କୃତ୍ଵା ପ୍ରାଣପ୍ରତିଷ୍ଟାଂ ଚ ସିଂଦୂରାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଚ
ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସିନ୍ଦୂର ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କରିବାକୁ ପଡେ।
ଗ୍ରହାଭିଚାରରୋଗାଗ୍ନିଵିଷଚୌରନୃପୋଦ୍ଭଵାଃ
ଗ୍ରହ, ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର, ରୋଗ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ, ଚୋର, ରାଜା ଆଦିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖଗୁଡିକ—
ତଦ୍ଗୃହଂ ଧନପୁତ୍ରାଦ୍ଯୈରେଧତେ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଚିରମ୍
ସେ ଘରରେ ଧନ, ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢିବା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୁଏ।
ଶତ୍ରୋଃ ପ୍ରତିକୃତିଂ କୃତ୍ଵା ହୃଦି ନାମ ସମାଲିଖେତ୍
ଶତ୍ରୁର ଏକ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି, ତାହାର ହୃଦୟରେ ନାମ ଲେଖିବାକୁ ପଡେ।
ମନ୍ତ୍ରାନ୍ତେ ପ୍ରୋଞ୍ଚରେଚ୍ଛତ୍ରୋର୍ନାମ ଛିନ୍ଧି ଚ ଭିନ୍ଧି ଚ
ମନ୍ତ୍ର ଶେଷରେ ଶତ୍ରୁର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, 'ଛେଦ କର, ଭଙ୍ଗ କର' ଭାବେ କହିବାକୁ ପଡେ।
ପାଣ୍ଯୋସ୍ତଲେ ପ୍ରପୀଡ୍ଯାଥ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତଂ ସ୍ଵଗୃହଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ହାତର ତଳେ ଦବାଇ ଛାଡି ଦେଇ, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିବାକୁ ପଡେ।
ରାଜିକାଲଵଣୈର୍ମୁକ୍ତଚିକୁରଃ ପିତୃକାନନେ
ରାଇ ଦାଣା ଓ ଲୁଣ ନେଇ, ଚୁଲି ଖୋଲି, ପିତୃବନରେ ଯିବାକୁ ପଡେ।
ଦ୍ଵିକ(କାକ)କୌଶିକଗୃଧ୍ରାଣାଂ ପକ୍ଷୈଃ ଶ୍ଲେଷ୍ମାନ୍ତକାକ୍ଷଜୈଃ
ପେଚା, କାଉ, ଗୃଧ୍ରର ପାଖ ଓ କାଉର ଆଖିର କାଠି ନେଇବାକୁ ପଡେ।
ଏଵଂ ସପ୍ତଦିନଂ କୁର୍ଵନ୍ମାରଯେଦୁଦ୍ଧତଂ ରିପୁନ୍
ଏହିପରି ସାତି ଦିନ କରିଲେ, ଅହଂକାରୀ ଶତ୍ରୁକୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବ।
ତତୋ ଵେତାଲ ଉତ୍ଥାଯ ଵଦେଦ୍ଭାଵି ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ତାପରେ ଏକ ଭୂତ ଉଠି ଆସି, ଭବିଷ୍ୟତର ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ କଥା କହିଦେଇଥାଏ।
ଭାସ୍ମାଂବୁମନ୍ତ୍ରିତଂ ରାତ୍ରୌ ସହସ୍ରାଵୃତ୍ତିକଂ ପୁନଃ
ଭସ୍ମ, ଜଳ ଓ ମନ୍ତ୍ର ରାତିରେ ହଜାର ଥର ପୁନଃ ପୁନଃ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ପଡେ।
ଯାସୁ କାସୁ ଚ ସ୍ଥୂଲାସୁ ଲଘୁଷ୍ଵପି ଵିଶେଷତଃ
ଯେଉଁଠି ଦେଖିଲେ ଏହା ଦ୍ରୢଢ କିମ୍ବା ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସେଠି ବିଶେଷ କରିବାକୁ ପଡେ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ କୁଜେ ଵା ରଵିଵାସରେ
ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, କୁଜ ଦିନ କିମ୍ବା ରବିବାରରେ କରିବାକୁ ପଡେ।
କୁର୍ଯାଦ୍ରମ୍ଯାଂ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତାମ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ରଖି କରିବାକୁ ଉଚିତ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯାଵାହଯେତ୍ପଶ୍ଚାନ୍ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ସଂସ୍ଥାପନ କରିବା ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଜଣା ଲୋକେ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତଚନ୍ଦନପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ସିଂଦୂରାଦ୍ଯୈଃ ସମର୍ଚଯେତ୍
