ରଗୁଡିକୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଣ୍ଟି ଦେବା ଉଚିତ।
ତତ ଇଷ୍ଟଗଣୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସ୍ଵଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ପରେ, ଅନ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ସହିତ ସେ ନିଜେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ମର୍ତ୍ଯଃ ସୋ ଽଚିରାଦେଵ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏଭଳି ଯେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶୀଘ୍ର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ହନୁମତ୍ପ୍ରତିମାଂ ଭୂମୌ ଵିଲିଖେତ୍ତତ୍ପୁରୋ ମନୁମ୍
ସେ ଭୂମିରେ ହନୁମାନଙ୍କ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ କରି, ତାହା ପାଖରେ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ଲିଖିତ୍ଵା ମାର୍ଜଯେତ୍ପୁନଃ
ଏଭଳି ଏହାକୁ ଏକଶଏ ଆଠ ଥର ଲେଖି, ପୁଣି ମାଛି ଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵମନ୍ଯାନି କର୍ମାଣି କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ତ୍ପଲ୍ଲଵମୁଲ୍ଲିଖନ୍
ଏଭଳି ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ନୂଆ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍କିତ କରି କରିବା ଉଚିତ।
କୁଙ୍କୁମୈରିଧ୍ମକାଷ୍ଠୈର୍ଵା ମରୀଚୈର୍ଜୀରକୈରପି
କୁଙ୍କୁମ, ହୋମ କାଠ, ମରିଚ ଓ ଜୀରା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଶୂଲେ କରଞ୍ଜଵାତାରିସମିଦ୍ଭିସ୍ତୈଲଲୋଲିତୈଃ
ଶୂଳ, କରଞ୍ଜ ବିଆ, ବଟ ବିଆ, ହୋମ କାଠ ଓ ତେଲ ଲଗାଇଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।
ସୌଭାଗ୍ଯେ ଚନ୍ଦନୈଶ୍ଚେନ୍ଦ୍ରଲୋଚନୈର୍ଵା ଲଵଙ୍ଗକୈଃ
ସଉଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଚନ୍ଦନ, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋଚନ ବିଆ କିମ୍ବା ଲବଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା।
ରିପୁପାଦରଜୋଭିଶ୍ଚ ରାଜୀଲଵଣମିଶ୍ରିତୈଃ
ଶତ୍ରୁର ପାଦ ଧୂଳି ଓ ରେଖା ଲୁଣ ମିଶାଇ ଦ୍ୱାରା।
ଧାନ୍ଯୈଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯତେ ଧାନ୍ଯମନ୍ନୈରନ୍ନସମୁଚ୍ଛ୍ରଯଃ
ଧାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧାନ୍ୟ ମିଳେ, ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ମିଳେ।
କିଂ ବହୂକ୍ତୈର୍ଵିଷେ ଵ୍ଯାଧୌ ଶାନ୍ତୌ ମୋହେ ଚ ମାରଣେ
ଅଧିକ କଥା କହିବାକୁ କଣ? ବିଷ, ରୋଗ, ଶାନ୍ତି, ମୋହ କିମ୍ବା ନାଶରେ—
ଵଶ୍ଯେ ଯୁଦ୍ଧେ କ୍ଷତେ ଦିଵ୍ଯେ ବନ୍ଧମୋକ୍ଷେ ମହାଵନେ
ବଶ କରିବା, ଯୁଦ୍ଧ, ଆଘାତ, ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଓ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ—
ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଽଥ ହନୁମଦ୍ଯନ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକମ୍
