ତାରୌହ୍ନୈପରମାନ୍ତେ ତୁ ହ୍ରଂସଫଟ୍ପ୍ରଣଵସ୍ତତଃ
ତାରର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୀମାରେ, ପ୍ରଥମେ ହ୍ରଂସ, ତାପରେ ଫଟ୍ ଓ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ହ୍ରୈଂ ଅନୌପମ୍ଯରୂପଧାରିଣାସ୍ତ୍ରଂ ଧ୍ରୁଵସ୍ତତଃ
ଅପୂର୍ବ ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ପାଇଁ 'ହ୍ରୈଂ' ଅସ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ; ତାପରେ ଧ୍ରୁବ ଅଛି।
ଷ୍ଟାଙ୍ଗଵିନ୍ଯାସଵିନ୍ଯ ସ୍ତମୂର୍ତିଧାରିଂସ୍ତତଶ୍ଚ ଫଟ୍
ଷ୍ଟାଙ୍ଗ ବିନ୍ୟାସ କରି, ଆକୃତି ଧାରଣ କରାଯିବ; ତାପରେ ଫଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ତାରୋ ଵର୍ମତ୍ରଯଂ ସଂକରଂ ଵଂ ଚାମୁକମସ୍ତକମ୍
ତାର ହେଉଛି ତିଣି ପ୍ରକାରର ବର୍ମ; ସଂକର, ବଂ ଏବଂ ଚାମୁକର ମୁଣ୍ଡ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଦ୍ଵଯଂ ତତୋ ମହାତ୍ମନ୍ସ୍ଯାନ୍ସମ୍ଯଗ୍ଦର୍ଶଯଯୁଗ୍ମକମ୍
ତାପରେ, ହେ ମହାତ୍ମା, ଦୁଇ ଯୁଗଳକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦେଖାଯିବ।
ଉତ୍ତରାଯଂ ଦ୍ଵଯଂ ପଞ୍ଚବାଣବୀଜାନି ଵୋଞ୍ଚରେତ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ପଞ୍ଚବାଣ ବୀଜର ଦୁଇ ଯୁଗଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ହେବ।
ନୃସିଂହାନ୍ତେ ତତଃ କାଲାତ୍ମନେ ସ୍ଵାହା ଧ୍ରୁଵସ୍ତତଃ
ନୃସିଂହର ଶେଷରେ, କାଳର ଆତ୍ମା ପାଇଁ 'ସ୍ୱାହା' ଏବଂ ତାପରେ 'ଧ୍ରୁବ' ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ମାଯାତାରାନ୍ତିମୋ ମନ୍ତ୍ରଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷରସଂମିତଃ
ମାୟାତାରର ଶେଷ ମନ୍ତ୍ରକୁ ହଜାର ଅକ୍ଷର ସମାନ କୁହାଯାଇଛି।
ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନୃହରିର୍ବୀଜଂ କ୍ଷୈଂ ଶକ୍ତିର୍ଵହ୍ନିଵଲ୍ଲଭା
ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ହେଉଛନ୍ତି ନୃହରିଙ୍କ ବୀଜ; 'କ୍ଷୈଂ' ଶକ୍ତି ଓ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରିୟା।
କ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ପରମାତ୍ମା ତୁ ଵିନିଯୋଗୋ ଽଖିଲାତ୍ପଯେ
କ୍ଷେତ୍ର ହେଉଛି ପରମାତ୍ମା; ବିନିଯୋଗ ସମସ୍ତରୁ କରିବାକୁ ହେବ।
ନୃସିଂହାନ୍ତଂ ଵହ୍ନିଜାଯାସ୍ତ୍ରାଯଫଟୂ ମନ୍ତ୍ର ଈରିତଃ
ନୃସିଂହର ଶେଷରେ, 'ଅଗ୍ନିଜାୟାସ୍ତ୍ରାୟଫଟୁ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।
ତାରଃ କ୍ଷାଂ ଚ ସହସ୍ରାନ୍ତେ କ୍ଷରଶବ୍ଦାଦ୍ଵିଜୃଂଭିତମ୍
ତାର ଓ କ୍ଷାଂ, ହଜାର ଶେଷରେ, କ୍ଷର ଶବ୍ଦରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି।
ମାରଃ କ୍ଷୀଂ ଚ ମହାତେନୁଂ ପ୍ରଭାନ୍ତେ ଵିକରେତି ଚ
ମାର ଓ କ୍ଷୀଂ, ବଡ଼ ଦେହ, ଏବଂ ପ୍ରଭାର ଶେଷରେ 'ବିକର' ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ତାରଃ କ୍ଷୂଂ ତପ୍ତଯଂହାଯଶ୍ଚାଦୃକ୍କେଶାନ୍ତ ଈରଯେତ୍
ତାର ଓ କ୍ଷୂଂ, ତପ୍ତ ପାଇଁ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ କେଶର ଶେଷରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ନଖ ସ୍ପର୍ଶାଦ୍ଦିଵ୍ଯସିଂହ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଭଗଵନ୍ ହରିଃ
ନଖ ସ୍ପର୍ଶରେ, ହେ ଦିବ୍ୟ ସିଂହ, ଭଗବାନ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଅନେନ ଚ ଶିଖା ପ୍ରୋକ୍ତା କଵଚଂ ତଦନନ୍ତରମ୍
