ସଂରକ୍ଷିତା ଵିଷ୍ଣୁସୁଦର୍ଶନେନ ଦୈତ୍ଯାନ୍ତକେନ ସ୍ଵଜନାନୁକମ୍ପିନା
ଅଦିତିଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ନାଶକ ଏବଂ ନିଜ ଜନମାନେ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ, ସୁରକ୍ଷିତ କଲେ।
ସ ଵହ୍ନିରଦିତିଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା କଥଂ ତାନଦହତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେଇ ଅଗ୍ନି କିପରି ଅଦିତିଙ୍କୁ ଅପରିହାର କରି, କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଜଳାଇ ଦେଲା?
ପରୋପଦେଶନିରତାଃ ସଜ୍ଜନା ହି ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ
ସଜ୍ଜନ ମୁନିମାନେ ସଦା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେବାରେ ଲିନ ରହନ୍ତି।
ହରିଧ୍ଯାନପରାନ୍ସାଧୂନ୍କଃ ସମର୍ଥଃ ପ୍ରବାଧିତୁମ୍
ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ସାଧୁମାନେ, କିଏ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବ?
ଦେଵାଃ ସିଦ୍ଧା ମୁନୀଶ୍ଵାଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ତିଷ୍ଟନ୍ତି ସତ୍ତମାଃ
ଦେବତା, ସିଦ୍ଧମାନେ ଏବଂ ମହାମୁନିମାନେ ସଦା ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହନ୍ତି।
ହରିନାମପରାଣାଂ ଚ କିମୁ ଧ୍ଯାନରତାତ୍ମନାମ୍
ହରିଙ୍କ ନାମରେ ଲିନ ଥିବା ଏବଂ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଣ କହିବି?
ଯତ୍ର ତିଷ୍ଟତି ତତ୍ରୈଵ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚ ଦେଵତାଃ
ଯେଉଁଠି ସେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ରାଜା ଵା ତସ୍କରୋ ଵାପି ଵ୍ଯାଧଯଶ୍ଚ ନ ସନ୍ତି ହି
ସେଠି ରାଜା, ଚୋର କିମ୍ବା ରୋଗ ଅଛି ନାହିଁ।
ଡାକିନ୍ଯୋ ରାକ୍ଷସାଶ୍ଚୈଵ ନ ବାଧନ୍ତେ ଽଚ୍ଯୁତାର୍ଚକମ୍
ଡାକିନୀ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ କରିପାରିନାହିଁ।
ଯତ୍ର ତିଷ୍ଟତି ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ଦେଵତାଃ
ଯେଉଁଠି ସେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵଶ୍ରେଯାଂସି ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ତତ୍ତପୋଵନମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ; ସେଠା ହେଉଛି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ଏହି ହେଉଛି ତପସ୍ୟାର ଆଶ୍ରମ।
ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ଵାପ୍ଯର୍ହଣାଭିର୍ଵା କିମୁ ଧ୍ଯାନେନ କଥ୍ଯତେ
ସ୍ତୁତି କିମ୍ବା ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଉପାସନା ହୁଏ, ତାହା ପାଇଁ ଧ୍ୟାନର କଥା କହିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ କେଉଁଠି?
ସାଦିତିର୍ନୈଵ ଦଗ୍ଧାଭୂଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଚକ୍ରାଭିର କ୍ଷିତା
ଅଦିତି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଳି ଯାଇନଥିଲେ, କିମ୍ବା ନଷ୍ଟ ହୋଇନଥିଲେ।
ପ୍ରାଦୁରାସୀତ୍ସମୀପେ ଽସ୍ଯାଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ
ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭଗବାନ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସ୍ପୃଶନ୍କରେଣ ପୁଣ୍ଯେନ ପ୍ରାହ କଶ୍ଯପଵଲ୍ଲଭାମ୍
ପବିତ୍ର ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, କଶ୍ୟପଙ୍କ ପ୍ରିୟାକୁ ଭଗବାନ କଥା କହିଲେ।
ଚିରଂ ଶ୍ରାନ୍ତାସି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଵିଶଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି କ୍ଲାନ୍ତ ହେଇଛ; ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମା ଭୈର୍ଭଦ୍ରେ ମହାଭାଗେ ଧ୍ରୁଵଂ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭୟ କରିନାହ, ଶୁଭା ଶ୍ରୀମତୀ; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମେ ଶୁଭ ଲାଭ କରିବ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୈନଂ ସର୍ଵଲୋକସୁଖାଵହମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅଦିତି ନମସ୍କାର କରି ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସତ୍ତ୍ଵାଦିଗୁଣଭେଦେନ ଲୋକଵ୍ଯାପାରକାରଣ
ସତ୍ତ୍ୱ ଆଦି ଗୁଣର ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଏହି ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ।
ସର୍ଵୈକରୁପରୁପାଯ ନିର୍ଗୁଣାଯ ଗୁଣାତ୍ମନେ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକା ରୂପରେ ଥିବା, ଗୁଣ ନଥିବା, ତଥା ଗୁଣର ମୂଳ ଭଗବାନଙ୍କୁ।
ସଦ୍ଭକ୍ତଜନଵାତ୍ସଲ୍ଯଶାଲିନେ ମଙ୍ଗଲାତ୍ମନେ
ସତ୍ଭକ୍ତ ଜନଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ସ୍ନେହ କରୁଥିବା, ମଙ୍ଗଳ ମୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ।
ତମାଦିପୁରୁଷଂ ଦେଵଂ ନମାମି ହ୍ଯର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ
ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ, ଆଦିପୁରୁଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତଂ ନମାମି ଜଗଦ୍ଧେତୁଂ ସମାଯଂ ଚାପ୍ଯମାଯିନମ୍
ଏହି ଜଗତର କାରଣ ଭଗବାନ, ଏକତାର ମୂଳ ଓ ମାୟାବୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଜଗଦ୍ରୂପଂ ଜଗଦ୍ଧେତୁଂ ତଂ ଵନ୍ଦେଂ ସର୍ଵଵନ୍ଦିତମ୍
ଏହି ଜଗତର ରୂପ ଓ କାରଣ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅଵାପୁଃ ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ତଂ ଵନ୍ଦେ କମଲାଧଵମ୍
ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ; ମୁଁ ପଦ୍ମନାଭ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅତ୍ଯାସନ୍ନଂ ଚ ଭକ୍ତାନାଂ ତଂ ଵନ୍ଦେ ଭକ୍ତସଂଗିନମ୍
ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିକଟ ଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ସହ ସଂଗ କରୁଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
କରୋତି ହ୍ଯାତ୍ମନଃ ସଙ୍ଗଂ ତଂ ଦେଵଂ ସଙ୍ଗଵର୍ଜିତମ୍
ସେ ନିଜ ପାଇଁ ସଂଗ କରିଥିବା, ତଥା ସଂଗରୁ ମୁକ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମାମି ଯଜ୍ଞଫଲଦଂ ଯଜ୍ଞକର୍ମପ୍ରବୋଧକମ୍
ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପ୍ରାତ୍ପଵାନ୍ପରମଂ ଧାମ ତଂ ଵନ୍ଦେ ଲୋକସାକ୍ଷିଣମ୍
ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାକ୍ଷୀ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଇତି ଲୋକସ୍ଯ ନେତା ଯସ୍ତଂ ନମାମି ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍
ଏହିପରି, ଯିଏ ଜଗତର ନେତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁନିଆର ଶିକ୍ଷକ, ସେହି ଜଗଦ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।