ଏବେ ମୁଁ ହନୁମାନ ଯନ୍ତ୍ର ବିବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ସାଧ୍ଯନାମ ଲିଖେନ୍ମଧ୍ଯେ ପାଶିବୀଜ ପ୍ରଵେଷ୍ଟିତମ୍
ମଧ୍ୟରେ 'ସାଧ୍ୟ' ନାମ ଲେଖିବା ଉଚିତ, ତାହାର ଭିତରେ ପାଶି ବୀଜ ରଖିବାକୁ।
ତଦ୍ବହିର୍ଦଂହମାଲିଖ୍ଯ ତଦ୍ବହିଶ୍ଚତୁରସ୍ରକମ୍
ସେଥିରୁ ବାହାରେ ଏକ ରେଖା ଆଙ୍କିବା, ଏବଂ ତାହାର ବାହାରେ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକୃତି ଦେଇବା।
ସୈଂ ବୀଜଂ ଭୂପୁରସ୍ଯାଷ୍ଟଵଜ୍ରେଷୁ ଵିଲିଖେତ୍ତତଃ
ପରେ, ସେହି ବୀଜକୁ ଭୂପୁର ଚାରିପାଖରେ ଅଠଟି ବଜ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଲେଖିବା।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵେଷ୍ଟଯେଦ୍ଯନ୍ତ୍ରଵଲଯତ୍ରିତଯେନ ଚ
ଏହା ସବୁକୁ ଯନ୍ତ୍ରର ତିନିଟି ବଳୟ ଦ୍ୱାରା ଘେରିବା ଉଚିତ।
ତାଡପତ୍ରେ ଽଥ ଭୂର୍ଜେ ଵା ରୋଚନାନାଭିକୁଙ୍କୁଭୈଃ
ତାପରେ ତାଳପତ୍ର କିମ୍ବା ଭୂର୍ଜପତ୍ର ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଆଙ୍କିବା।
କପେଃ ପ୍ରାଣାନ୍ପ୍ରତିଷ୍ଟାପ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍ତଦ୍ଯଥାଵିଧି
ମକଡ଼ାଙ୍କ (ହନୁମାନଙ୍କ) ପ୍ରାଣ ବସାଇ ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରିବା।
ମାରୀଜ୍ଵରାଭିଚାରାଦିସର୍ଵୋପଦ୍ରଵନାଶନମ୍
ଏହା ମାରୀଜ୍ୱର, ଅଭିଚାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିପଦ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରିଦିଏ।
ଭୂତକୃତ୍ଯାପିଶାଚାନାଂ ଦର୍ଶନାଦେଵ ନାଶନମ୍
ଭୂତ, କୃତ୍ୟା, ପିଶାଚମାନେ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ଏହା ନଶ୍ୱ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଦୀର୍ଘତ୍ରଯାନ୍ଵିତା ମାଯା ପ୍ରାଗୁକ୍ତଂ କୂଟପଞ୍ଚକମ୍
ତିନିଟି ଲମ୍ବା ରେଖା ସହିତ, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପାଞ୍ଚଟି ଗୁପ୍ତ ବୀଜ ଦେବାକୁ।
ଆକ୍ରାନ୍ତଦିଗ୍ମଣ୍ଡଲାନ୍ତେ ଯଶୋଵିତାନସଂଵଦେତ୍
ଦିଗମଣ୍ଡଳ ଚାରିପାଖରେ ଆବୃତ ଶେଷରେ, ଯଶର ପତାକା ବିସ୍ତାର କରାଯାଏ।
ଦେହଜ୍ଵଲଦଗ୍ନିସୂର୍ଯ କୋଟ୍ଯନ୍ତେ ଚ ସମପ୍ରଭ
ଏହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେହର ଶେଷରେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ।
ଲଙ୍କାପୁରୀ ତତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଦହନୋଦଧିଲଙ୍ଘନ
ତାପରେ ଲଙ୍କାପୁରୀ, ତାହାପରେ ଜଳୁଥିବା ସମୁଦ୍ର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ—
ସୀତାନ୍ତେ ଶ୍ଵସନପଦଂ ଵାଯ୍ଵନ୍ତେ ସୁତମୀରଯେତ୍
ସୀତାଙ୍କ ପାଖରେ ବାୟୁର ଚିହ୍ନ, ବାୟୁର ଶେଷରେ ପୁଅଙ୍କୁ ଲେଖିବା।
ନନ୍ଦନ୍ତି କର ଵର୍ଣାନ୍ତେ ସୈନ୍ଯପ୍ରାକାର ଈରଯେତ୍
'ନ' ଅକ୍ଷରର ଶେଷରେ ସେନା ପ୍ରାକାର ଲେଖିବା।
କାରଣଦ୍ରୋଣଶବ୍ଦାନ୍ତେ ପର୍ଵତୋତ୍ପାଟନେତି ଚ
'କାରଣ' ଅକ୍ଷରର ଶେଷରେ ଡ୍ରୋଣ ଢୋଳର ଶବ୍ଦ ଓ ପାହାଡ଼ ଉଖାଡ଼ିବା ଲେଖିବା।
ଛେଦନାନ୍ତେ ଵନରକ୍ଷାକରାନ୍ତେ ତୁ ସମୂହ ଚ
ଛେଦନର ଶେଷରେ, ବନରକ୍ଷାର ଶେଷରେ ଏବଂ ଶେଷରେ ସମୂହ ଲେଖିବା।