ମଙ୍ଗଲାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଧନସଂତାନହେତଵେ
ଶୁଭ ଦେବାର ନିମିତ୍ତ, ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେବାର କାରଣ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମେଷଵାହନ ରୁଦ୍ରାତ୍ମନ୍ଦେହି ପୁତ୍ରାନ୍ଧନଂ ଯଶଃ
ମେଷ ଉପରେ ଚାଳିଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଆତ୍ମା, ମୋତେ ପୁଅ, ଧନ ଓ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ।
ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଦାଯ ସ୍ଵଂ ଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ବ୍ରଣାଶିଷଃ
ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରଵେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭୁଞ୍ଜୀଯାତ୍ତନ୍ନିଵେଦିତମ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲୈର୍ହେମଂ ଵିଧାଯାଥ ଶତାର୍ଦ୍ଧଂ ଭୋଜଯୋଦ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ତିଳ ଓ ସୁନା ଦେଇ, ଏକଶ ଅର୍ଦ୍ଧ (ଏକଶ ପଚାଶ) ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ମଣ୍ଡଲସ୍ଥେ ଘଟେ ଽଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯେତ୍ସୁତସୌଭାଗ୍ଯସିଦ୍ଧଯେ
ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଘଟକୁ ପୂଜିବା ଦ୍ୱାରା ପୁଅ ଓ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ।
ଋଣନାଶାଯ ଵିତ୍ତାର୍ଥଂ ଵ୍ରତଂ କୁର୍ଯାତ୍ପୁମାନପି
ଋଣ ନାଶ ଓ ଧନ ପାଇବା ପାଇଁ ପୁରୁଷ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଙ୍ଗାରକସ୍ଯ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଯଜନସିଦ୍ଧଯେ
ଯଜ୍ଞ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ଅଙ୍ଗାରକଙ୍କ ଗାୟତ୍ରୀ କଥା କହିବି।
ଶକ୍ତିହସ୍ତାଯ ଵର୍ଣାନ୍ତେ ଧୀମହୀତି ସମୁଞ୍ଚରେତ୍
ଶକ୍ତି ହସ୍ତରେ, ଅକ୍ଷର ଶେଷରେ 'ଧୀମହି' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୌମସ୍ଯୈଷା ତୁ ଗାଯତ୍ରୀ ଜପ୍ତୁଃ ସର୍ଵେଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଦା
ଏହି ଭୌମଙ୍କ ଗାୟତ୍ରୀ, ଯାହା ଜପ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଫଆନ୍ତଃ କର୍ଣେନ୍ଦୁସଂଯୁକ୍ତୋ ବୁଧୋ ଙେଂତେ ହଦନ୍ତିମଃ
'ଫ' ଶେଷରେ, 'କର୍ଣ' ଓ 'ଇନ୍ଦୁ' ସହିତ ଯୋଗ ହୁଏ; ବୁଧ 'ହ' ଶେଷରେ ଅଛି।
ପଙ୍କ୍ତିଶ୍ଛୈଦୋ ଦେଵତା ତୁ ବୁଧଃ ସର୍ଵେଷ୍ଟଦୋ ନୃଣାମ୍
ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ, ଦେବତା ବୁଧ, ଯିଏ ଲୋକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଵନ୍ଦେ ବୁଧଂ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ପୀତାମ୍ବରଵିଭୂଷଣମ୍
ମୁଁ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ବୁଧଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵେଵଂ ପ୍ରଜପେସହସ୍ରଂ ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏକ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଙ୍ଗମାତୃଦିଶାପାଲହେତିଭିର୍ବୁଧମର୍ଚଯେତ୍
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ, ମା, ଦିଗ, ରକ୍ଷକ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ।
ସହସ୍ରଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ନିତ୍ଯଂ ଦଶଦିନାଵଧି
ସେ ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ତ୍ରଟି ହଜାର ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବୁଧସ୍ଯାରାଧନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗୁରୋରାରାଧନଂ ଶୃଣୁ
ଏହିପରି ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ପୂଜା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା; ଏବେ ଗୁରୁଙ୍କର ପୂଜା ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ନମୋନ୍ତୋ ଵସୁଵର୍ଣୋ ଽଯଂ ମୁନିର୍ବ୍ରହ୍ମାସ୍ଯ ସଂମତଃ
ଏହି ମୁନିଙ୍କୁ 'ବସୁବର୍ଣ୍ଣ' ନାମରେ ସମ୍ମାନିତ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ।
ହୃଚ୍ଛକ୍ତିର୍ଦୀର୍ଘଵହ୍ନୀନ୍ଦୁଯୁଗଲେନାଙ୍ଗକଲ୍ପନା
ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସ; ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘ ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱୟରେ ଗଠିତ।
କିରନ୍ତଂ ପୀତପୁଷ୍ପାଲଙ୍କାରାଲେପାଂଶୁକାର୍ଚିତମ୍
ସେ ପୀତ ଫୁଲରେ ସଜିତ, ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ଅନ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ପିନ୍ଧି, ଆଲୋକ ଝରାଉଛନ୍ତି।
ଲକ୍ଷଂ ଜପୋ ଦଶାଂଶେନ ଘୃତେନାନ୍ନେନ ଵା ହୁନେତ୍
ଲକ୍ଷ ବାର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦଶମାଂଶ ଘୃତ କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସିଦ୍ଧେ ମନୌ ମନ୍ତ୍ରୀ ସାଧଯେଦିଷ୍ଟମାତ୍ମନଃ
ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହେଲେ, ମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ।
ପିପ୍ପଲୋତ୍ଥସମିଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଜୁହୁଯାତ୍ତନ୍ନିଵୃତ୍ତଯେ
ପିପଳ ଗଛର ଦାରୁ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଦ୍ୱାରା ବାଧା ଦୂର କରିବା ଉଚିତ।
ସ ଵିଂଶତିଶତଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଵାସାଂସି ଲଭତେ ମହୀମ୍
ସେ ଶୀଘ୍ର ଦୁଇ ହଜାର ବସ୍ତ୍ର ଓ ପୃଥିବୀ ଲାଭ କରିଥାଏ।
ଵସ୍ରଂ ମେ ଦେହି ଶୁକ୍ରାଯ ଠଦ୍ଵଯାନ୍ତୋ ଧ୍ରୁଵାଦିକଃ
'ମୋତେ ବସ୍ତ୍ର ଦିଅ, ଶୁକ୍ର'—ଏହି ମନ୍ତ୍ର, ଦ୍ରୁବ ଆରମ୍ଭ ଓ ଦୁଇ ଠ ଶେଷ ଅଛି।
ଦୈତ୍ଯେଜ୍ଯୋ ଦେଵତା ବୀଜଂ ଧ୍ରୁଵଃ ଶକ୍ତିର୍ଵସୁପ୍ରିଯା
ଦେତ୍ୟକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ, ବୀଜ ଦେବତା, ଦ୍ରୁବ ଶକ୍ତି, ଓ ବସୁପ୍ରିୟା ଧନର ପ୍ରିୟ।
ଶୁକ୍ଲାଂବରାଲେପଭୂଷଂ କରେଣ ଦଦତଂ ଧନମ୍
ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଲେପିତ ଓ ଭୂଷିତ, ହାତରେ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଅଯୁତଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଦଶାଂଶଂ ଜୁହୁଯାଦ୍ ଘୃତୈଃ
ମନ୍ତ୍ରଟି ଦଶ ହଜାର ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦଶମାଂଶ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵେତପୁଷ୍ପୈଃ ସୁଗନ୍ଧୈଶ୍ଚ ଜୁହୁଯାଦ୍ ଭୃଗୁଵାସରେ
ଭୃଗୁବାସରେ ଧଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ମନଵୋ ଽମୋ ସଦା ଗୋପ୍ଯା ନ ଦେଯା ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସଦା ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଓ ଯେକେହିଁକୁ ଦେଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।