ତତଃ ପୁରୁଷସୂକ୍ତୋକ୍ତମନ୍ତ୍ରୈର୍ନ୍ଯାସଂ ସମାଚରେତ୍
ତାପରେ, ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ବାହୁଯୁଗ୍ମେ ତଥା ବାହୂଂରାଜନ୍ଯ ଇତି ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଦୁଇ ଭୁଜରେ, 'ରାଜନ୍ୟ' ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ନ୍ଯସେତ୍ପାଦଦ୍ଵଯେ ମନ୍ତ୍ରୀ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଶୂଦ୍ରୋ ଅଜାଯତ
ଦୁଇ ପାଦରେ, 'ପଦ୍ଭ୍ୟାଁ ଶୂଦ୍ରୋ ଅଜାୟତ' ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ନ୍ଯାସଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେତ୍ପୂର୍ଵୋକ୍ତମଣ୍ଡପେ
ଏଭଳି ନ୍ୟାସ ବିଧି କରି, ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ମଣ୍ଡପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତରୂପିଣଂ ଦେଵଂ ଶ୍ରୀକରଂ ଲୋକମୋହନମ୍
ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ଦେବତା, ଶ୍ରୀକାର, ଯିଏ ଲୋକମାନେକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତାଂବୁଜୈଃ ସମିଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଵିଲ୍ଵକ୍ଷୀରିଦ୍ରୁମୋଦ୍ଭଵୈଃ
ରକ୍ତ ମାନ୍ୟ ଫୁଲ, ପବିତ୍ର କାଠ ଓ ବିଲ୍ବ ଓ କ୍ଷୀର ଗଛର ଉତ୍ପାଦନ ଦ୍ୱାରା,
ଅଶ୍ଵତ୍ଥୋଦୁଂବରପ୍ଲକ୍ଷଵଟାଃ କ୍ଷୀରିଦ୍ରୁମାଃ ସ୍ମୃତା
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଉଦୁମ୍ବର, ପ୍ଲକ୍ଷ ଓ ବଟ ଗଛକୁ କ୍ଷୀର ଦ୍ରୁମ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଅଙ୍ଗାଵରଣଦିକ୍ପାଲହେତିଭିଃ ସହିତଂ ଵିଭୁମ୍
ଅଙ୍ଗ ଆବରଣ, ଦିଗ୍ପାଳ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି।
ତାରୋ ହୃଦ୍ଭଗଵାନ୍ ଙେଂତୋ ଵରାହେତି ତତଃ ପରମ୍
'ତାର' ଶବ୍ଦ ହୃଦୟରେ, ଭଗବାନ କଣ୍ଠରେ, ତାପରେ 'ବରାହ' ଉପରେ ଅଛି।
ଭୂପତିତ୍ଵଂ ଚ ମେ ଦେହି ଦଦାପଯ ଶୁଚିପ୍ରିଯା
ହେ ଶୁଚିପ୍ରିୟ, ମୋତେ ଭୂପତି ହେବାର ଅଧିକାର ଦିଅ, ଏହା ଦୟାକରି ଦିଅ।
ଛନ୍ଦୋ ଽନୁଷ୍ଟୁବ୍ଦେଵତାଦିଵରାହଃ ସମୁଦୀରିତଃ
ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଅଟେ; ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଆଦି ବରାହ, ଯେପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ହୋଇଛି।
ଶିଖା ତେଜୋ ଽଧିପତଯେ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ଵର୍ମ ଚ
ଶିଖା ଦେଉଛି ତେଜର ମାଲିକଙ୍କୁ; ବର୍ମ ଦେଉଛି ସମସ୍ତ ଆକାରର ଠାକୁରଙ୍କୁ।
ଅଥଵା ଗିରିଷଟ୍ସପ୍ତବାଣୈର୍ଵସୁଭିରକ୍ଷରୈଃ
ଅଥବା, ଛଅଟି ପାହାଡ଼, ସାତଟି ବାଣ, ଏବଂ ବସୁମାନେ ଅକ୍ଷର ଭାବେ ନେଇ—
ତତୌ ଧ୍ଯାଯେଦନେକାର୍କନିଭମାଦିଵରାହକମ୍
ତାପରେ, ଅନେକ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଆଦି ବରାହଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇଷ୍ଟାଭୀତିଗଦାଶଙ୍ଖଚକ୍ରଶକ୍ତ୍ଯସିଖେଟକାନ୍
ଏହିପରି ଇଛିତ ବସ୍ତୁ, ଗଦା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଶକ୍ତି, ତଳୱାର ଏବଂ ଢାଲ—
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଂ ଦଶାଂଶଂ ସରସୀରୁହୈଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ; ତାର ଦଶମାଂଶ ମାନେ ପଦ୍ମ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମୂଲେନ ମୂର୍ତିଂ ସଙ୍କଲ୍ପ୍ଯ ତସ୍ଯାଂ ସମ୍ପୂଜଯେଦ୍ଵିଭୁମ୍
