ସ୍ଵାହା ଶକ୍ତିଶ୍ଚ କାମେନ କୁର୍ଯାଦଙ୍ଗାନି ଷଟ୍ କ୍ରମାତ୍
'ସ୍ୱାହା' ଶକ୍ତି ଭାବେ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, ସେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଛଅ ଅଂଗ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଭ୍ଯଙ୍ଘ୍ରିଜାନୁପାଦେଷୁ ଦଶାର୍ଣାନ୍ଵିନ୍ଯସେନ୍ମନୋଃ
ନାଭି, ପାଦ, ଜାଙ୍ଘା ଓ ଗୁଡ଼ିକୁ ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ଦାରପୁଷ୍ପୈରାବଦ୍ଧଵିତାନେ ତୋରଣାନ୍ଵିତେ
ମନ୍ଦାର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଛାଯା ଓ ଦ୍ୱାର ଥିବା ମଣ୍ଡପ।
ରକ୍ଷୋଭିର୍ହରିଭିର୍ଦେଵୈଃ ସୁଵିମାନଗତୈଃ ଶୁଭୈଃ
ରାକ୍ଷସ, ବାନର ଓ ଦେବତାମାନେ ଶୁଭ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ସୀତାଲଙ୍କୃତଵାମାଙ୍ଗଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନୋପଶୋଭିତମ୍
ସୀତା ତାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବଢ଼ାଉଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଵର୍ଣଲକ୍ଷଂ ସମାହିତଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ମନ୍ତ୍ରୀ ଏକ ଲକ୍ଷ ବାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ରାମୋ ଙେଂନ୍ତୋ ଧନୁଷ୍ପାଣିର୍ଙୈତୋଂଽତେ ଵହ୍ନିସୁଂଦରୀ
ରାମ, 'ଙେ' ଅକ୍ଷର ଶେଷରେ ଥିବା, ହାତରେ ଧନୁଷ୍ୟ ଧରିଛନ୍ତି, 'ଙୈ' ଅକ୍ଷର ସହିତ, ଏବଂ ସୀତା ଅଗ୍ନିପରି ସୁନ୍ଦର।
ଛନ୍ଦସ୍ତୁ ଦେଵତା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ରାମୋ ରାକ୍ଷସମର୍ଦନଃ
ଛନ୍ଦ ଓ ଦେବତା କହାଯାଇଛି; ରାମ ହେଉଛନ୍ତି ରାକ୍ଷସ ନାଶକ।
ଵର୍ଣନ୍ଯାସଂ ତଥା ଧ୍ଯାନଂ ପୁରଶ୍ଚର୍ଯାର୍ଚନାଦିକମନ୍
ଅକ୍ଷର ନ୍ୟାସ, ଧ୍ୟାନ, ପୂର୍ବ କ୍ରିୟା, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ।
ତାରୋ ନମୋ ଭଗଵତେ ରାମାନ୍ତେ ଚନ୍ଦ୍ରଭଦ୍ରକୌ
'ତାର' ଅକ୍ଷର, 'ନମୋ ଭଗବତେ', 'ରାମ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ଓ 'ଚନ୍ଦ୍ରଭଦ୍ରକ'।
ଶ୍ରୀପୂର୍ଵଂ ଜଯପୂର୍ଵଂ ଚ ତଦ୍ଦ୍ଵିଧା ରାମନାମ ଚ
ରାମଙ୍କର ନାମ ଦୁଇ ପ୍ରକାରର — ଗୋଟିଏ 'ଶ୍ରୀ' ସହିତ ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି 'ଜୟ' ସହିତ।
ଛନ୍ଦସ୍ତୁ ଦେଵତା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ରାମଃ ପାପୌଘନାଶନଃଋ
'ଦେବତା' ନାମକ ଛନ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ; ରାମ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି।
ଧ୍ଯାନାର୍ଚନାଦିକଂ ସଵ ହ୍ଯସ୍ଯ କୁର୍ଯାଦ୍ଦଶାର୍ଣଵତ୍
ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ପରି, କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରୁଷାଯ ହୃଦନ୍ତୋ ଽଯଂ ମନୁରଷ୍ଟାଦଶାକ୍ଷରଃ
ଏହି ଅଷ୍ଟାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ହୃଦୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତାରୋ ବୀଜଂ ନମଃ ଶକ୍ତିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାକ୍ଷ୍ଯବ୍ଧ୍ଯଗ୍ନିଷଡ୍ଭୁଜୈଃ
'ତାର' ଅକ୍ଷର ବୀଜ, 'ନମଃ' ଶକ୍ତି; ଚନ୍ଦ୍ରନୟନ, ସମୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ଷଡ୍ବାହୁ ରୂପ ଅଛି।
ନିଃଶାଣଭେରୀପଟହଶଙ୍ଖତୁର୍ଯାଦିନିଃସ୍ଵନୈଃ
ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଶଂଖ, ତୁରୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି ଉପସ୍ଥିତ।
ଚନ୍ଦନାଗରୁକସ୍ତୂରୀକର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତେ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କଷ୍ଟୂରୀ, କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ମନୋରମ।
ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵନାରୀଭିର୍ଗାଯନ୍ତୀଭିରଲକୃତେ
ଦେବୀମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ନିର୍ମଳ ସ୍ୱରରେ ଗାଉଛନ୍ତି।
ସୌମିତ୍ରିସୀତାସହିତଂ ଜଟାମୁକୁଟଶୋଭିତମ୍
ସୌମିତ୍ରି ଓ ସୀତାଙ୍କ ସହିତ, ଜଟାମୁକୁଟ ଶୋଭିତ ଅଟୁଟ।
ହତ୍ଵା ରାଵଣମାଯାନ୍ତଂ କୃତତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରକ୍ଷଣମ୍
ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି ଆସି, ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି।
ଘୃତାକ୍ତୈଃ ପାଯସୈର୍ହୁତ୍ଵା ଯଜନଂ ପୂର୍ଵଵଞ୍ଚରେତ୍
ଘୃତ ଓ ପାୟସ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରି, ପୂର୍ବପରି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।
ରାମାଯ ହନଯୁଗ୍ମାନ୍ତେ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରାଗ୍ନିପ୍ରିଯାନ୍ତିମଃ
ରାମଙ୍କ ପାଇଁ 'ହନ' ଦୁଇ ଅକ୍ଷରର ଶେଷରେ, ବର୍ମ, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରିୟ ଅଂଶ ଅଛି।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମୁନିଶ୍ଚାସ୍ଯାନୁଷ୍ଟୁପ୍ଛନ୍ଦ ଉଦାହୃତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରୋତ୍ଥିତୈଃ କ୍ରମାଦ୍ଵର୍ଣୈସ୍ତତୋ ଧ୍ଯାଯେଞ୍ଚ ପୂର୍ଵଵତ୍
ପୂର୍ବପରି, ମନ୍ତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତାରଃ ସ୍ଵବୀଜଂ କମଲା ରାମଭଦ୍ରେତି ସଂପଠେତ୍
'ତାର', ନିଜ ବୀଜ, 'କମଳା' ଓ 'ରାମଭଦ୍ର' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଶାସ୍ଯାନ୍ତକଶବ୍ଦାନ୍ତେ ମାଂ ରକ୍ଷ ଦେହି ସଂପଠେତ୍
'ଦଶମୁଖ ବିନାଶକ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, 'ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଦିଅ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବୀଜୈର୍ଵିଯୁକ୍ତୋ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦର୍ଣୋ ଽଯଂ ଫଲଦାଯକଃ
ବୀଜ ଛାଡ଼ି, ଏହି ବତିସ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଫଳଦାୟକ।
ଦେଵତା ରାମଭଦ୍ରୋ ଽତ୍ର ବୀଜଂ ସ୍ଵଂ ଶକ୍ତିରିନ୍ଦିରା
ଏଠାରେ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ରାମଭଦ୍ର, ବୀଜ ନିଜର, ଶକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦିରା।
ପଞ୍ଚାଙ୍ଗାନି ଚ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣାନ୍କ୍ରମାନ୍ନ୍ଯସେତ୍
ପାଞ୍ଚଟି ଅଙ୍ଗକୁ ସଜାଇ, ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଠିକ୍ କ୍ରମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଆସ୍ଯେ ଦୋଃସଂଧିଯୁଗଲେ ସ୍ତନହୃନ୍ନାଭିଷୁ କ୍ରମାତ୍
ମୁହଁ, ଦୁଇଟି ବାହୁର ସନ୍ଧି, ସ୍ତନ, ହୃଦୟ ଏବଂ ନାଭିରେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବା ଦରକାର।