କୃତ୍ଵାଙ୍ଗାନି ତତୋ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଵିଧିଵତ୍ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଲସତ୍କରଂ ପୀତଵସ୍ରଂ ସ୍ମରେଚ୍ଛ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଶ୍ରୀ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଚମକୁଥିବା, ହାତରେ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା ଏବଂ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମୌକ୍ତିକୌଘଶମଦମଵିରାଜିତଵିତାନକେ
ମୁକ୍ତାର ଶ୍ରେଣୀ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ନିୟମରେ ଶୁଭ୍ର ମଣ୍ଡପରେ,
ଲସନ୍ମାଣିକ୍ଯଵେଦ୍ଯାଂ ତୁ ଦୀତ୍ପାର୍କାଯୁତତେଜସି
ତପ୍ତ ମାଣିକ୍ୟର ଚମକୁଥିବା ବେଦିରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ,
ନଵଲକ୍ଷଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଜୁହୁଯାତ୍ତଦ୍ଦଶାଂଶତଃ
ନବ ଲକ୍ଷ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ପରିମାଣରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମାରାଧ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମହତୀଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ବଡ଼ ଶ୍ରୀମତି ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଟେତି ପଦଂ ପଶ୍ଚାଚ୍ଛ୍ରୀକରାଗ୍ନିପ୍ରିଯାନ୍ତିମଃ
ପରେ, 'ଉତ୍ତିଷ୍ଠ' ଏହି ପଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ଯାହା ଶ୍ରୀ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଶ୍ରୀକାରାଖ୍ଯୋ ହରିଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦେଵତା ସକଲେଷ୍ଟଦଃ
ହରି, ଯିଏ ଶ୍ରୀକାର ନାମରେ ପରିଚିତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ଶିଖା ପ୍ରମର୍ଦ୍ଦଯଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ଵର୍ମ ପ୍ରଧ୍ଵଂସଯଦ୍ଵଯମ୍
ଶିଖା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ଓ କବଚ ଦୁଇପ୍ରକାର ଅପରାଧକୁ ଦୂର କରେ।
ମସ୍ତକେ ନେତ୍ରଯୋଃ କଣ୍ଠହୃଦଯେ ନାଭିଦେଶକେ
ମୁଣ୍ଡ, ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁ, କଣ୍ଠ, ହୃଦୟ ଓ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ,
ତତଃ ପୁରୁଷସୂକ୍ତୋକ୍ତମନ୍ତ୍ରୈର୍ନ୍ଯାସଂ ସମାଚରେତ୍
ତାପରେ, ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ବାହୁଯୁଗ୍ମେ ତଥା ବାହୂଂରାଜନ୍ଯ ଇତି ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଦୁଇ ଭୁଜରେ, 'ରାଜନ୍ୟ' ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ନ୍ଯସେତ୍ପାଦଦ୍ଵଯେ ମନ୍ତ୍ରୀ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଶୂଦ୍ରୋ ଅଜାଯତ
ଦୁଇ ପାଦରେ, 'ପଦ୍ଭ୍ୟାଁ ଶୂଦ୍ରୋ ଅଜାୟତ' ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ନ୍ଯାସଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେତ୍ପୂର୍ଵୋକ୍ତମଣ୍ଡପେ
ଏଭଳି ନ୍ୟାସ ବିଧି କରି, ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ମଣ୍ଡପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତରୂପିଣଂ ଦେଵଂ ଶ୍ରୀକରଂ ଲୋକମୋହନମ୍
ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ଦେବତା, ଶ୍ରୀକାର, ଯିଏ ଲୋକମାନେକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତାଂବୁଜୈଃ ସମିଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଵିଲ୍ଵକ୍ଷୀରିଦ୍ରୁମୋଦ୍ଭଵୈଃ
ରକ୍ତ ମାନ୍ୟ ଫୁଲ, ପବିତ୍ର କାଠ ଓ ବିଲ୍ବ ଓ କ୍ଷୀର ଗଛର ଉତ୍ପାଦନ ଦ୍ୱାରା,
ଅଶ୍ଵତ୍ଥୋଦୁଂବରପ୍ଲକ୍ଷଵଟାଃ କ୍ଷୀରିଦ୍ରୁମାଃ ସ୍ମୃତା
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଉଦୁମ୍ବର, ପ୍ଲକ୍ଷ ଓ ବଟ ଗଛକୁ କ୍ଷୀର ଦ୍ରୁମ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଅଙ୍ଗାଵରଣଦିକ୍ପାଲହେତିଭିଃ ସହିତଂ ଵିଭୁମ୍
ଅଙ୍ଗ ଆବରଣ, ଦିଗ୍ପାଳ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି।
ତାରୋ ହୃଦ୍ଭଗଵାନ୍ ଙେଂତୋ ଵରାହେତି ତତଃ ପରମ୍
'ତାର' ଶବ୍ଦ ହୃଦୟରେ, ଭଗବାନ କଣ୍ଠରେ, ତାପରେ 'ବରାହ' ଉପରେ ଅଛି।
ଭୂପତିତ୍ଵଂ ଚ ମେ ଦେହି ଦଦାପଯ ଶୁଚିପ୍ରିଯା
ହେ ଶୁଚିପ୍ରିୟ, ମୋତେ ଭୂପତି ହେବାର ଅଧିକାର ଦିଅ, ଏହା ଦୟାକରି ଦିଅ।
ଛନ୍ଦୋ ଽନୁଷ୍ଟୁବ୍ଦେଵତାଦିଵରାହଃ ସମୁଦୀରିତଃ
ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଅଟେ; ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଆଦି ବରାହ, ଯେପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ହୋଇଛି।
ଶିଖା ତେଜୋ ଽଧିପତଯେ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ଵର୍ମ ଚ
ଶିଖା ଦେଉଛି ତେଜର ମାଲିକଙ୍କୁ; ବର୍ମ ଦେଉଛି ସମସ୍ତ ଆକାରର ଠାକୁରଙ୍କୁ।
ଅଥଵା ଗିରିଷଟ୍ସପ୍ତବାଣୈର୍ଵସୁଭିରକ୍ଷରୈଃ
ଅଥବା, ଛଅଟି ପାହାଡ଼, ସାତଟି ବାଣ, ଏବଂ ବସୁମାନେ ଅକ୍ଷର ଭାବେ ନେଇ—
ତତୌ ଧ୍ଯାଯେଦନେକାର୍କନିଭମାଦିଵରାହକମ୍
ତାପରେ, ଅନେକ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଆଦି ବରାହଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇଷ୍ଟାଭୀତିଗଦାଶଙ୍ଖଚକ୍ରଶକ୍ତ୍ଯସିଖେଟକାନ୍
ଏହିପରି ଇଛିତ ବସ୍ତୁ, ଗଦା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଶକ୍ତି, ତଳୱାର ଏବଂ ଢାଲ—
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଂ ଦଶାଂଶଂ ସରସୀରୁହୈଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ; ତାର ଦଶମାଂଶ ମାନେ ପଦ୍ମ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମୂଲେନ ମୂର୍ତିଂ ସଙ୍କଲ୍ପ୍ଯ ତସ୍ଯାଂ ସମ୍ପୂଜଯେଦ୍ଵିଭୁମ୍
ମୂଳରେ ଠାକୁରଙ୍କ ଆକାରକୁ ଭାବି, ସେଠାରେ ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଜପାଦେଵାଵର୍ନି ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ମହୀଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ଯେଉଁ ଦେବତାକୁ ଜପ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଜମି ଏବଂ ଶ୍ରୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶିଲାଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ଵିନିକ୍ଷିପ୍ଯ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାମଯୁତଂ ଜପେତ୍
ଏକ ଶୁଧ୍ଧ ଶିଳା ରଖି, ତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂତପ୍ରେତାହିଚୌରାଦିକୃତାଂ ବାଧାଂ ନିଵାରଯେତ୍
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ଚୋର ଆଦି ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ବିପଦକୁ ସେ ଦୂର କରିଥାଏ।