ବନ୍ଧଦ୍ଵଯଂ ଘାତଯେତି ଦ୍ଵଯଂ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରମୀରଯେତ୍
ଦୁଇଟି ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେବା ଓ ଦୁଇଟି କବଚାସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚାଶୀତ୍ଯକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ଭଜତାମିଷ୍ଟଦାଯକଃ
ପଞ୍ଚାଶୀଟି ଅକ୍ଷରର ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଦେଇଥାଏ।
ଛନ୍ଦସୀ ଚ ତଥା ଘୋରନୃସିଂହୋ ଦେଵତା ମତଃ
ଛନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଘୋର ନୃସିଂହଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ମନାଯାଏ।
ଵିଶେଷାନ୍ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଯୋ ଽଯଂ ସର୍ଵରକ୍ଷାକରୋ ମତଃ
ବିଶେଷକରି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।
ଋଷିଃ ପ୍ରଜାପତିଶ୍ଚାସ୍ଯାନୁଷ୍ଟୁପ୍ଛନ୍ଦ ଉଦାହୃତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ପ୍ରଜାପତି ଅଟେ, ଏହାର ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ଜଂ ବୀଜଂ ହଂ ତଥା ଶକ୍ତିର୍ଵିନିଯୋଗୋ ଽଖିଲାପ୍ତଯେ
ଏହାର ବୀଜ 'ଜଂ', ଶକ୍ତି 'ହଂ' ଅଟେ; ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ ପାଇଁ ଏହାର ବ୍ୟବହାର।
ରୌଦ୍ରଂ ଧ୍ଯାଯେନ୍ନୃସିଂହଂ ତୁ ଶତ୍ରୁଵକ୍ଷୋ ଵିଦାରଣମ୍
କ୍ରୋଧରୂପୀ ନୃସିଂହଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଛାତି ଫାଡ଼ୁଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତପ୍ତହାଟକକେଶାନ୍ତଜ୍ଵଲପ୍ତାଵକଲୋଚନମ୍
ତାଙ୍କର କେଶ ଗଳିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ତପିଉଛି, ତାଙ୍କର ଆଖି ଜଳୁଥିବା କୋଇଳା ପରି ଚମକୁଛି।
ମୁନିର୍ବ୍ରହ୍ମା ସମାଖ୍ଯାତୋ ଽନୁଷ୍ଟୁପ୍ଛନ୍ଦଃ ସମୀରିତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ବ୍ରହ୍ମା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛନ୍ତି, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଅଟେ।
ପାଦୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିଃ ସର୍ଵେଣ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗାନି ସମାଚରେତ୍
ସମସ୍ତ ଚାରି ପଦ ସହିତ, ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନି ଚ ସର୍ଵାଣି କାର୍ଯାଣ୍ଯାଯାନ୍ତି ସିଦ୍ଧତାମ୍
ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଜସ୍ତେଜସେ ଆଵିରାଵିର୍ଭଵ ଵଜ୍ରନଖାନ୍ତତଃ
ହେ ତେଜୋମୟ, ତୁମେ ତୁମ ଅସ୍ତ୍ର ସଦୃଶ ନଖ ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ, ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ।
ତମୋ ଗ୍ରସଦ୍ଵଯଂ ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵାହାନ୍ତେ ଚାଭଯଂ ତତଃ
ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଗିଲିଦେଇ, 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷରେ ଭୟହୀନତା ଆସେ।
ଦ୍ଵିଷଷ୍ଟ୍ଯର୍ମୋ ଽସ୍ଯ ମୁନ୍ଯାଦି ସର୍ଵଂ ପୂର୍ଵଵଦୀରିତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ଆଦିଠାରୁ ବିଆଳିଶି ଅଙ୍ଗ ପୂର୍ବବତ୍ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ନରସିଂହାଯ ତାରଶ୍ଚ ବୀଜମସ୍ଯ ଯଦା ତତଃ
