ଦୁର୍ଗାଂ ଶ୍ଯାମାଂ ଵାଯୁକୋଣେ ସେନାନ୍ଯଂ ପୀତମୈଶ୍ଵରେ
ବାୟୁ କୋଣରେ ଶ୍ୟାମା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଏବଂ ହଳଦିଆ ଓ ଆଧିପତ୍ୟ ଭାବରେ ସେନାନୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମାଵରଣୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ଯୋର୍ଽଚଜଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍
ଏପରି ଆବରଣ ସହିତ, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ଷେତ୍ରଧାନ୍ଯସୁଵର୍ଣାନାଂ ପ୍ପାପ୍ତଯେ ଧାରଣୀଂ ସ୍ମରେତ୍
ଜମି, ଧାନ୍ୟ ଓ ସୁନା ପାଇଁ, ଧରିତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଚିନ୍ତଯେଦ୍ଭାରତୀଂ ଦେଵୀଂ ଵୀଣାପୁସ୍ତକଧାରିଣୀମ୍
ବୀଣା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭାରତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ଷୀରାବ୍ଧିଫେନପୁଞ୍ଜାଭେ ଵସାନାଂ ଶ୍ଵେତଵାସସୀ
କ୍ଷୀର ସାଗରର ଫେନ ମାଳା ପରି ଧଳା, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଵେଦଵେଦାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୋ ଜାଯତେ ସର୍ଵଵିତ୍ତମଃ
ବେଦ ଓ ବେଦର ଅର୍ଥର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣି, ସେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ।
ଶଶ୍ତ୍ରଂ ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଶବ୍ରୂନ୍ହତ୍ଵା ନିଵର୍ତତେ
ଅସ୍ତ୍ରକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ପ୍ରହାର କରିବା ପରେ ସେ ପଛକୁ ଫେରିଯାଏ।
ଶତମଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଜଣ୍ତ୍ଵା ଵାମହସ୍ତାଭିମନ୍ତ୍ରିତାଃ
ଏକଶ ଅଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବାମ ହାତରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କରାଯାଏ।
ଗାରୁଡେନ ଚ ସଂଯୋଜ୍ଯ ପଞ୍ଚାର୍ଣେନ ଜପେତ୍ତଦା
ଗାରୁଡ଼ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏହାକୁ ଯୋଡ଼ି, ପଞ୍ଚ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଶୋକଫଲକେ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯମାଲିଖ୍ଯାଶୋକସଂହତୌ
ଅଶୋକ ଦରୁ ତାଳିରେ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ସମୟରେ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ।
ଜୁହୁଯାତ୍ତାନି ପୁଷ୍ପାଣି ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ସପ୍ତପତ୍ରକମ୍
ସେ ସପ୍ତପତ୍ର ଫୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗାଣପତ୍ଯେନ ସଂଯୋଜ୍ଯ ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଂ ପଯୋଵ୍ରତଃ
ଗାଣପତ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯୋଡ଼ି, ଦୁଧ ଉପବାସ ରଖି ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାଣିବୀଜେନ ସଂଯୁକ୍ତଂ ଷଣ୍ମାସଂ ଯୋଜଯେନ୍ନରଃ
ବାଣୀର ବୀଜ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଏହାକୁ ଯୋଡ଼ି, ଏକ ମନ୍ଷ୍ୟ ଛଅ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ହୁତ୍ଵା ଗୁଙ୍ଚୀଶକଲାନ୍ଯର୍ଦ୍ଧାଗୁଲମିତାନି ଚ
ଗୁଞ୍ଚି ମୂଳର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ଖଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କରିବା ପରେ,
ଶନୈଶ୍ଵର ଦିନେ ସମ୍ଯକ୍ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶ୍ଵତ୍ଥଂ ଚ ପାଣିନା
