ଵାମସ୍ଯାଙ୍ଗୁଷ୍ଟତୋ ବଦ୍ଧ୍ଵାକନିଷ୍ଟାମଙ୍ଗଲୀତ୍ରଯମ୍
ବାମ ହାତର ଅଙ୍ଗୁଠି ସହିତ କନ୍ଷା, ଅଣ୍ଠା, ଓ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ଗଠିବା।
ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଟାଭ୍ଯାଂ ଚ କରଯୋସ୍ତଥାଽକ୍ରମ୍ଯ କନିଷ୍ଟକେ
ଦୁଇ ହାତର ଅଙ୍ଗୁଠି ସହିତ କନ୍ଷା ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ଦବାଇବା।
ହସ୍ତାଵଧୋମୁଖୌ କୃତ୍ଵା ନାଭିଦେଶେ ପ୍ରସାର୍ଯ ଚ
ହାତକୁ ତଳକୁ ଦେଖାଇ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ ଫିଳାଇବା।
ହସ୍ତାଵୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵମୁଖୌ କୃତ୍ଵା ତଲେ ସଂଯୋଜ୍ଯ ମଧ୍ଯମେ
ହାତକୁ ଉପରକୁ ଦେଖାଇ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ତଳରେ ଯୋଡ଼ିବା।
ତର୍ଜନ୍ଯୌ ପୃଷ୍ଟତୋ ଲଗ୍ନୌ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଟୌ ତର୍ଜନୀଶ୍ରିତୌ
ତରଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ପଛେ ରଖି, ଅଙ୍ଗୁଠିକୁ ତରଜନୀ ଉପରେ ଭରସା ଦେଇବା।
ଚକ୍ରମୁଦ୍ରା ତଥା କୃତ୍ଵା ତର୍ଜନୀଭ୍ଯାଂ ତୁ ମଧ୍ଯମେ
ଏଭଳି ଚକ୍ର ମୁଦ୍ରା ତିଆରି ହୁଏ, ତରଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଳି ସହିତ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ଯୋଡ଼ିବା।
ଏତା ମୁଦ୍ରା ନୃସିଂହସ୍ଯ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରେଷୁ ସଂମତାଃ
ନରସିଂହଙ୍କର ଏହି ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରରେ ମନ୍ତ୍ରୀକୃତ ମାନାଯାଇଛି।
ଘଋତାକ୍ତର୍ଜୁହୁଯାଦ୍ଵହ୍ନୌ ପୀଠେ ପୂର୍ଵୋଦିତେର୍ଽଚଯେତ୍
ଘୀ ଦେଇ ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଆସନରେ ପୂଜା କରିବା।
ଗରଡାଦୀନ୍ ଶ୍ରୀମୁଖାଂଶ୍ଚ ଵିଦିକ୍ଷୁ ଲୋକପାନ୍ବହିଃ
ବିଷ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଓ ଶୁଭ ମୁହଁଗୁଡ଼ିକୁ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ, ଲୋକପାଳଙ୍କର ବାହାରେ ରଖିବା।
ସୌମ୍ଯେ କାର୍ଯେ ସ୍ମରେତ୍ସୌମ୍ଯଂ କ୍ରୂରଂ କ୍ରୂରେ ସ୍ମରେଦ୍ବୁଧଃ
ଶାନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ; କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ କ୍ରୂର ରୂପକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
ନିଶିତୈର୍ନଖଦଂଷ୍ଟ୍ରାଗ୍ରୈଃ ଖାଦ୍ଯମାନଂ ଚ ସଂସ୍ମରେତ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଖ ଓ ଦାନ୍ତର ତିରେ ଭୋଜିବା ପ୍ରାଣୀକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ଜାଯତେ ମଣ୍ଡଲାଦର୍ଵାକ୍ ଶତ୍ରୁର୍ଵୈ ଶମନାତିଥିଃ
ମଣ୍ଡଳ ତଳେ କରାଯିବାରେ, ଶତ୍ରୁ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଅତିଥି ଭଳି ହେଇଯାଏ।
ଶ୍ରୀକାମଃ ସତତଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ନୃହରିଂ ସିତମ୍
ଶ୍ରୀ ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ପୂର୍ବରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ଧଳା ନରହରି ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷମୃତ୍ଯୂପରୋଗାଦିସର୍ଵୋପଦ୍ରଵନାଶନମ୍
ଏହା ବିଷ, ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବିପଦକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଆନ୍ତ୍ରମାଲାଧରଂ ରୌଦ୍ରଂ କଣ୍ଠହାରେଣ ଭୂଷିତମ୍
