ଭଯଂ ଜନ୍ମଜରାନ୍ତେ ମରଣାଦିଶବ୍ଦମୀରଯେତ୍
ଜନ୍ମ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଶେଷରେ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଏହା ପରି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ।
ଜ୍ଞେଯରୂପଧାରଣାନ୍ତେ ନୃସିଂହବୃହତ୍ସାମତଃ
ଜ୍ଞାନର ରୂପ ଧାରଣ କରିବାର ପରେ, ନରସିଂହଙ୍କ ବଡ଼ ସାମ ରୁ ଏହା କୁହାଯାଉ।
ଅଷ୍ଟାଷ୍ଟକଂ ଚତୁଃଷଷ୍ଟି ଚେଟିକାଭଯମୀରଯେତ୍
ଅଷ୍ଟ ଅଷ୍ଟକ ଓ ଚଉଷଠି ସହଚର ଶେଷରେ, ଭୟ ନଥିବା ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ।
ନମିତାନ୍ତେ ପଦପଦାତ୍ପଙ୍କଜାନ୍ଵିତ ଈରଯେତ୍
ନମସ୍କାର ଶେଷରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦରୁ ପଦ୍ମ ସହିତ ଏହା କୁହାଯାଉ।
ସହସ୍ରେକ୍ଷଣଶବ୍ଦାନ୍ତେ ସହସ୍ରପାଦମୀରଯେତ୍
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଶବ୍ଦ ଶେଷରେ, ସହସ୍ର ପଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ।
ସହସ୍ତାନ୍ତେ ଲଲାଟେତି ସହସ୍ରାଯୁଧତୋ ଧରାତ୍
ସହସ୍ର ହସ୍ତ ଶବ୍ଦ ଶେଷରେ, ଲଳାଟ ଏବଂ ସହସ୍ର ଆୟୁଧ ଥିବା ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ।
ମନ୍ତ୍ରେରାଜେଶ୍ଵରପଦାଦ୍ଵିହାଯସଗତିପ୍ରଦ
ମନ୍ତ୍ରର ରାଜାଙ୍କ ଶବ୍ଦରୁ, ଆକାଶରେ ଚଳିବାର ପଥ ଦିଆଯାଉ।
ଘୋରାଟ୍ଟହାସହସିତଵିଶ୍ଵାଵାସପଦଂ ତତଃ
ଭୟାନକ ହସ ଓ ହସିବା ଶବ୍ଦ ପରେ, ବିଶ୍ୱର ନିବାସ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ।
ପରମହଂସ ଵିଶ୍ଵେଶ ଵିଶ୍ଵାନ୍ତେ ତୁ ଵିଡଂବନ
ହେ ପରମହଂସ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ବିଶ୍ୱର ଶେଷରେ ଉପହାସ ଶବ୍ଦ କୁହାଯାଉ।
ହୃଷୀକେଶ ଚ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦ ନିଃଶେଷଜୀଵ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ହୃଷୀକେଶ ଓ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ନିୟନ୍ତା, ସ୍ଥାପିତ ହେଉ।
ଲଂପଟାନ୍ତେ ଖେଚରୀତି ସିଦ୍ଧ୍ଯତେଂ ତୁ ପ୍ରଦାଯକ
ଲମ୍ପଟ ଶବ୍ଦ ଶେଷରେ, ଖେଚରୀ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ, ଯିଏ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମସହସ୍ରାନ୍ତେ କୋଟିସ୍ରଗ୍ରୁଣ୍ଡଶବ୍ଦତଃ
ତାପରେ, ହଜାର ବ୍ରହ୍ମା ଶେଷରେ, କୋଟି ମାଳା ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ।
ଵରାହାନ୍ତେ ନୃସିଂହେତି ଵାମନାନ୍ତେ ସମୀରଯେତ୍
ବରାହ ଶେଷରେ 'ନରସିଂହ' ଏବଂ ବାମନ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କୁହାଯାଉ।
ରାମତ୍ରଯ ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁରୂପାନ୍ତେ ଧର ଏଵ ଚ
ତିନି ରାମ ପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପ ଶେଷରେ 'ଧରା' ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଉ।
ନିଵିଷ୍ଟଵହ୍ନିଜାଯାନ୍ତେ ସ୍ଵଧା ଚୈଵ ତତୋ ଵଷଟ୍
ସ୍ଥିର ଅଗ୍ନିର ଜାୟା ଶେଷରେ, 'ସ୍ୱଧା' ଏବଂ ପରେ 'ଵଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ।
ଆଦିଦେଵପଦାତ୍ପ୍ରାଣାପାନପଶ୍ଚାନ୍ନିଵିଷ୍ଟିତଃ
