ମୁଖବାହ୍ଵଙ୍ଘ୍ରିସଂଧ୍ଯଗ୍ରେଷ୍ଵଥ କୁକ୍ଷୌ ତଥା ହୃଦି
ମୁହଁ, ବାହୁ, ପାଦ, ସଂଧି, ଗୁଡ଼ା ଓ ହୃଦୟର ଟିପ୍ସରେ,
ପ୍ରଣଵାନ୍ତରିତାନ୍ କୃତ୍ଵା ନ୍ଯସେତ୍ସାଧକସତ୍ତମଃ
ପ୍ରଣବ ଅକ୍ଷରକୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ଏହିଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
କରାଙ୍ଘ୍ଷଷ୍ଟାଦ୍ଯଙ୍ଗୁଲୀଷୁ ପୃଥଗାଦ୍ଯନ୍ତପର୍ଵଣୋଃ
ଅଙ୍ଗୁଠି ଆରମ୍ଭ କରି, ଆଙ୍ଗୁଳି ଓ ପାଦଅଙ୍ଗୁଳିର ଏକେକ ସଂଧି, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ପୃଥକ ପୃଥକ,
ଶିରୋଲଲାଟେ ଭ୍ରୁମଧ୍ଯେ ନେତ୍ରଯୋଃ କର୍ଣଯୋସ୍ତଥା
ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟ, ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁ ଓ ଦୁଇ କାନରେ,
କଣ୍ଠେ ଘୋଣେ ଚ ଭୁଜଯୋର୍ଦ୍ଦତ୍ତନୌ ନାଭିମଣ୍ଡଲେ
ଗଳା, ନାକ, ଦୁଇ ବାହୁ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ,
ଗୁଲ୍ଫେ ପାଦକରାଙ୍ଗୁଲ୍ଯୋଃ ସର୍ଵସନ୍ଧିଷୁ ରୋମସୁ
ଗୁଡ଼ି, ପାଦଅଙ୍ଗୁଳି, ହାତଅଙ୍ଗୁଳି, ସମସ୍ତ ସଂଧି ଓ ରୋମରେ,
ଵର୍ଣାନ୍ପଦେ ଗୁଲ୍ଫଜାନୁକଟିନାଭିହୃଦି ସ୍ଥଲେ
ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଦ, ଗୁଡ଼ି, ଘୁଂଟି, କଟି, ନାଭି ଓ ହୃଦୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
କର୍ଣଯୋର୍ଵଦନେ ନାସାପୁଟେ ନେତ୍ରେ ଚ ମୂର୍ଦ୍ଧନି
କାନ, ମୁହଁ, ନାକର ତୁଣ୍ଡ, ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ,
ଆସ୍ଯେ ଚ ହୃଦଯ ନାଭୌ ପାଦାନ୍ସର୍ଵାଙ୍ଗକେନ୍ଯସେତ୍
ମୁହଁ, ହୃଦୟ, ନାଭି ଓ ପାଦରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଏହିଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଉଗ୍ରାଦୀନି ପଦାନୀ ହ ମୃତ୍ଯୁମୃତ୍ଯୁଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ଉଗ୍ର ଆଦି ଶବ୍ଦ, 'ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ',
ହୃଦି ନାଭୌ ଚ କଟ୍ଯାଦିପାଦାନ୍ତଂ ନଵସୁ ନ୍ଯସେତ୍
ହୃଦୟ, ନାଭି, କଟି ଓ ପାଦ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ନଉଟି ସ୍ଥାନରେ ଏହିଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ନୃସିଂହାଦ୍ଯାନି ତାନ୍ଯେଵ ପୂର୍ଵଵଦ୍ଵିନ୍ଯସେତ୍ସୁଧୀଃ
ନୃସିଂହ ଆଦି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ବର ପରି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଭକ୍ତା ପନ୍ତ୍ରଵର୍ଣାଂଶ୍ଚ କ୍ରମାତ୍ସ୍ଥାନେଷୁ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ମନ୍ତ୍ରର ଅଲଗା ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ସ୍ଥାନଗତ ଭାବେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦଯାଦ୍ଭ୍ରୂଯୁଗାନ୍ତଂ ତୁ ନେତ୍ରତ୍ରଯେ ଚ ମସ୍ତକେ
ହୃଦୟରୁ ଭୃକୁଟି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ,
ଵିନ୍ଯସେନ୍ନାମତୋ ଧୀମାନ୍ହରିନ୍ଯାସୋ ଽଯମୀରିତଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହିପରି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାକୁ ହରି ନ୍ୟାସ ବୋଲାଯାଏ।
ଏଵଂ ନ୍ଯାସଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଚ ନୃହରିଂ ହୃଦି