ସେ ଲାଲ ଚନ୍ଦନ, ଫୁଲ ଏବଂ ସିନ୍ଦୂର ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅପୂପମୋଦନଂ ଶାକମୋଦକାନ୍ଵଟକାଦିକମ୍
ସେ ଆପୂପ, ଭାତ, ଶାକ, ମିଠା, ତଳି ଲଡୁ ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଖଣ୍ଡିତାନ୍ଯହିଲତାଦଲାନି ସପ୍ତଵିଂଶତିମ୍
ସେ ସତେଇଟି ଅଖଣ୍ଡ ନୂଆ ପତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞୋ ଜପେଦ୍ଦଶଶନ୍ତ ମନୁମ୍
ଏଭଳି ପୂଜା କରି ମନ୍ତ୍ର ଜଣା ଲୋକେ ଶାନ୍ତିରେ ଦଶବାରି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ନିଜେପ୍ସିତଂ ନିଵେଦ୍ଯାଥ ଵିଧିଵଦ୍ଵିସୃଜେତ୍ତତଃ
ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅର୍ପଣ କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତାହାକୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ନିଵେଦିତାନି ପର୍ଣାନି ତେଭ୍ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଭଜ୍ଯ ଚ
ଅର୍ପିତ ପତ୍ରଗୁଡିକୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଣ୍ଟି ଦେବା ଉଚିତ।
ତତ ଇଷ୍ଟଗଣୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସ୍ଵଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ପରେ, ଅନ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ସହିତ ସେ ନିଜେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ମର୍ତ୍ଯଃ ସୋ ଽଚିରାଦେଵ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏଭଳି ଯେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶୀଘ୍ର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ହନୁମତ୍ପ୍ରତିମାଂ ଭୂମୌ ଵିଲିଖେତ୍ତତ୍ପୁରୋ ମନୁମ୍
ସେ ଭୂମିରେ ହନୁମାନଙ୍କ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ କରି, ତାହା ପାଖରେ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ଲିଖିତ୍ଵା ମାର୍ଜଯେତ୍ପୁନଃ
ଏଭଳି ଏହାକୁ ଏକଶଏ ଆଠ ଥର ଲେଖି, ପୁଣି ମାଛି ଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵମନ୍ଯାନି କର୍ମାଣି କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ତ୍ପଲ୍ଲଵମୁଲ୍ଲିଖନ୍
ଏଭଳି ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ନୂଆ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍କିତ କରି କରିବା ଉଚିତ।
କୁଙ୍କୁମୈରିଧ୍ମକାଷ୍ଠୈର୍ଵା ମରୀଚୈର୍ଜୀରକୈରପି
କୁଙ୍କୁମ, ହୋମ କାଠ, ମରିଚ ଓ ଜୀରା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଶୂଲେ କରଞ୍ଜଵାତାରିସମିଦ୍ଭିସ୍ତୈଲଲୋଲିତୈଃ
ଶୂଳ, କରଞ୍ଜ ବିଆ, ବଟ ବିଆ, ହୋମ କାଠ ଓ ତେଲ ଲଗାଇଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।
ସୌଭାଗ୍ଯେ ଚନ୍ଦନୈଶ୍ଚେନ୍ଦ୍ରଲୋଚନୈର୍ଵା ଲଵଙ୍ଗକୈଃ
ସଉଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଚନ୍ଦନ, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋଚନ ବିଆ କିମ୍ବା ଲବଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା।
ରିପୁପାଦରଜୋଭିଶ୍ଚ ରାଜୀଲଵଣମିଶ୍ରିତୈଃ
ଶତ୍ରୁର ପାଦ ଧୂଳି ଓ ରେଖା ଲୁଣ ମିଶାଇ ଦ୍ୱାରା।