'ଆଦିଦେବ' ଶବ୍ଦରୁ, ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନ ପରେ, ଶେଷରେ ଏହା ସ୍ଥାପିତ ହେଉ।
ମହାମାଯା ଅମୋଘାନ୍ତେ ଦର୍ଯଂ ଦୈତ୍ଯନ୍ଦ୍ରଶବ୍ଦତଃ
'ମହାମାୟା' ଓ 'ଅମୋଘ' ଶେଷରେ, ଦାନବରାଜା ଶବ୍ଦରୁ ଏହା କୁହାଯାଉ।
ତେଜସ୍ଵରାନ୍ତେ ପୁରୁଷପଂଙେଂତେ ସତ୍ଯପୂରୁଷ
'ତେଜସ୍ୱୀ' ଶେଷରେ, 'ପୁରୁଷ' ଶବ୍ଦ ଶେଷରେ 'ସତ୍ୟପୁରୁଷ' କୁହାଯାଉ।
ତାରମାଯାମୂର୍ତେଃ ଫଟ୍ ଵଃ କାମଃ ସ୍ଵରାଦିମଃ
ତାର ଅକ୍ଷର, ମାୟାର ଆକୃତି, ଫଟ୍, ବହ୍, କାମ ଏବଂ ସ୍ୱରାଦି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି।
ମାଯାଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ଷଟ୍ ଚ ତାରଃ ସୌଚଂ ତୁରାତ୍ମନେ
ମାୟା ଓ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଷଟ୍ ଓ ତାର ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ସୌଚ ଓ ତୁରାତ୍ମା ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ତାରୌହ୍ନୈପରମାନ୍ତେ ତୁ ହ୍ରଂସଫଟ୍ପ୍ରଣଵସ୍ତତଃ
ତାରର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୀମାରେ, ପ୍ରଥମେ ହ୍ରଂସ, ତାପରେ ଫଟ୍ ଓ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ହ୍ରୈଂ ଅନୌପମ୍ଯରୂପଧାରିଣାସ୍ତ୍ରଂ ଧ୍ରୁଵସ୍ତତଃ
ଅପୂର୍ବ ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ପାଇଁ 'ହ୍ରୈଂ' ଅସ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ; ତାପରେ ଧ୍ରୁବ ଅଛି।
ଷ୍ଟାଙ୍ଗଵିନ୍ଯାସଵିନ୍ଯ ସ୍ତମୂର୍ତିଧାରିଂସ୍ତତଶ୍ଚ ଫଟ୍
ଷ୍ଟାଙ୍ଗ ବିନ୍ୟାସ କରି, ଆକୃତି ଧାରଣ କରାଯିବ; ତାପରେ ଫଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ତାରୋ ଵର୍ମତ୍ରଯଂ ସଂକରଂ ଵଂ ଚାମୁକମସ୍ତକମ୍
ତାର ହେଉଛି ତିଣି ପ୍ରକାରର ବର୍ମ; ସଂକର, ବଂ ଏବଂ ଚାମୁକର ମୁଣ୍ଡ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଦ୍ଵଯଂ ତତୋ ମହାତ୍ମନ୍ସ୍ଯାନ୍ସମ୍ଯଗ୍ଦର୍ଶଯଯୁଗ୍ମକମ୍
ତାପରେ, ହେ ମହାତ୍ମା, ଦୁଇ ଯୁଗଳକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦେଖାଯିବ।
ଉତ୍ତରାଯଂ ଦ୍ଵଯଂ ପଞ୍ଚବାଣବୀଜାନି ଵୋଞ୍ଚରେତ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ପଞ୍ଚବାଣ ବୀଜର ଦୁଇ ଯୁଗଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ହେବ।
ନୃସିଂହାନ୍ତେ ତତଃ କାଲାତ୍ମନେ ସ୍ଵାହା ଧ୍ରୁଵସ୍ତତଃ
ନୃସିଂହର ଶେଷରେ, କାଳର ଆତ୍ମା ପାଇଁ 'ସ୍ୱାହା' ଏବଂ ତାପରେ 'ଧ୍ରୁବ' ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ମାଯାତାରାନ୍ତିମୋ ମନ୍ତ୍ରଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷରସଂମିତଃ
ମାୟାତାରର ଶେଷ ମନ୍ତ୍ରକୁ ହଜାର ଅକ୍ଷର ସମାନ କୁହାଯାଇଛି।
ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନୃହରିର୍ବୀଜଂ କ୍ଷୈଂ ଶକ୍ତିର୍ଵହ୍ନିଵଲ୍ଲଭା
ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ହେଉଛନ୍ତି ନୃହରିଙ୍କ ବୀଜ; 'କ୍ଷୈଂ' ଶକ୍ତି ଓ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରିୟା।
କ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ପରମାତ୍ମା ତୁ ଵିନିଯୋଗୋ ଽଖିଲାତ୍ପଯେ
କ୍ଷେତ୍ର ହେଉଛି ପରମାତ୍ମା; ବିନିଯୋଗ ସମସ୍ତରୁ କରିବାକୁ ହେବ।