ନିଶିତୈର୍ନଖଦଂଷ୍ଟ୍ରାଗ୍ରୈଃ ଖାଦ୍ଯମାନଂ ଚ ସଂସ୍ମରେତ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଖ ଓ ଦାନ୍ତର ତିରେ ଭୋଜିବା ପ୍ରାଣୀକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ଜାଯତେ ମଣ୍ଡଲାଦର୍ଵାକ୍ ଶତ୍ରୁର୍ଵୈ ଶମନାତିଥିଃ
ମଣ୍ଡଳ ତଳେ କରାଯିବାରେ, ଶତ୍ରୁ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଅତିଥି ଭଳି ହେଇଯାଏ।
ଶ୍ରୀକାମଃ ସତତଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ନୃହରିଂ ସିତମ୍
ଶ୍ରୀ ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ପୂର୍ବରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ଧଳା ନରହରି ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷମୃତ୍ଯୂପରୋଗାଦିସର୍ଵୋପଦ୍ରଵନାଶନମ୍
ଏହା ବିଷ, ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବିପଦକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଆନ୍ତ୍ରମାଲାଧରଂ ରୌଦ୍ରଂ କଣ୍ଠହାରେଣ ଭୂଷିତମ୍
ଅନ୍ତ୍ରମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଦେହ, ଗଳାରେ ମଣିମାଳାରେ ସଜିତ।
ଚନ୍ଦ୍ରମୌଲିଂ ନୀଲକଣ୍ଠଂ ପ୍ରତିଵକ୍ତ୍ରଂ ତ୍ରିନେତ୍ରକମ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଗଳା ନୀଳ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ, ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ।
ଅକ୍ଷସୂତ୍ରଂ ଗଦାପଦ୍ମଂ ଶଙ୍ଖଂ ଗୋକ୍ଷୀରସନ୍ନିଭମ୍
ହାତରେ ଜପମାଳା, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ଶଂଖ ଧରିଥିବା, ଦେହ ଗୋଦୁଧ ଭଳି ଧଳା।
ଖଡ୍ଗଂ ଶୂଲଂ ଚ ବାଣଂ ଚ ନୃହରିଂ ରୁଦ୍ରରୂପିଣମ୍
ତଳୱାର, ଶୂଳ, ବାଣ ଧରି, ନୃହରି ରୂପରେ, ରୁଦ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ପୂର୍ଵାଦି ଚୋତ୍ତରଂ ଯାଵଦୂଦ୍ଧ୍ଵାର୍ସ୍ଯଂ ସର୍ଵଵର୍ଣକମ୍
ପୂର୍ବ ଠାରୁ ଉତ୍ତର ଓ ଉପରି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ଦେହ ପ୍ରଦର୍ଶିତ।
ସର୍ଵମୃତ୍ଯୁହରଂ ଦିଵ୍ଯ ସ୍ମରଣାତ୍ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା।
ନୃସିଂହଃ ସର୍ଵଲୋକେଶଃ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତଃ
ନୃସିଂହ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଶଙ୍ଖଚଚକ୍ରଧରୌ ଦ୍ଵୌ ତୁ ଦ୍ଵୌ ଚ ବାଣଘନୁର୍ଦ୍ଧରୌ
ଦୁଇ ହାତରେ ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର, ଦୁଇ ହାତରେ ବାଣ ଓ ଧନୁ।
ପାଶାଙ୍କୁଶଧରୌ ଦ୍ଵୌ ଚ ଦ୍ଵୌ ରିପୋର୍ମୁକୁଟାର୍ପିତୌ
ଦୁଇ ହାତରେ ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ, ଦୁଇ ହାତରେ ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଧ୍ଯାଯେନ୍ନାରଦ ନୀଲାଭମୁଗ୍ରକର୍ମମଣ୍ଯନନ୍ଯଧୀଃ
ନାରଦ, ନୀଳ ଦେହ, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ମଣି ଭଳି ଶୋଭିତ, ଅଟୁଟ ମନେ ଧ୍ୟାନ କର।
ନୃସିଂହଃ ସର୍ଵଭୂତେଶଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକରଃ ପରଃ
