ଵଶ୍ଯାର୍ଥଂ ଚ ସଦା ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଵର୍ହ୍ଯାଭଂ ଵହ୍ନିମଣ୍ଡେ
ବଶ କରିବା ପାଇଁ ଦିନେ ଦିନେ ଅଗ୍ନି ରଙ୍ଗର ଆକୃତିକୁ ଅଗ୍ନି ଗୋଲାକ ଭିତରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହ୍ଯମଣ୍ଡଲଗତଂ ସ୍ଵଚ୍ଛଂ ଵାରାହଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ବାୟୁ ଗୋଲାକ ଭିତରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଆକୃତିର ବାରାହଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଭଗ୍ଵର୍ଧୀଶଯୁତଂ ଵ୍ଯୋମବିନ୍ଦୁଭୂଷିତମସ୍ତକମ୍
ବାଣୀର ମହାପ୍ରଭୁ ସହିତ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ଆକାଶର ବିନ୍ଦୁ ଶୋଭା ପାଇଥିବା ଆକୃତି।
ପୂଜାଦ୍ଯାର୍ଧ୍ଯାଦିକଂ ସର୍ଵମସ୍ଯାଂ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵଞ୍ଚରେତ୍
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପୂଜା, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ।
ତାରାଦ୍ଯୋ ଵସୁଵର୍ଣୋ ଽଯଂ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
‘ତ’ ଅକ୍ଷରରୁ ଆରମ୍ଭ ହେବା, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଶ୍ୱାସିତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ।
ଦେଵଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରେଦ୍ଵବ୍ଧିନେତ୍ରୈଃ ସଵେଣାଙ୍ଗକ୍ରିଯା ମତା
ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସମୁଦ୍ର ଭଳି ଦୁଇଟି ଚକ୍ଷୁ ଅଛି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଧରଣିଦ୍ଵିତଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧରେର୍ଦ୍ଵଯମୁଦୀରଯେତ୍ ଧରଣିଦ୍ଵିତଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧରେର୍ଦ୍ଵଯମୁଦୀରଯେତ୍
ପଛେ ଦୁଇଟି ପୃଥିବୀ ଆକୃତି ଦେଖିବା ଉଚିତ, ତାପରେ ଦୁଇଟି ହରି ଆକୃତି ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ଵରାହୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରୀ ନିଵୃଦାଦିକା ଵରାହୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରୀ ନିଵୃଦାଦିକା
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଛନ୍ଦ ବାରାହ, ଋଷି ଗାୟତ୍ରୀ, ଆରମ୍ଭ ନିବୃତ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।
ରାମଵେଦାଗ୍ନିବାଣାକ୍ଷିନେତ୍ରାର୍ଣୈରଙ୍ଗରକଲ୍ପନମ୍ ରାମଵେଦାଗ୍ନିବାଣାକ୍ଷିନେଵାର୍ଣୈରଙ୍ଗକଲ୍ପନମ୍
ରାମ, ବେଦ, ଅଗ୍ନି, ବାଣ ଓ ଚକ୍ଷୁ ଅକ୍ଷରରେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
ନୀଲାଂବୁଜଦ୍ଵଯଂ ଶାଲିମଞ୍ଜରୀଂ ଚ ଶୁକ୍ରଂ କରୈଃ ନୀଲାଂବୁଜଦ୍ଵଯଂ ଶାଲିମଞ୍ଜରୀଞ୍ଚ ଶୁକଂ କରୈଃ
ହାତରେ ଦୁଇଟି ନୀଳ ପଦ୍ମ, ଧାନର ମଞ୍ଜରୀ ଓ ଧଳା ପଦ୍ମ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଂ ଦଶାଂଶଂ ପାଯସେନ ତୁ ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଂ ଦଶାଂଶଂ ପାଯସେନ ତୁ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ପାୟସ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମୂଲେନ ତସ୍ଯାଂ ଵସୁମତୀଂ ଯଜେତ୍ ମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ଗୂଲେନ ତସ୍ଯାଂ ଵସୁମତୀଂ ଯଜେତ୍
ମୂଳମନ୍ତ୍ରରେ ଆକୃତି ଚିନ୍ତନ କରି, ତାହାର ଭିତରେ ବସୁମତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦିକ୍ପାତ୍ରେଷୁ ଚ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ କୋଣପତ୍ରେଷୁ ତତ୍କଲାଃ ଦିକ୍ପାତ୍ରେଷୁ ଚ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ କୋଣପତ୍ରେଷୁ ତତ୍କଲାଃ
ଦିଗ୍ପାତ୍ରରେ ଯଥାଯଥ ପୂଜା କରି, କୋଣପାତ୍ରରେ ସେଠାର ଶକ୍ତିଗୁଡିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନପି ଵଞ୍ଚାଦୀନ୍ପୂଜଯେତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନପି ଵଜ୍ରାଦୀନ୍ପୂଜଯେତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ, ଏବଂ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଧରଣୀ ପ୍ରଭଜନ୍ନେଵଂ ପଶୁରତ୍ନାଂବରାଦିଭିଃ ଧରଣୀଂ ପ୍ରଭଜନ୍ନେଵଂ ପଶୁରତ୍ନାଂବରାଦିଭିଃ
