ଜିତଂ ତେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵଭାଵନ
ଜୟ ହେଉ, କମଳନୟନ! ହେ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଇତ୍ଥଂ ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ଜପ୍ତ୍ଵା ଚ ପଟିତ୍ଵା ଵିସୃଜେଦ୍ଵିଭୁମ୍
ଏଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା, ଜପ ଓ ପାଠ କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଜଯଦ୍ଵଯଂ ଶ୍ରୀନୃସିଂହେତ୍ଯଷ୍ଟାର୍ଣୋ ଽଯଂ ମନୂତ୍ତମଃ
'ଜୟ, ଜୟ ଶ୍ରୀନୃସିଂହ' ଏହି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ରୀମାଞ୍ଜଯନୃସିଂହସ୍ତୁ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦାଯକଃ
'ଜୟ ନୃସିଂହ' ଏହି ମହିମାମୟ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଷଡ୍ଵୀର୍ଘାଢ୍ଯେ ନ କୁର୍ଵୀତ ଷଡଙ୍ଗାନି ଵିଶାଲଧୀଃ
ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ଛଅ ଦୀର୍ଘାକ୍ଷର ଥିବା ଶ୍ଲୋକରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତତୋ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଧୃଦି ଵିଭୁଂ ନୃସିଂହଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ତାପରେ ହୃଦୟରେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ନୃସିଂହଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵହ୍ନୀନ୍ଦୁତୀଵ୍ରକରନେତ୍ର ପିନାକପାଣେ ଶୀତାଂଶୁଶେଖର ରମେଶ୍ଵର ପାହି ଵିଷ୍ଣୋ
ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ତୀବ୍ର କିରଣ ଓ ଧନୁର୍ଧାରୀ, ଶୀତଳ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରିଥିବା, ରମାଙ୍କ ନାଥ ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ!
ସାଜ୍ଯେନ ପାଯସାନ୍ନେନ ଜୁହୁଯାତ୍ପ୍ରାଗ୍ଵଦର୍ଚନମ୍
ଘିଅ ଓ ପାୟସ ଦ୍ୱାରା, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଉପାସନା କରାଯାଇଥିଲା, ସେପରି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ମହାଵିଷ୍ଣୁ ତତୋ ବ୍ରୂଯାଜ୍ଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ସର୍ଵତୋମୁଖମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ଓ ତୀବ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵଦେଦ୍ଧୋରତରଂ ତେ ତୁ ତନୁରୂପଂ ଚ ଠଦ୍ଵଯମ୍
ତୁମର ସବୁଠୁ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଓ 'ଠ' ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଦୁଇଟି ରୂପ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବନ୍ଧଦ୍ଵଯଂ ଘାତଯେତି ଦ୍ଵଯଂ ଵର୍ମାସ୍ତ୍ରମୀରଯେତ୍
ଦୁଇଟି ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେବା ଓ ଦୁଇଟି କବଚାସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚାଶୀତ୍ଯକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ଭଜତାମିଷ୍ଟଦାଯକଃ
ପଞ୍ଚାଶୀଟି ଅକ୍ଷରର ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଦେଇଥାଏ।
ଛନ୍ଦସୀ ଚ ତଥା ଘୋରନୃସିଂହୋ ଦେଵତା ମତଃ
ଛନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଘୋର ନୃସିଂହଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ମନାଯାଏ।
ଵିଶେଷାନ୍ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଯୋ ଽଯଂ ସର୍ଵରକ୍ଷାକରୋ ମତଃ
ବିଶେଷକରି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।