ନୃସିଂହଙ୍କ ପାଇଁ 'ତାର' ଏହି ବୀଜ ଅଟେ; ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି।
ବୀଜଂ ଵରାହରୂପାଯ ତାରୋ ବୀଜ ନୃସିଂହତଃ
ବରାହ ରୂପ ପାଇଁ ବୀଜ 'ତାର', ନୃସିଂହ ପାଇଁ ବି 'ବୀଜ' ଅଟେ।
ପାପଧ୍ରୁଵତ୍ରଯଂ ବୀଜଂ ରାମାଯ ନିଗମାଦିତଃ
ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଟି 'ପାପଧ୍ରୁବ' ବୀଜ ଅଟେ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି।
ଜଯଦ୍ଵଯଂ ତତଃ ଶାଲଗ୍ରାମାନ୍ତେ ଚ ନିଵାସିନେ
ତାପରେ, ଦୁଇଟି 'ଜୟ' ଶାଳଗ୍ରାମର ଶେଷରେ ବସିଥିବା ପାଇଁ ଅଟେ।
ତାରଃ ସ୍ଵଂ ବୀଜମିତ୍ଯେଷ ମହାସାମ୍ରାଜ୍ଯଦାଯକଃ
'ତାର' ତାଙ୍କର ନିଜ ବୀଜ; ଏହା ମହା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଛନ୍ଦୋ ଽତିଜଗତୀ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦେଵତା କଥିତା ମନୋଃ
ଛନ୍ଦ 'ଅତିଜଗତୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଦେବତା ମନୁ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଷଡୂଦୀର୍ଘାଢ୍ଯେନ ବୀଜେନ କୃତ୍ଵାଙ୍ଗାନି ଚ ଭାଵଯେତ୍
ଛଅଟି ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ଥିବା ବୀଜ ସହିତ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ।
ଦଶାଵତାରୈଃ ସହିତସ୍ତନୋତୁ ନୃହରିଃ ସୁଖମ୍
ଦଶାବତାର ସହିତ ନୃହରି ଆମକୁ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଗୁକ୍ତେ ପୂଜଯେତ୍ପୀଠେ ମୂର୍ତିସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମୂଲତଃ
ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ଆସନରେ, ମୂଳରେ ଦେବତାଙ୍କ ରୂପକୁ ଚିନ୍ତା କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନପି ଵଜ୍ରାଦ୍ଯାନ୍ସମ୍ପୂଜ୍ଯେଷ୍ଟମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ବଜ୍ର ଆଦି ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କଲେ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ମିଳେ।
ତାରୋ ମାଯା ରମା କାମୋ ବୀଜଂ କ୍ରୋଧପଦଂ ତତଃ
ତାର ଅକ୍ଷର, ମାୟା, ରମା, କାମ, ବୀଜ ଅକ୍ଷର ଓ କ୍ରୋଧ ସ୍ଥାନ ପରେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଧାନଧର୍ମାଧର୍ମାନ୍ତେ ନିଗଡେତିପଦଂ ଵଦେତ୍
ମୁଖ୍ୟ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ଶେଷରେ, 'ନିଗଡେତି' ଶବ୍ଦ କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
କାଲାନ୍ତକସଦୃକ୍ତୋଯଂ ସ୍ଵେଶ୍ଵରାନ୍ତେ ସଦୃଗ୍ଜଲମ୍
ଏହା କାଳାନ୍ତରରେ ପାଣି ପରି, ନିଜ ଈଶ୍ୱରର ଶେଷରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳ ପରି ଅଟୁଟ।
ଭାସକାନ୍ତେ ତୁ କାଲାଦ୍ଯତୀତନିତ୍ଯୋଦିତେତି ଚ
ଭାସ୍କରର ଶେଷରେ, କାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯାହା ଗତ, ନିତ୍ୟ ଓ ଉଦିତ, ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦଯାବ୍ଜଚତୁଶ୍ଚୋକ୍ତା ଦଲାନ୍ତେ ତୁ ନିଵିଷ୍ଟିତଃ
ହୃଦୟର ଚତୁର୍ଦଳ ପଦ୍ମର ଶେଷରେ ଏହା ବସିଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚତୁର୍ଵିଂଶାତ୍ମନ୍ନନ୍ତେ ତୁ ପଞ୍ଚଵିଂଶାତ୍ମନ୍ନିତ୍ଯପି
ଚବିଶ ତତ୍ତ୍ୱର ଶେଷରେ ଓ ପଚିଶ ତତ୍ତ୍ୱରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ବିଦ୍ୟମାନ।