ଏପରି ନ୍ୟାସ ବିଧି କରି, ହୃଦୟରେ ନୃହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନଖାଗ୍ରଭିନ୍ନଦୈତ୍ଯେଶୋ ଜ୍ଵାଲାମାଲାସମନ୍ଵିତଃ
ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ନଖର ତିରେ ଭାଗିଯାଇଥିବା, ଜ୍ଵାଳାର ମାଳା ପିନ୍ଧି ରହିଛନ୍ତି।
ନୃସିଂହୋ ଽସ୍ମାନ୍ସଦା ପାତୁସ୍ଥଲାଂବୁଗଗନୋପଗଃ
ନରସିଂହ ମହାପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମାଟି, ପାଣି ଓ ଆକାଶ ଯେଉଁଠି ହେଉ।
ଜାନୁମଧ୍ଯଗତୌ କୃତ୍ଵା ଚିବୁକୋଷ୍ଟୌ ସମାଵୁଭୌ
ଦୁଇଟି ଠୋଡ଼ ଓ ଛାତିକୁ ଗୁଡ଼ିର ମଧ୍ୟରେ ରଖିବାକୁ ପଡ଼େ।
ମୁଖଂ ଵିଜୃଂଭିତଂ କୃତ୍ଵା ଲେଲିହାନାଂ ଚ ଜିହ୍ଵିକାମ୍
ମୁହଁକୁ ବଡ଼ କରି ଖୋଲିବା, ଓ ଜିଭ ଚାଟିବା ପ୍ରକାରରେ।
ଵାମସ୍ଯାଙ୍ଗୁଷ୍ଟତୋ ବଦ୍ଧ୍ଵାକନିଷ୍ଟାମଙ୍ଗଲୀତ୍ରଯମ୍
ବାମ ହାତର ଅଙ୍ଗୁଠି ସହିତ କନ୍ଷା, ଅଣ୍ଠା, ଓ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ଗଠିବା।
ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଟାଭ୍ଯାଂ ଚ କରଯୋସ୍ତଥାଽକ୍ରମ୍ଯ କନିଷ୍ଟକେ
ଦୁଇ ହାତର ଅଙ୍ଗୁଠି ସହିତ କନ୍ଷା ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ଦବାଇବା।
ହସ୍ତାଵଧୋମୁଖୌ କୃତ୍ଵା ନାଭିଦେଶେ ପ୍ରସାର୍ଯ ଚ
ହାତକୁ ତଳକୁ ଦେଖାଇ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ ଫିଳାଇବା।
ହସ୍ତାଵୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵମୁଖୌ କୃତ୍ଵା ତଲେ ସଂଯୋଜ୍ଯ ମଧ୍ଯମେ
ହାତକୁ ଉପରକୁ ଦେଖାଇ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ତଳରେ ଯୋଡ଼ିବା।
ତର୍ଜନ୍ଯୌ ପୃଷ୍ଟତୋ ଲଗ୍ନୌ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଟୌ ତର୍ଜନୀଶ୍ରିତୌ
ତରଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ପଛେ ରଖି, ଅଙ୍ଗୁଠିକୁ ତରଜନୀ ଉପରେ ଭରସା ଦେଇବା।
ଚକ୍ରମୁଦ୍ରା ତଥା କୃତ୍ଵା ତର୍ଜନୀଭ୍ଯାଂ ତୁ ମଧ୍ଯମେ
ଏଭଳି ଚକ୍ର ମୁଦ୍ରା ତିଆରି ହୁଏ, ତରଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଳି ସହିତ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ଯୋଡ଼ିବା।
ଏତା ମୁଦ୍ରା ନୃସିଂହସ୍ଯ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରେଷୁ ସଂମତାଃ
ନରସିଂହଙ୍କର ଏହି ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରରେ ମନ୍ତ୍ରୀକୃତ ମାନାଯାଇଛି।
ଘଋତାକ୍ତର୍ଜୁହୁଯାଦ୍ଵହ୍ନୌ ପୀଠେ ପୂର୍ଵୋଦିତେର୍ଽଚଯେତ୍
ଘୀ ଦେଇ ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଆସନରେ ପୂଜା କରିବା।
ଗରଡାଦୀନ୍ ଶ୍ରୀମୁଖାଂଶ୍ଚ ଵିଦିକ୍ଷୁ ଲୋକପାନ୍ବହିଃ
ବିଷ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଓ ଶୁଭ ମୁହଁଗୁଡ଼ିକୁ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ, ଲୋକପାଳଙ୍କର ବାହାରେ ରଖିବା।
ସୌମ୍ଯେ କାର୍ଯେ ସ୍ମରେତ୍ସୌମ୍ଯଂ କ୍ରୂରଂ କ୍ରୂରେ ସ୍ମରେଦ୍ବୁଧଃ
ଶାନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ; କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ କ୍ରୂର ରୂପକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।