ନୃସିଂହ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନାଥ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା।
ହଲଂ ଚ ମୁଶଲଂ ଚୈଵ ଅଭଯଂ ଚାଙ୍କୁଶଂ ତଥା
ହାତରେ ହଳ, ମୁଶଳ, ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା, ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଥିବା।
ଵାମଭାଗେ କରୈଃ ଶଂଙ୍ଖଂ ଖେଟଂ ପାଶଂ ଚ ଶୂଲକମ୍
ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହାତରେ ଶଂଖ, ଢାଲ, ପାଶ ଓ ଶୂଳ।
କାର୍ମୁକଂ ତର୍ଜନୀମୁଦ୍ରାଂ ଗଦାଂ ଡମରୁଶୂର୍ପକୌ
ହାତରେ କାମ୍ବ, ତର୍ଜନୀ ମୁଦ୍ରା, ଗଦା, ଡମ୍ରୁ ଓ ଶୂର୍ପ।
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵୀକୃତାଭ୍ଯାଂ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଆନ୍ତ୍ରମାଲାଧରଂ ଵିଭୁମ୍
ଉଭୟ ହାତ ଉପରେ ଉଠାଇ, ଅନ୍ତ୍ରମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ପ୍ରିଯଙ୍କରଂ ଚ ଭକ୍ତାନାଂ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଚ ଭଯଙ୍କରମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଦେତ୍ୟଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ସର୍ଵକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ।
ସ୍ଵର୍ଣଵର୍ଣସୁପର୍ଣସ୍ଥଂ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମାଲାସଟାନ୍ଵିତମ୍
ସୁନା ରଙ୍ଗରେ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ବସିଥିବା, ବିଜୁଳି ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଚକ୍ରଶଙ୍ଖାଭଯଵରାନ୍ଦଧତଂ କରପଲ୍ଲଵୈଃ
ପଦ୍ମପରି ହାତରେ ଚକ୍ର, ଶଂଖ, ଅଭୟ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାର ଭଙ୍ଗି ଧରିଥିଲେ।
ଶତ୍ରୋଃ ସେନାନିରୋଧେନ ଯତ୍ନଂ କୁର୍ଯାଞ୍ଚ ସାଧକମ୍
ଶତ୍ରୁଙ୍କର ସେନାକୁ ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵଂ ନୃସିଂହଂ ସଂପୂଜ୍ଯ କୁସୁମାଦ୍ଯୁପଚାରକୈଃ
ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ଦେବ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
ରିପୁଂ ଖାଦନ୍ନିଵ ଜପେନ୍ନିର୍ଦହନ୍ନିଵ ତଂ କ୍ଷିପେତ୍
ଶତ୍ରୁକୁ ଖାଇ ଦେଉଛି, ଜଳାଇ ଦେଉଛି ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ତାଙ୍କୁ ଏହା ଉପରେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରସ୍ଥାପଯେଚ୍ଛୁଭେ ଲଗ୍ନେ ପରରାଷ୍ଟ୍ରଜଯେଚ୍ଛଯା
ପର ରାଜ୍ୟର ଜୟ ଆଶାରେ ଶୁଭ ଲଗ୍ନରେ ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ମୃତ୍ଵା ଜପଂ ପ୍ରକ୍ଲର୍ଵୀତ ଯାଵଦାଯାତି ସା ପୁନଃ
ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ପୁନି ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଣଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରିଣଂ ରାଜା ଵିଭଵୈଃ ପ୍ରୀତମାନସଃ
ରାଜା ଖୁସି ମନରେ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦି ମନ୍ତ୍ରୀ ନ ତୁଷ୍ଯେତ ତଦାନର୍ଥୋ ମହୀପତେଃ
ଯଦି ମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରସନ୍ନ ନହେଉ, ତେବେ ରାଜାଙ୍କୁ ଅସୁଭ ଘଟେ।