ଶନିବାର ଦିନେ, ଠିକ୍ ଭାବରେ ହାତରେ ଶ୍ବତ୍ଥ ଗଛକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚଵିଂଶତିଧା ଜପ୍ତ୍ଵା ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାତଃ ପିବେଜ୍ଜଲମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରଭାତରେ ପଚ୍ଚିଶ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ।
କୁଂଭଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଵିଧିଵଦାପୂର୍ଯ ଶୁଦ୍ଧଵାରିଣା
ନିୟମ ଅନୁସାରେ କୁଁଭା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଶୁଦ୍ଧ ପାଣି ଭରିବା ଉଚିତ।
ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯୋପରାଗେ ତୁ ହ୍ଯୁପୋଷ୍ଯାଷ୍ଟସହସ୍ରକମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଉପବାସ ରଖି, ଏଠି ଆଠ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମେଧାଂ କଵିତ୍ଵଂ ଵାକ୍ସିଦ୍ଧିଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ବୁଦ୍ଧି, କବିତାର କୌଶଳ ଓ ବାଣୀର ସିଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନାରାଯଣସ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରୋ ଽଯଂ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୋତ୍ତମୋତ୍ତମଃ
ନାରାୟଣଙ୍କର ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ନାରାଯଣାଯ ଶବ୍ଦାନ୍ତେ ଵିଦ୍ମହେ ପଦମୀରଯେତ୍
‘ନାରାୟଣ’ ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ‘ବିଦ୍ମହେ’ ପଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ନୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରଚୋଵର୍ଣାନ୍ସଂଵଦେଞ୍ଚୋଦଯାଦିତି
‘ପ୍ରଚୋ’ ଅକ୍ଷରର ବିଷ୍ଣୁ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ।
ତାରୋ ହୃଦ୍ଭଗଵାନ୍ ଙେଂତୋ ଵାସୁଦେଵାଯ କୀର୍ତିତଃ
‘ତାର’ ଅକ୍ଷର ହୃଦୟରେ ପବିତ୍ର ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି।
ସ୍ତ୍ରୀଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଵିତାରୋ ଽଯଂ ସତାରସ୍ତୁ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍
ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଏହି ‘ବିତାର’, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ‘ତାର’।
ଦେଵତା ଵାସୁଦେଵସ୍ତୁ ବୀଜଂ ଶକ୍ତିର୍ଧ୍ରୁଵଶ୍ଚ ହୃତ୍
ଏଠାରେ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ବାସୁଦେବ, ମନ୍ତ୍ରର ମୂଳ ଅଂଶ ହେଉଛି ବୀଜ, ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଧ୍ରୁବ, ଏବଂ ହୃଦୟ ହେଉଛି ଏହାର ଆସନ।
ମୂର୍ଧ୍ନି ଭାଲେ ଦୃଶୋରାସ୍ଯେ ଗଲେ ଦୋର୍ହୃଦଯେ ପୁନଃ
ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଚକ୍ଷୁ, ମୁଖ, ଗଳା, ବାହୁ ଏବଂ ପୁନଃ ହୃଦୟ —
ନ୍ଯାସେତ୍କ୍ରମାନ୍ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣାନ୍ସୃଷ୍ଟିନ୍ଯାସୋ ଽଯମୀରିତଃ
ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାକୁ 'ସୃଷ୍ଟି ନ୍ୟାସ' କୁହାଯାଏ।
ପାଦାଦାରଭ୍ଯ ମୂର୍ଦ୍ଧାନଂ ନ୍ଯାସଂ ସଂହାରକଂ ଵିଦୁଃ
ପାଦରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ୍ୟାସ କରିବାକୁ 'ସଂହାର ନ୍ୟାସ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ବୀଵଂ ପ୍ରାଣଂ ତଥା ଚିତ୍ତଂ ହୃତ୍ପଦ୍ମଂ ସୂର୍ଯମଣ୍ଡଲମ୍
ବୀଜ, ପ୍ରାଣ, ଚିତ୍ତ, ହୃଦୟର ପଦ୍ମ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳ —
ସଂକର୍ଷଣଂ ଚ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନମନିରୁଦ୍ଧଂ ତତଃ ପରମ୍
ତାପରେ ସଂକର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏବଂ ଅନିରୁଦ୍ଧ — ଏକାଉଁ ଏକ କ୍ରମରେ।