ଅନ୍ତ୍ରମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଦେହ, ଗଳାରେ ମଣିମାଳାରେ ସଜିତ।
ଚନ୍ଦ୍ରମୌଲିଂ ନୀଲକଣ୍ଠଂ ପ୍ରତିଵକ୍ତ୍ରଂ ତ୍ରିନେତ୍ରକମ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଗଳା ନୀଳ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ, ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ।
ଅକ୍ଷସୂତ୍ରଂ ଗଦାପଦ୍ମଂ ଶଙ୍ଖଂ ଗୋକ୍ଷୀରସନ୍ନିଭମ୍
ହାତରେ ଜପମାଳା, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ଶଂଖ ଧରିଥିବା, ଦେହ ଗୋଦୁଧ ଭଳି ଧଳା।
ଖଡ୍ଗଂ ଶୂଲଂ ଚ ବାଣଂ ଚ ନୃହରିଂ ରୁଦ୍ରରୂପିଣମ୍
ତଳୱାର, ଶୂଳ, ବାଣ ଧରି, ନୃହରି ରୂପରେ, ରୁଦ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ପୂର୍ଵାଦି ଚୋତ୍ତରଂ ଯାଵଦୂଦ୍ଧ୍ଵାର୍ସ୍ଯଂ ସର୍ଵଵର୍ଣକମ୍
ପୂର୍ବ ଠାରୁ ଉତ୍ତର ଓ ଉପରି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ଦେହ ପ୍ରଦର୍ଶିତ।
ସର୍ଵମୃତ୍ଯୁହରଂ ଦିଵ୍ଯ ସ୍ମରଣାତ୍ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା।
ନୃସିଂହଃ ସର୍ଵଲୋକେଶଃ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତଃ
ନୃସିଂହ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଶଙ୍ଖଚଚକ୍ରଧରୌ ଦ୍ଵୌ ତୁ ଦ୍ଵୌ ଚ ବାଣଘନୁର୍ଦ୍ଧରୌ
ଦୁଇ ହାତରେ ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର, ଦୁଇ ହାତରେ ବାଣ ଓ ଧନୁ।
ପାଶାଙ୍କୁଶଧରୌ ଦ୍ଵୌ ଚ ଦ୍ଵୌ ରିପୋର୍ମୁକୁଟାର୍ପିତୌ
ଦୁଇ ହାତରେ ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ, ଦୁଇ ହାତରେ ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଧ୍ଯାଯେନ୍ନାରଦ ନୀଲାଭମୁଗ୍ରକର୍ମମଣ୍ଯନନ୍ଯଧୀଃ
ନାରଦ, ନୀଳ ଦେହ, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ମଣି ଭଳି ଶୋଭିତ, ଅଟୁଟ ମନେ ଧ୍ୟାନ କର।
ନୃସିଂହଃ ସର୍ଵଭୂତେଶଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକରଃ ପରଃ
ନୃସିଂହ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନାଥ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା।
ହଲଂ ଚ ମୁଶଲଂ ଚୈଵ ଅଭଯଂ ଚାଙ୍କୁଶଂ ତଥା
ହାତରେ ହଳ, ମୁଶଳ, ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା, ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଥିବା।
ଵାମଭାଗେ କରୈଃ ଶଂଙ୍ଖଂ ଖେଟଂ ପାଶଂ ଚ ଶୂଲକମ୍
ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହାତରେ ଶଂଖ, ଢାଲ, ପାଶ ଓ ଶୂଳ।
କାର୍ମୁକଂ ତର୍ଜନୀମୁଦ୍ରାଂ ଗଦାଂ ଡମରୁଶୂର୍ପକୌ
ହାତରେ କାମ୍ବ, ତର୍ଜନୀ ମୁଦ୍ରା, ଗଦା, ଡମ୍ରୁ ଓ ଶୂର୍ପ।
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵୀକୃତାଭ୍ଯାଂ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଆନ୍ତ୍ରମାଲାଧରଂ ଵିଭୁମ୍
ଉଭୟ ହାତ ଉପରେ ଉଠାଇ, ଅନ୍ତ୍ରମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ପ୍ରିଯଙ୍କରଂ ଚ ଭକ୍ତାନାଂ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଚ ଭଯଙ୍କରମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଦେତ୍ୟଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା।