କରାଲୋ ଵିକରାଲଶ୍ଚ ଦୈତ୍ଯାନ୍ତୋ ମଧୁସୂଦନଃ
କରାଳ, ବିକରାଳ, ଦୈତ୍ୟାନ୍ତ, ମଧୁସୂଦନ—
ସୁଘୋରକଶ୍ଚ ସୁହନୁର୍ଵିଶ୍ଵକୋ ରାକ୍ଷସାଂତକଃ
ସୁଘୋରକ, ସୁହନୁ, ବିଶ୍ୱକ, ରାକ୍ଷସ ନାଶକ—
ମେଘଵର୍ଣଃ କୁଭଘକର୍ଣଃ କୃତାନ୍ତତୀଵ୍ରତେଜସୌ
ମେଘବର୍ଣ୍ଣ, କୁଭଘକର୍ଣ୍ଣ, କୃତାନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର ତେଜସ୍ବୀମାନେ—
ଵିଘ୍ନକ୍ଷମୋ ମହାସେନଃ ସିଂହା ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦୀରିତାଃ
ବିଘ୍ନକ୍ଷମ, ମହାସେନ ଓ ବତ୍ତିଶି ସିଂହ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ଏଵଂ ସିଦ୍ଧେ ମନୌ ମନ୍ତ୍ରୀ ସାଧେଯେଦଖିଲେପ୍ସିତାନ୍
ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହେଲେ, ସାଧକ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ଭୃଗ୍ଵୀଶୋ ଜଲଂ ପଦ୍ମାସନଂ ତତଃ
ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁ, ଭୃଗୁଙ୍କ ମହାରାଜ, ଜଳ, ଏବଂ ପଦ୍ମାସନ ପରେ—
ଗଦୀ ସେଂଦୁନୃସିଂହଂ ଚ ଭୀଷଣଂ ଭଦ୍ଵମେଵ ଚ
ଗଦାଧରୀ, ସମୁଦ୍ର ସମାନ ନୃସିଂହ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଶୁଭ ମଧ୍ୟ—
ନୃହରେର୍ଦ୍ଵାଵିଂଶଦର୍ଣୋ ଽଯଂ ମନ୍ତ୍ରଃ ସାମ୍ରାଜ୍ଯଦାଯକଃ
ଏହା ନୃହରିଙ୍କ ଏକୋଣିଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଦେଵତା ନୃହରିଶ୍ଚାସ୍ଯ ସର୍ଵେଷ୍ଟୁଫଲଦାଯକଃ
ଏଠାରେ ଦେବତା ହେଲେ ନୃହରି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵେଦୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିର୍ଵସୁଭିଃ ଷଡ୍ଭିଃ ଷଡ୍ଭିର୍ଯୁଗାକ୍ଷରୈଃ
ଚାରିଟି ବେଦ, ଛଅଟି ବସୁ ଓ ଯୁଗର ଛଅଟି ଅକ୍ଷର ସହିତ,
ମୁଖବାହ୍ଵଙ୍ଘ୍ରିସଂଧ୍ଯଗ୍ରେଷ୍ଵଥ କୁକ୍ଷୌ ତଥା ହୃଦି
ମୁହଁ, ବାହୁ, ପାଦ, ସଂଧି, ଗୁଡ଼ା ଓ ହୃଦୟର ଟିପ୍ସରେ,
ପ୍ରଣଵାନ୍ତରିତାନ୍ କୃତ୍ଵା ନ୍ଯସେତ୍ସାଧକସତ୍ତମଃ
ପ୍ରଣବ ଅକ୍ଷରକୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ଏହିଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
କରାଙ୍ଘ୍ଷଷ୍ଟାଦ୍ଯଙ୍ଗୁଲୀଷୁ ପୃଥଗାଦ୍ଯନ୍ତପର୍ଵଣୋଃ
ଅଙ୍ଗୁଠି ଆରମ୍ଭ କରି, ଆଙ୍ଗୁଳି ଓ ପାଦଅଙ୍ଗୁଳିର ଏକେକ ସଂଧି, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ପୃଥକ ପୃଥକ,
ଶିରୋଲଲାଟେ ଭ୍ରୁମଧ୍ଯେ ନେତ୍ରଯୋଃ କର୍ଣଯୋସ୍ତଥା
ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟ, ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁ ଓ ଦୁଇ କାନରେ,
କଣ୍ଠେ ଘୋଣେ ଚ ଭୁଜଯୋର୍ଦ୍ଦତ୍ତନୌ ନାଭିମଣ୍ଡଲେ
ଗଳା, ନାକ, ଦୁଇ ବାହୁ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ,
ଗୁଲ୍ଫେ ପାଦକରାଙ୍ଗୁଲ୍ଯୋଃ ସର୍ଵସନ୍ଧିଷୁ ରୋମସୁ
ଗୁଡ଼ି, ପାଦଅଙ୍ଗୁଳି, ହାତଅଙ୍ଗୁଳି, ସମସ୍ତ ସଂଧି ଓ ରୋମରେ,
ଵର୍ଣାନ୍ପଦେ ଗୁଲ୍ଫଜାନୁକଟିନାଭିହୃଦି ସ୍ଥଲେ
ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଦ, ଗୁଡ଼ି, ଘୁଂଟି, କଟି, ନାଭି ଓ ହୃଦୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
କର୍ଣଯୋର୍ଵଦନେ ନାସାପୁଟେ ନେତ୍ରେ ଚ ମୂର୍ଦ୍ଧନି
କାନ, ମୁହଁ, ନାକର ତୁଣ୍ଡ, ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ,
ଆସ୍ଯେ ଚ ହୃଦଯ ନାଭୌ ପାଦାନ୍ସର୍ଵାଙ୍ଗକେନ୍ଯସେତ୍
ମୁହଁ, ହୃଦୟ, ନାଭି ଓ ପାଦରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଏହିଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଉଗ୍ରାଦୀନି ପଦାନୀ ହ ମୃତ୍ଯୁମୃତ୍ଯୁଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ଉଗ୍ର ଆଦି ଶବ୍ଦ, 'ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ',
ହୃଦି ନାଭୌ ଚ କଟ୍ଯାଦିପାଦାନ୍ତଂ ନଵସୁ ନ୍ଯସେତ୍
ହୃଦୟ, ନାଭି, କଟି ଓ ପାଦ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ନଉଟି ସ୍ଥାନରେ ଏହିଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ନୃସିଂହାଦ୍ଯାନି ତାନ୍ଯେଵ ପୂର୍ଵଵଦ୍ଵିନ୍ଯସେତ୍ସୁଧୀଃ
ନୃସିଂହ ଆଦି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ବର ପରି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଭକ୍ତା ପନ୍ତ୍ରଵର୍ଣାଂଶ୍ଚ କ୍ରମାତ୍ସ୍ଥାନେଷୁ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ମନ୍ତ୍ରର ଅଲଗା ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ସ୍ଥାନଗତ ଭାବେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦଯାଦ୍ଭ୍ରୂଯୁଗାନ୍ତଂ ତୁ ନେତ୍ରତ୍ରଯେ ଚ ମସ୍ତକେ
ହୃଦୟରୁ ଭୃକୁଟି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ,
ଵିନ୍ଯସେନ୍ନାମତୋ ଧୀମାନ୍ହରିନ୍ଯାସୋ ଽଯମୀରିତଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହିପରି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାକୁ ହରି ନ୍ୟାସ ବୋଲାଯାଏ।
ଏଵଂ ନ୍ଯାସଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଚ ନୃହରିଂ ହୃଦି
ଏପରି ନ୍ୟାସ ବିଧି କରି, ହୃଦୟରେ ନୃହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନଖାଗ୍ରଭିନ୍ନଦୈତ୍ଯେଶୋ ଜ୍ଵାଲାମାଲାସମନ୍ଵିତଃ
ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ନଖର ତିରେ ଭାଗିଯାଇଥିବା, ଜ୍ଵାଳାର ମାଳା ପିନ୍ଧି ରହିଛନ୍ତି।
ନୃସିଂହୋ ଽସ୍ମାନ୍ସଦା ପାତୁସ୍ଥଲାଂବୁଗଗନୋପଗଃ
ନରସିଂହ ମହାପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମାଟି, ପାଣି ଓ ଆକାଶ ଯେଉଁଠି ହେଉ।
ଜାନୁମଧ୍ଯଗତୌ କୃତ୍ଵା ଚିବୁକୋଷ୍ଟୌ ସମାଵୁଭୌ
ଦୁଇଟି ଠୋଡ଼ ଓ ଛାତିକୁ ଗୁଡ଼ିର ମଧ୍ୟରେ ରଖିବାକୁ ପଡ଼େ।
ମୁଖଂ ଵିଜୃଂଭିତଂ କୃତ୍ଵା ଲେଲିହାନାଂ ଚ ଜିହ୍ଵିକାମ୍
ମୁହଁକୁ ବଡ଼ କରି ଖୋଲିବା, ଓ ଜିଭ ଚାଟିବା ପ୍ରକାରରେ।