ଏପରି ଭାବରେ ପୃଥିବୀକୁ ପଶୁ, ରତ୍ନ, ପୋଶାକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହନୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ଜଗନ୍ନାଥସ୍ଯ କୀର୍ତ୍ଯତେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହନୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ଜଗନ୍ନାଥସ୍ଯ କୀର୍ତ୍ଯତେ
ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଃ ପ୍ରତିରୂପାନ୍ତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀତି ଚ ନିଵାସି ଚ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଃ ପ୍ରତିରୂପାନ୍ତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀତି ଚ ନିଵାସିଂ ଚ
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କ ରୂପର ଶେଷରେ ‘ଲକ୍ଷ୍ମୀ’ ଓ ‘ନିବାସି’ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵସ୍ତ୍ରୀହୃଦଯାନ୍ତେ ତୁ ଵିଦାରଣପଦଂ ଵଦେତ୍ ସର୍ଵସ୍ତ୍ରୀହୃଦଯାନ୍ତେ ତୁ ଵିଦାରଣପଦଂ ଵଦେତ୍
ସମସ୍ତ ଜନନୀ-ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ‘ବିଦାରଣ’ ଶବ୍ଦ କହିବା ଦରକାର।
ସୁରାସୁରାନ୍ତେ ମନୁଜସୁଂଦରୀଜନଵର୍ଣତଃ ସୁରାସୁରାନ୍ତେ ମନୁଜସୁଂଦରୀଜନଵର୍ଣତଃ
ଦେବ ଓ ଦାନବ ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ମନୁଷ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ ଜନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶୋଷଯଦ୍ଵିତଯଂ ପଶ୍ଚାନ୍ମାରଯଦ୍ଵିତଯଂ ତତଃ ଶୋଷଯଦ୍ଵିତଯଂ ପଶ୍ଚାନ୍ମାରଯଦ୍ଵିତଯଂ ତତଃ
ଏହା ପରେ ‘ଶୋଷୟ’ ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ ଏବଂ ତାହା ପରେ ‘ମାରୟ’ ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ କହିବା ଦରକାର।
ଦ୍ରାଵଯଦ୍ଵିତଯଂ ତାଵଦାକର୍ଷଯଯୁଗଂ ତତଃ ଦ୍ରାଵଯଦ୍ଵିତଯଂ ତାଵଦାକର୍ଷଯଯୁଗଂ ତତଃ
ତାପରେ ‘ଦ୍ରାବୟ’ ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ ଏବଂ ତାହା ପରେ ‘ଆକର୍ଷୟ’ ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ କହିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵସୌଭାଗ୍ଯଶବ୍ଦାନ୍ତେ କରସର୍ଵପଦଂ ଵଦେତ୍
ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ‘କରସର୍ବ’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଚକ୍ରେଣ ଗଦଯା ପଶ୍ଚାତ୍ଖଡ୍ଗେନ ତଦନନ୍ତରମ୍
ଏହା ପରେ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ସହିତ, ତାହା ପରେ ଖଡ୍ଗ ସହିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଙ୍କୁଶେନେତି ସଂପ୍ରୋଚ୍ଯ ତାଡଯଦ୍ଵିତଯଂ ପୁନଃ
ଅଙ୍କୁଶ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏବଂ ପୁନି ‘ତାଡୟ’ ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ କହିବା ଦରକାର।
ତତୋ ମେ ସିଦ୍ଧିରାଭାସ୍ଯ ଭଵମନ୍ତେ ଚ ଵର୍ମ ଫଟ୍
ତାପରେ ମୋର ସିଦ୍ଧିକୁ ଚିନ୍ତା କରି, ପାଠର ଶେଷରେ ‘ଫଟ୍’ ମନ୍ତ୍ର କହିବା ଉଚିତ।
ଜୈମିନିର୍ମୁନିରସ୍ଯୋକ୍ତଶ୍ଛନ୍ଦଶ୍ଚାମିତମୀରିତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦୃଷ୍ଟା ମୁନି ହେଲେ ଜୈମିନି ଏବଂ ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ‘ଅମିତ’।
କାମୋ ବୀଜଂ ରମା ଶକ୍ତିର୍ଵିନିଯୋଗୋ ଽଖିଲାପ୍ତଯେ
‘କାମ’ ହେଉଛି ବୀଜ, ‘ରମା’ ଶକ୍ତି, ଏବଂ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ସମସ୍ତ ଲାଭ ପାଇଁ।
ହୃଦଯଂ କୀର୍ତିତଂ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜଗତ୍କ୍ଷୋଭଣଶବ୍ଦତଃ
ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ର ପରେ ଜଗତକୁ କମ୍ପିତ କରିବା ଶବ୍ଦ କହିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ମଥୋ ତମଶବ୍ଦାନ୍ତେ ମଙ୍ଗଜେ ପଦମୀରଯେତ୍
‘ତମସ’ ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ମନ୍ମଥ ପାଇଁ ‘ମଙ୍ଗଜ’ ଶବ୍ଦ କହିବା ଦରକାର।
ପରମାନ୍ତେ ଭୃଗୁକର୍ଣାଭ୍ଯାଂ ଚ ସର୍ଵପଦଂ ତତଃ
ପରମର ଶେଷରେ ଭୃଗୁଙ୍କ ଦୁଇ କାନ ସହିତ, ପରେ ‘ସର୍ବ’ ଶବ୍ଦ କହିବା ଉଚିତ।