ଋଷିଃ ପ୍ରଜାପତିଶ୍ଚାସ୍ଯାନୁଷ୍ଟୁପ୍ଛନ୍ଦ ଉଦାହୃତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ପ୍ରଜାପତି ଅଟେ, ଏହାର ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ଜଂ ବୀଜଂ ହଂ ତଥା ଶକ୍ତିର୍ଵିନିଯୋଗୋ ଽଖିଲାପ୍ତଯେ
ଏହାର ବୀଜ 'ଜଂ', ଶକ୍ତି 'ହଂ' ଅଟେ; ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ ପାଇଁ ଏହାର ବ୍ୟବହାର।
ରୌଦ୍ରଂ ଧ୍ଯାଯେନ୍ନୃସିଂହଂ ତୁ ଶତ୍ରୁଵକ୍ଷୋ ଵିଦାରଣମ୍
କ୍ରୋଧରୂପୀ ନୃସିଂହଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଛାତି ଫାଡ଼ୁଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତପ୍ତହାଟକକେଶାନ୍ତଜ୍ଵଲପ୍ତାଵକଲୋଚନମ୍
ତାଙ୍କର କେଶ ଗଳିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ତପିଉଛି, ତାଙ୍କର ଆଖି ଜଳୁଥିବା କୋଇଳା ପରି ଚମକୁଛି।
ମୁନିର୍ବ୍ରହ୍ମା ସମାଖ୍ଯାତୋ ଽନୁଷ୍ଟୁପ୍ଛନ୍ଦଃ ସମୀରିତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ବ୍ରହ୍ମା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛନ୍ତି, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଅଟେ।
ପାଦୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିଃ ସର୍ଵେଣ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗାନି ସମାଚରେତ୍
ସମସ୍ତ ଚାରି ପଦ ସହିତ, ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନି ଚ ସର୍ଵାଣି କାର୍ଯାଣ୍ଯାଯାନ୍ତି ସିଦ୍ଧତାମ୍
ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଜସ୍ତେଜସେ ଆଵିରାଵିର୍ଭଵ ଵଜ୍ରନଖାନ୍ତତଃ
ହେ ତେଜୋମୟ, ତୁମେ ତୁମ ଅସ୍ତ୍ର ସଦୃଶ ନଖ ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ, ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ।
ତମୋ ଗ୍ରସଦ୍ଵଯଂ ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵାହାନ୍ତେ ଚାଭଯଂ ତତଃ
ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଗିଲିଦେଇ, 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷରେ ଭୟହୀନତା ଆସେ।
ଦ୍ଵିଷଷ୍ଟ୍ଯର୍ମୋ ଽସ୍ଯ ମୁନ୍ଯାଦି ସର୍ଵଂ ପୂର୍ଵଵଦୀରିତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ଆଦିଠାରୁ ବିଆଳିଶି ଅଙ୍ଗ ପୂର୍ବବତ୍ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ନରସିଂହାଯ ତାରଶ୍ଚ ବୀଜମସ୍ଯ ଯଦା ତତଃ
ନୃସିଂହଙ୍କ ପାଇଁ 'ତାର' ଏହି ବୀଜ ଅଟେ; ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି।
ବୀଜଂ ଵରାହରୂପାଯ ତାରୋ ବୀଜ ନୃସିଂହତଃ
ବରାହ ରୂପ ପାଇଁ ବୀଜ 'ତାର', ନୃସିଂହ ପାଇଁ ବି 'ବୀଜ' ଅଟେ।
ପାପଧ୍ରୁଵତ୍ରଯଂ ବୀଜଂ ରାମାଯ ନିଗମାଦିତଃ
ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଟି 'ପାପଧ୍ରୁବ' ବୀଜ ଅଟେ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି।
ଜଯଦ୍ଵଯଂ ତତଃ ଶାଲଗ୍ରାମାନ୍ତେ ଚ ନିଵାସିନେ
ତାପରେ, ଦୁଇଟି 'ଜୟ' ଶାଳଗ୍ରାମର ଶେଷରେ ବସିଥିବା ପାଇଁ ଅଟେ।
ତାରଃ ସ୍ଵଂ ବୀଜମିତ୍ଯେଷ ମହାସାମ୍ରାଜ୍ଯଦାଯକଃ
'ତାର' ତାଙ୍କର ନିଜ ବୀଜ; ଏହା ମହା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଛନ୍ଦୋ ଽତିଜଗତୀ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦେଵତା କଥିତା ମନୋଃ
ଛନ୍ଦ 'ଅତିଜଗତୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଦେବତା ମନୁ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।