ମୂଳରେ ଠାକୁରଙ୍କ ଆକାରକୁ ଭାବି, ସେଠାରେ ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଜପାଦେଵାଵର୍ନି ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ମହୀଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ଯେଉଁ ଦେବତାକୁ ଜପ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଜମି ଏବଂ ଶ୍ରୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶିଲାଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ଵିନିକ୍ଷିପ୍ଯ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାମଯୁତଂ ଜପେତ୍
ଏକ ଶୁଧ୍ଧ ଶିଳା ରଖି, ତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂତପ୍ରେତାହିଚୌରାଦିକୃତାଂ ବାଧାଂ ନିଵାରଯେତ୍
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ଚୋର ଆଦି ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ବିପଦକୁ ସେ ଦୂର କରିଥାଏ।
ମନ୍ତ୍ରିତାଂ ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଭଜେତ୍ତାଂ ତ୍ରିଧା ପୁନଃ
ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଏହାକୁ ପୁନଃ ତିନି ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିବା ଉଚିତ।
ଗୋଦୁଗ୍ଧେ ପରମାଲୋଡ୍ଯ ଶୋଧିତାଂସ୍ତନ୍ଦୁଲାନ୍ କ୍ଷିପେତ୍
ଗାଈର ଦୁଧରେ ଭଲଭାବରେ ମିଶାଇ, ଶୁଧ୍ଧ ଚାଉଳ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଵତାର୍ଯ ଚରୁଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵହ୍ନୌ ଦେଯଂ ଯଥାଵିଧି
ଚରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଜୁହୁଯାତ୍ସଂସ୍କୃତେ ଵହ୍ନୌ ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ସୁଧୀଃ
ଶୁଧ୍ଧ ଅଗ୍ନିରେ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ହୋମ କରିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଉଚିତ।
ଵିରୋଧୋ ନଶ୍ଯତି କ୍ଷେତ୍ରେ ଶତ୍ରୁଚୌରାଦ୍ଯୁପଦ୍ରଵାଃ
କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁ, ଚୋର ଆଦି ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ବିପଦ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଆଦାଯ ପୂର୍ଵଵିଧିନା ହଵିରାପାଦ୍ଯ ପୂର୍ଵଵତ୍
ପୂର୍ବର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ହବି ନେଇ, ପୂର୍ବର ପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସ ସପ୍ତାରଵାରେଷୁ ଜୁହୁଯାତ୍କ୍ଷେତ୍ରସିଦ୍ଧଯେ
ଏଭଳି ସପ୍ତ ଦିନ ହୋମ କରିବା ଦ୍ୱାରା କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଫଳତା ମିଳେ।
ଅଭୀଷ୍ଟଭୂମ୍ଯାଧିପତ୍ଯଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଅଭିଷ୍ଟ ଭୂମିର ଅଧିପତ୍ୟ ମିଳିଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ୍ଵର୍ଣାଭଂ ପାର୍ଥିଵେ ପୀତେ ମଣ୍ଡଲେ ସୁସମାହିତଃ
ପୃଥିବୀ ରଙ୍ଗର ଗୋଲାକ ଭିତରେ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଆକୃତିକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାରୁଣେ ମଣ୍ଡଲେ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଵାରାହଂ ହିମସନ୍ନିଭଘମ୍
ଜଳ ରଙ୍ଗର ଗୋଲାକ ଭିତରେ ହିମର ରଙ୍ଗର ଭାବରେ ବାରାହଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।