ଏହା ସହିତ ଶିଖା ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଲା; ତାପରେ କବଚ ଆସିବ।
ଵିହ୍ଵଲିତନୃସିଂହାଯ ସ୍ଵାହାନ୍ତଂ କଵଚଂ ସ୍ମୃତମ୍
ବିହ୍ୱଳ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶିତ ଏହି କବଚ 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ଧାରଣେଗ୍ନି ପ୍ରିଯାନ୍ତୋ ଽଯଂ ନେତ୍ରମନ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଏହାକୁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନେତ୍ରମନ୍ତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା 'ପ୍ରିୟାନ୍ତ' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହୁଏ।
ସହସ୍ରାନ୍ତେ ଯୁଧାଯାଥଂ ନୃସିଂହାଯାଗ୍ନିସୁଂଦରୀ
ହଜାରଥର ପାଠ ଶେଷରେ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ, ନରସିଂହ ଓ ଅଗ୍ନିସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ—
ଉଦ୍ଯଦର୍କସହସ୍ରାଭଂ ତ୍ରୀକ୍ଷଣଂ ଭୀସଭୂଷଣମ୍
ଉଦୟମାନ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ, ତିନୋଟି ଆଖି, ଭୟଙ୍କର ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ—
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ସହସ୍ରଂ ପାଯେନ ଚଗ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ମନ୍ତ୍ରୀ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ, ହଜାରଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଗୁକ୍ତେ ଵୈଷ୍ଣଵେ ପୀଠେ ମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମୂଲତଃ
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ବୈଷ୍ଣବ ଆସନରେ, ମୂଳରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ର ଶଙ୍ଖଂ ଚ ପାଶଂ ଵାଙ୍କୁଶଂ କୁଲିଶମେଵ ଚ
ଚକ୍ର, ଶଂଖ, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ବଜ୍ର ଆଦି—
ଲୋକେଶାନପି ଵଜ୍ରାଦ୍ଯାନ୍ପୂଜଯେତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ତା'ପରେ, ବିଶ୍ୱର ନାୟକମାନେ ଓ ବଜ୍ରଧାରୀ ଆଦିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଭସ୍ମାଭିମନ୍ତ୍ରିତଂ କୃତ୍ଵା ଗ୍ରହଗ୍ରସ୍ତଂ ଵିଲେପଯେତ୍
ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ଭସ୍ମ ନେଇ, ଗ୍ରହଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନେନୈଵ ଵିଧାନେନ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସକିନ୍ନରଃ
ଏହି ଏକାଇ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ କିନ୍ନରମାନେ—
ପରାଭିଚାରକୃତ୍ଯାନି ମନୁନାନେନ ମନ୍ତ୍ରିତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅଭିଚାର କାର୍ଯ୍ୟ ନିଷ୍ପ୍ରଭ ହୁଏ।
ସୁଦିନେ ସ୍ଥାପଯେତ୍କୁମ୍ଭେ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରମଣ୍ଡଲେ
ଶୁଭ ଦିନରେ, ସର୍ବତୋଭଦ୍ର ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଘଟରେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ତେନାଭିଷିକ୍ତୋ ମନୁଜଃ ସର୍ଵାପତ୍ତିଂ ତରେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ।
ତନ୍ନୋ ନୃସିଂହଃ ଶବ୍ଦାନ୍ତେ ଵଦେଂଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ 'ତନ୍ନୋ ନରସିଂହଃ ପ୍ରଚୋଦୟାତ୍' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।